2. Bölüm

İYİ OKUMALAR Shawn Mendes: Treat you better Bilmem kaçıncı çalan alarmımı sinirle kapattım ve telefonu yastığın altına koydum. Sadece beş dakika daha gözümü dinlendirebilirdim sanırım. "Ay bu kız beni cidden delirtecek görüyor musun?" Annemin sinirli sesi odamın içinde boşluğa doğru yankılanınca tek gözümü zar zor açıp kapı eşiğinde kaşları çatık olan anneme baktım. "Kalk kalk okula geç kalacaksın!" "Ya tamam dur beş dakika daha." "Bak hala beş dakika diyor Allah'ım hangi günahımın vebalini ödüyorum ben Yarabbi." Annemin yine sonsuza kadar sürdürebileceği söylenmesi başladığında oflayıp yorganı üzerimden attım ve ilk üşümeyle beraber yatakta oturma pozisyonuna geçtim. "Çabuk hazırlanıyorsun, bir dahaki gelişimde aynı şekil görürsem seni yemin ediyorum dayak manyağı yaparım bil bunu." "Of tamam ya!" dedim esnerken. Erken uyanıp güne erken başlamak çok güzeldi ancak sıcak yatağı büyük hasretle geride bırakmak koyuyordu insana. "Bir de ofluyor musun kız sen!" Annemin eli ayağında ki terliğe uzandığını gördüğüm gibi ayağa kalktım. "Tamam, tamam bir şey yok hazırlanıyorum." Daha ona fırsat vermede yanından geçip odamdan dışarı çıktım ve banyoya girdim. Kapıyı kapatmadan önce annemin "Ay Nevra sabah nasıl uyanır okula hazırlanırdı bilmezdim bu kızı görüyor musun, 12 yıldır neler çekiyorum bunun elinden." Kapıyı kapatmadan Hole doğru bağırdım "Ayıp oluyor ama anne." "Vaktini konuşmaya harcayacağına hazırlan seni küçük şeytan!" "Yok, artık!" dedim sabahın köründe bende bağırarak. "Bir şeytan olmadığım kalmıştı onu da olduk." "Bana laf yetiştirmeye harcadığın enerjiyi hazırlanmaya harcasaydın şu an rahatça kahvaltı yapıyor olurdun!" Gözlerimi abartılı bir şekilde devirdim ve banyoya girip kişisel ihtiyaçlarımı giderdim. Ardından sabahın soğuk suyu yüzüme çarpmanın verdiği enerji ile hızla odama geçtim ve formamı giyip saçımı taradım. Dün Can Burak abinin karıştırmasının ardından duş almış ve kaç defa bilmediğim bir şekilde taramıştım. Saçlarıma özenen biriydim ve böyle dağıtılması hoşuma gitmiyordu. Saçımı gevşekçe ördükten sonra sırt çantamı aldım ve odamdan çıkıp dış kapıya yürümeye doğru başladım. Uğur ve Melis'in gelmesine daha beş dakika vardı. Bu duruma karşı dudaklarım üzüntüyle büzüldü. Bu beş dakikamı uykuya ayırabilirdim. Mutfağa girip abur cubur dolabından kendime çikolata alıp açtım ve büyük bir ısırık aldım. Anında çikolatanın tadı ağzıma yayılınca mutlulukla sesli nefes verdim. Kesinlikle çikolata her şeyi bir anda yok edip gidiyordu. Annemin adım sesleri mutfağa yaklaşınca gözümü açıp gelmesini bekledim. Elimde çikolatayı görünce çatık kaşları olabildiğince daha da çatıldı. "Kız sabah sabah çikolata mı yenir. Allah seni ne yapmasın." "Seviyorum ben anne, ne var bunda?" "Siviyirim bin inni. Çık git kız okula geç kalacaksın." Yanaklarımı şişirip gözlerimi belerttim. "Anne Uğur ve Melis daha gelmediler." "Sen ayakkabını giyip çıkana kadar gelirler hadi." Bir şey demeden kalan çikolatayı paketine sardım ve hırkamın cebine koydum. Sonbaharda olmamıza rağmen havalar ılıktı ve kış habercisi gibi durmuyordu. Bu duruma karşı gülümsedim ve beyaz spor ayakkabılarımı giyip anneme döndüm. "Hadi Allah zihin açıklığı versin, dikkat et kendine." Dediğine karşı uzaktan öpücük attım ve merdivenleri hızla inmeye başladım. Annem sinirli asabiydi ama bunun kişilik yapısı öyleydi sadece. Dilinden çıkan hiçbir şeyi aslında kalbinde zikretmiyordu. Tabi babam denecek adamında büyük payı vardı annemin üstünde. Sadece dayak ve işkence gören annem sinirleri çok yıpranmıştı ama ne yapsakta bir psikologla görüşmeyi reddediyordu. Allah'tan abim vardı da annemi babamdan uzaklaştırıp hepten kötü olmasını engellemişti. Dış kapıya ulaştığımda demir kapıyı açtım ve dışarıya adımımı attım. O esnada Melis ve Uğur çifti de kol kola bana doğru geliyorlardı. "Günaydın." Uğur'un kolundan çıkıp bana atılan Melis'e yan bakış attım. "Günaydın, ne bu enerji sabah sabah?" "Ay bırak enerjiyi falan." Dedi beni okul yoluna doğru yürümem için sürüklerken. "Şu gizemli nu…