1. BÖLÜM

Günün yorgunluğuyla kapı deliğine anahtarı sokmakta zorlansam da sonunda başardım. İçeri adım attığım gibi üstümdeki her şeyi yere fırlattım. Yüzümden buruk bir gülümseme geçti. Kardeşim Rüzgar da aynı böyle yapardı. Eğer yanımda olsaydı. Karnımı doyurduktan sonra kendimi kanepeye bıraktım.…