B1- MAÇ HEYECANI

Saye Sezen ~ Sonunda o gün gelip çatmıştı.Kazanırsak Kış Olimpiyatlarına gireceğimiz final maçına 2 yılı aşkın bir süredir çalışıyorduk ve bu süreçte gerçekten çok yorulmuştuk. Ayrıca yıpranmıştık da. 6 yaşımdan beri bu günü hayal ediyordum. Her şey o gün annemle babamın benim bir hobiyle ilgilenmem gerektiğini söylemesiyle başlamıştı. 14 YIL ÖNCE “Giray, bence artık Saye’ye danışmalıyız. Sonuçta hobiyle o ilgilenecek.” “Bence de Aylin. Odasında oyuncaklarıyla oynuyordu en son. Çağırayım onu. Saye!” Babam beni çağırıyordu. Yanına gittim. “Efendim babacığım?” “Annenle sana bir şey soracağız. Senin hem fiziksel gelişimin için, hem de boş vakitlerini daha verimli geçirebilmen için bir sporla veya bir hobiyle uğraşmanı düşündük. Sende düşün bakalım hangi hobi veya sporla uğraşmak istiyorsun,karar ver. Sonra da bize söyle tamam mı kızım?” “Tamam baba.” Spor mu? 2 gün önce televizyonda ailecek bir maç izliyorduk. Anneme ne maçı olduğunu sorduğumda hokey maçı olduğunu söylemişti. O gün o maçı baştan sona izledim. Çok güzeldi. Acaba hokey iyi bir tercih olur muydu? “Anneee,babaaa!” “Saye,ben yemek yapıyorum baban oturma odasında ona söyle. Birazdan yemek yiyeceğiz bir de.” “Tamam anne.” “Saye? Efendim babacığım?” “Baba ben karar verdim. Hokey kursuna gitmek istiyorumm!” “Gerçekten mi? Tamam,yemekte annenle konuşuruz. Göndeririz seni bir kursa.” “Yaşasınn! Canım babam benim!” GÜNÜMÜZ Hemen kızları aramaya koyuldum. Grupta ben dahil 4 kişiydik. 3’ü de benim en yakın arkadaşımdı. Yaz ve Meva bebeklik arkadaşımdı. Alisa’yla ortaokulda tanışmıştık ve onunla çok iyi anlaşmıştık. Ayrıca dördümüz de ortaokulda aynı okuldaydık. Alisa da Yaz ve Meva’yla böyle tanışmıştı. Kızları aradım. Önce Yaz açtı. Sonra Alisa,en sonunda da Meva açtı. “Kızlar çok heyecanlıyım resmen 4 saat sonra hayatım belli olacak!” Muğla’dan Ankara’ya yol uçakla 1,5 saat sürüyormuş. Maç saat 19.00’da oynanacak. Saat şu an 14.15. Uçuşa 1 saat var bu yüzden hazırlanmaya başlayacaktım ama henüz kıyafet seçemedim. “Aşkımm senin için çok heyecanlı ve gururluyum!” Dedi Yaz. “Daha maça bile çıkmadık Yaz ne gururu?” Diye atıldım. Genelde erken övülmelerden hoşlanmazdım. Yaz da bunu iyi biliyordu. Muhtemelen finale kaldığımız içindi. Çok takmadım. “E finale kaldınız ya? Ben gururlanmayayım da kim gururlansın?” Diye sorumu yanıtladı. “Saye biliyorsun ben annemlere Ankara’ya gelmiştim. Valla hiçbir hazırlık yapmadım şu an zaten maçın olacağı stadyum yakın annemlere. Arabayla 30 dakika.” Dedi Alisa. “Tamam aşkımm.” Diye samimice yanıtladım. “Saye ben de birkaç saat sonra uçağa bineceğim. Aslında seninle gelmek isterdim ama siz takım uçağıyla gidiyorsunuz.” Dedi Meva. “Keşke beraber gidebilsek aşkım ya. Neyse seneye beraber Alisa’nın yüzme maçına gideriz artık.” Dedim ve göz kırptım. Alisa küçük bir kıkırdadı. “Üstüme ne giysem? Şu sweatshirt ve pantolonu mu giysem? Sizce kızlar?” Diye sordum. “Bence pembe sweatshirti giy o daha güzel.” Dedi Meva “Tamam giyip geliyorum.” Giyinip geldim. ” Nasıl olmuşum? Saçımı dağınık topuz yapacağım.” “Çok güzel olmuşsun hayatım.” Dedi Yaz. “Mükemmelsin bebeğim.” Bu iltifat da Alisa’dan geldi. “Seçimlerim her dakika seni daha da güzelleştiriyor.” Diye hem beni hem de kendini övdü Meva. Saçımı da yapmıştım. Şimdi sıra makyajdaydı. Makyajı çok abartmak istemiyordum. Günlük makyajımı yapacaktım.Makyaj bazını sürmeye başladım. “Nasıl bir makyaj yapacaksın?” Diye sordu Alisa. “Doğal bir şeyler yapacağım ya çok abartmak istemiyorum.” Diye yanıtladım. Makyajımı da kızlarla sohbet ede ede bitirdim. Valizimi aldım,montumu giydim ve havaalanına doğru yola koyuldum. Umarım ilk bölümü beğenmişsinizdir 🫶🏻 Eleştiri-önerilerinizi saygı çerçevesi içerisinde yorum kısımlarına yazarsanız sevinirim 🎀