B2-HAY AKSİ

Uçaktan ineli yarım saat olmuştu. Taksiyle tuttuğum otele doğru gidiyordum. Stadyuma yakın bir yerde olmasına özen göstermiştim. Kulaklığımla müzik dinliyordum. Tuana ’dan Cümlelerim dinliyordum. Bu sıralar en sevdiğim şarkı buydu. Biraz sonra otelin önünde taksiden indim. Valizlerimi bagajdan aldım ve otel girişine doğru ilerledim. Bir takım işlemleri hallettim ve oda kartını aldım. Burada 1 gece kalacaktım. Eğer maçı kazanırsak yurt dışına, İtalya’ya gidecektim. Çünkü bu yıl Kış Olimpiyatları İtalya’da olacaktı. Eğer kaybedersek-ki bu ihtimali düşünmek dahi istemiyorum- memleketime, Muğla’ya geri dönecektim. Eşyalarımı yerleştirdikten sonra kızlara mesaj attım: Siz: Kızlar ben otele geldim eşyaları falan da yerleştirdim siz ne yaptınız? İlk çevrimiçi olan Meva oldu Meva: Canım ben uçaktayım birazdan ineceğiz sanırım. Yaz: Ben de Meva’yla aynı uçaktayım bildiğin üzere! Yanyanayızz Yaz: *fotoğraf* Alisa: Ben de annemlerdeyim aşkım, ne zaman çıkmalıyım hiçbir fikrim yok yazın bana! Siz: Mevalarla gidersin sen de. Yaz arabayla alır seni de. Alırsın değil mi Yaz? Yaz: Alırım tabii ki de! Siz: Kızlar ben sizi şimdilik öpüyorum sonra görüşürüz! Yaz: Hoşçakal canım! Alisa: Görüşürüz aşkım! Meva: Öptüm senii! Kızlara kalp emojisi attıktan sonra saatin 17.00 olduğunu fark ettim. Antrenörümüz bize en geç saat 18.30’da stadyumda olmamız gerektiğini söylemişti. İdman yapacakmışız. O yüzden hazırlanmaya başladım. Önce çantamı hazırlamaya başladım. Çantama buz patenlerimi,kaskımı,hokey sopamı,eldivenlerimi,dirsekliklerimi ve daha bir sürü malzemelerimi çantama yerleştirdim. Sonrasında da milli takım giysilerimi giydim. Saçımı Hollanda örgüsü yapmayı karar verdim ve örmeye başladım. Kaskın rahat oturabilmesi için genelde bu tarz saç modelleri yapmayı tercih ediyordum. Hollanda örgüsü de en sevdiğim saç modellerindendi. Kızıl saçlarımı beyaz ince ama kaliteli bir lastik tokayla topladıktan sonra makyajımı yapmaya geçtim. Klasik maç makyajımı yaptım çünkü daha ağır bir makyaj yaptığımda akarsa yüzüm oldukça çirkin ve komik gözükürdü. En azından bu şekilde işi sağlama almış oluyordum. Makyajım da bittiğinde kızlara boydan bir fotoğraf attım. Siz: *fotoğraf* Alisa: Vay be taş mübarek taş! Meva: Bu kadar güzel olunur mu ya?! Yaz: Wowziii Siz: Ya yiyeceğim sizi şimdi o olucak! Neyse benim çıkmam lazım siz de çıkarsınız birazdan öptüm sizii *kalp emojisi* Ayakkabılarımı da giydim ve otelden çıktım. Çağırdığım taksi çıktıktan 3 dakika sonra geldi. Arka koltuğa oturdum ve stadyuma doğru yola çıktım. Yaklaşık 30 dakika sonra stadyuma vardık. Saat 18.15’ti. Bence geç kalmamıştım. Stadyuma girdim. Takım arkadaşlarımın çoğu oradaydı. Ve uzun zamandır görüşmediğim,görmek de istemediğim bir kişi daha oradaydı. Araz Karan Pamir. Neden buradaydı? Burada ne işi vardı? Beni yine deliye çevirmek için mi gelmişti? Eğer maçı bana kaybettirmek için geldiyse hiç şansı yoktu. Onu umursamadan takım arkadaşlarımın yanına gidecektim ancak Araz denen serseriden fırsat bulamadım. “Oo, Kızıl! Sen de mi buradaydın? Seni görmeyi beklemiyordum!” Diye maalesef selamladı. “Yürü git Araz belası, sana ayıracak 1 dakikam bile yok bırak gideyim!” “Aa hiç olur mu ama? Ne zamandır görüşmüyoruz biraz özlem giderelim.” “Yeter Araz,hadi işim var marş marş!” “Şimdilik hoşçakal Kızıl,sonra görüşeceğiz.” Araz’a göz devirdikten sonra hokey kıyafetlerimi giydim ve takımın yanına gidip ısındım. Isınmam bittikten sonra sahada yerlerimize geçtik çünkü 5 dakikamız kalmıştı. Rakibimiz İngiltere’ydi. Sırayla milli marşlar okundu ve nihayetinde maç başladı. 1-0 öndeydik.Maç güzel ilerliyordu ta ki hakem düdüğü çalana kadar. Hakem iki elini yumruk yapıp göğüs hizasında çaprazlayarak parmaklarıyla kafasını işaret etti ve high-sticking cezasını gösterdi. Karşı takımın oyuncusuna high-sticking yapmışım sözde. Farkında bile değildim? Belki de o sırada Araz’a sinirlenmiş ve hırslanarak yanlışlıkla kural ihlali yapmıştım. Ceza aldığım için sahanın kenarında bulunan şeffaf camlarla ayrılmış ceza kutusun…