B5-BİR TELEFON VE BİN ACI

Alisa Soykan~ Sabaha karşı 2’de babam olacak adamın ard arda 6 kere beni aramasıyla uyandım. Meva ve Yaz’da nasıl bir uyku varsa hâlâ uyuyorlardı. 6 kere aradığına göre bir sorun olmalıydı. Açmadığım halde boş yere o kadar aramazdı derken telefonu elime almamla babam olacak adamın isminin ekranda yazması bir oldu. “Ne var,yine kumarda paranı mı bitirdin?” “Alisa,kızım…” “Bana kızım deme diye kaç defa söyleyeceğim! Ne derdin varsa çabuk söyle.” “Annen…” “Annem ne? Adam akıllı söylesene artık!” sabrım taşıyordu. “Anneni ambulansla hastaneye götürüyorlar Alisa. Kalp krizi geçirdi sanırım. Birden fenalaştı ben de ambulansı aradım.” “SEN YİNE ANNEMİN YANINA MI GİTTİN? NEDEN HÂLÂ YAPIYORSUN BUNU YA NEDEN NEDEN?” “Kızım…” “Bak hâlâ kızım diyor ya! Sen laftan da anlamıyorsun. Ne ben senin kızınım,ne de sen benim babamsın. Hangi hastane? Geliyorum.” Hüngür hüngür ağlamak istiyordum ama bunu o adamın duyacağı bir yerde yapmamalıydım. 17 YIL ÖNCE Henüz 5 yaşındaydım,babam her eve geldiğinde anneme şiddet uygularken. Beni hep salona götürüyordu. Çünkü yatak odası ve odam yan yanaydı. Ben de odamı temizleyecek falan sanıyordum.Meğersem annemin acı çığlıklarını duymayayım diyeymiş. Gerçekten de duymuyordum çünkü annem ben duymayayım diye bağırmamaya çalışıyormuş.Çocuk aklı işte,o akıldan kötü bir şey geçemezdi. Yine o günlerden biriydi. Annemle akşam yemeğimizi çoktan bitirmiş,salonda beraber kutu oyunu oynuyorduk. Saat 23.30 civarındaydı. Kapıdan anahtar sesi duyuldu. Ben babam geldi diye sevinirken annem dehşet dolu yüz ifadesini bana göstermemeye çalışıyordu. İçeri girdi,montunu portmantoya astı ve annemi korkmamam için sadece çağırdı. Annem de mecburen gitmek zorunda kaldı. Ben de oflayarak oyun oynamaya devam ettim. Annemin şu cümlelerini duymamla kafamda kocaman bir soru işareti belirdi. “Başka kadınlarla birlikte olduğunu bildiğim için değil mi tüm bu eziyetin? Ayrıca kumarda tüm paramızı kaybettiğini biliyorum Serhat. Geçen Alisa için aldığım altınları da bulamadım. Borçlarını kapatmak için bozdurdun değil mi? Merak etme boşanma davasını çoktan açtım. Yakında kurtulacağız senden.” Ne yani,babam iş için değil,başka kadınlarla ilişkisi olduğu için mi bu kadar geç geliyordu? GÜNÜMÜZ Telefonu kapattığım gibi ağlamaya başladım. Annem dışında tutunacağım bir tek Saye,Meva ve Yaz vardı. Ama anneydi bu,yerini kimse dolduramazdı. Hemen Saye’yi aradım. “Saye,çok özür dilerim ama benim acil Ankara’ya annemin yanına dönmem gerekiyor.” “Alisa? Bir şey mi oldu?” “Annem…” sesim ağlamaklıydı. “Annen?” “Annem kalp krizi geçirmiş Saye. Yoğun bakıma kaldırmışlar.” Kelimeler ağzımdan zar zor çıkıyordu. “Ne? Nasıl?” Diyebildi sadece. “Babam denen şerefsiz annemin yanına gitmiş. Söylemedi ama kesin bir şeyler istedi annemden.” “Aysun abla güçlü bir kadın Alisa. Korkma sakın. 2 gün sonra maçım olmasaydı koşa koşa gelirdim. Özür dilerim aşkım. Ben senin yanındayım. Yaz ve Meva geliyor mu?” “Henüz onlara söylemedim. Gelmesinler Saye,sana destek olmalılar.” “Gelsinler Alisa. Onlar bana uzaktan,televizyondan da destek olurlar. Şu an en çok senin desteğe ihtiyacın var.” Onu çok seviyordum. Asla kendini beğenmiş birisi değildi. “Seni seviyorum Saye’m. Ben Yazlara söyleyeyim,sonra taksi çağırır havalimanına giderim.” “Çok geçmiş olsun Alisa’mm.” Meva ve Yaz’a haber verdikten sonra Yaz’ın bana bir şeyler dediğini duydum. “Kanka ben bırakırım seni havalimanına da sen bilet bulabilecek misin? ” Çok iyi olurdu ancak haklıydı. Hemen internete koştum ve şansıma 3 saat sonraya Milano-Ankara arasına uçak bileti vardı. “Valla çok sevinirim canım.” “Tamam,arabayla havalimanına gidiyoruz o zaman. Meva sen?” “Alisa çok özür dilerim çok geçmiş olsun ama ben burada kalayım. Sürekli git-gel yapamam.” O da bir nebze haklıydı sonuçta. Yaz ve kendime uçak bileti aldım hemen. “Sıkıntı değil Meva,çok teşekkürler.” “Kusura bakma aşkım.” Meva’ya sarılıp onu öptüm. Yaz’la hazırlanıp yola çıktık. Yaz aramızda en büyüğümüzdü. 25 yaşındaydı ancak kişisel olarak en küçük gibiydi. Çok neş…