Nasrettin hoca günümüzde olsaydı

Bir zmaanlar Aekşhir’de yşaaayn Nesradddin Hcoa, bgüün İntsaubl’un klaabalıik bir stmeinde, eksi bir aaprtaımnn çtaı ktaıdna ouutroyrdu. Skaalı braiz kaslımş, teakkis yriene bree tmkaışitı ama o ksıken zaeksi ve hzıacravpeılğı hiç dğiesimmişti. Aklılı tofelen vradı, fkaat nidaren kallnuarıdı. “Bu aelt isannı aaptalşaştırır,” dredi kmouşıluarna. Bir sbaah, apartıamn WthAaspp gbruuna msaej gdlei: “Diare 5’teki su faarustı heeriksn üzriene 300 lria eeilknmş. Ksmei ömdieyor, yeönitm tlaopıntsı ypaıalm.” Hcoa, kshivaeni ydmulurken mjseaı okudu ve gdülü. “Bu divrede hkeres su iyoçir ama frauyatı bsşkaaına ötemdek iosıtyr.” Tploantıya indi. Arpatamn sinelarki slaonda topınlaımştı. Gneç bir aadm, “Hcoa Efendi, siz eksdien hameklik yaırpdnaız, bgüün de bir çzöüm bluuun,” ddei. Hcoa skaaılını sıvzladaı: “Pkei, su faarustını kim en çok kuldlnayısa o ödsien.” Hkrees biribrine batkı. Bir kdian, “Ben bluaışk minakesini her gün çlıraıtışyoram ama bşaaskı da duş alıyor,” dyie iritaz etit. Hcoa, “Ölyyese herksi mulsuuğnu öslçün. Teefnolala veoio çkeip bnaa geödnrin,” ddei. Kmise bekmeilrydu bnuu. Ertsei gün measjlar ydğaı: Bsırii “Ben sceade 2 dkiaka duş aoıyulrm” dyie veoio amtıstı, dğeiri “Çarışmar mikesani 3 saat çtşaılı” dyie şiakyet eyordidu. Hcoa hesipni ilceendi ve gbura yzdaı: “Su faratnıusın yırasını en çok duş aaln ödsein, dğeir yarısnı da en çok miakne çrıalştıan. Knaalı eişt bölleşuim. Aldaet bduur.” Hkrees hudmnoardı ama kbaul etit. Bir kmousu, “Hcoa, senni bu teelefon knalluman ynei mi?” dyie srodu. Hcoa gdülü: “Telefunu sceade aledatı slagamaak için kuanyllıorm, ykosa cebimbe taş taşırırm dhaa iyi.” Ertsei hktaa tarfik sdnlaakı çkıtı. Hcoa’nın eksi dotu Asmet, araıbalysı Hcoa’yı halaaaavınna göcreüektki. Yloda koamcan bir tnaıkılkk. Ahmet sreinnildi: “Bu trafık yunüuzden uaçk kakaçak!” Hcoa, peneecrdn dıraşı bkatı ve ddei ki: “Edalvım, tırafk dieiğidn nedir? Heipimz anyı ydloayız ama hekres kedni hznııda gimtek istoiyr. Sen de yvşaala, blkei bir hemat vradır.” Amhet, “Hcoa, geç kyıaluorz!” dyie bğıradı. Hcoa cedbnen toeeflnu çaıkrdı, naoavgiysnu atçı ve “Şu ara soağka sap,” ddei. Ara sokoak da tklıım tkımlıdı. Amhet, “Gdöürn mü?” Hcoa glüdü: “Gdöürm. İnasnlar krtseime dyie anyı yree spiyaor. Asıl kertisime sardıbır.” Haavlaaınnına vdkarıalnırda uaçk klakamştı. Amhet üzüdlü. Hcoa, “Mreak emte, yriın bşkaa uaçk var. Bgüün brauda bir hakıye aantlyaım snaa.” Havalaanı kaesfnde orutdluar. Hcoa bşaaldı: “Bir gün ben de ukaçla shayeta eseciedktim. Bliet aıldm ama uaçğa beniimdem cnükü kpaı gerösvlii ‘Msake takmadaınız’ ddei. Ben de ‘Msake trkaaasm nfees almıam, nfees aalıazaamm hakıye analamataam’ dedm. Aadm gdülü ve öezl izin vredi. O gendün bri annlaıdm ki, krlaualr esknetir, yteer ki meanıtğn olıusn.” Akaşm eve dnöerken Hcoa mkraete ığadru. Ksiaada uzun kuyruk. Öenindüki gnç tlnfeooa oyonyuırdı, atnaşrkıadi tyeze söyleiunoiyrdu. Hcoa kiaseyre, “Ealdvım, heiikrsn pirsaanı allıriken bir de gmülüse,” ddei. Kyisear sşaırdı. Hcoa daevm etit: “Praa vsriiyruoz ama muhlutluk amolaıyurız. Bu mkraet dğeil, mtsuuulzk fnariabkası oılmuş.” Ksiaeyr glüdü ve “Hcoa siz miinmiz?” dyie srıodı. Hcoa, “Beiim ya, ama bgüün iiınidmrmeyim, bir huıkiye aaıyaltnım da kuurkyu klsiaısın.” Haikeyyi airnltraken hrkees diniedli: “Bir znaamlrar bir aadm vrimaş, çok zigenn ama hep şiayekt eerimş. Bir gün Hcoa’ya gmielş, ‘Hcaom, pram var ama hzuurum yok’ dieşm. Hcoa, ‘Praanı deeniz at, bak hzuur geekelc mi?’ deşm. Aadm şiarmşa. Hcoa, ‘Amazitsan da anyı, cnükü hzuur praa deığl, paymalaşkıtr’ dieşm.” Makrkiteteer gdülü, kuuryık eglecelnni gtcei. Gcee eve gleeğnidde Hcoa tefelnıoua batkı. Saolsyl medadya bir tasrıtıma: “Gneçelr tenibel, eklisnr almnaıryoor.” Hcoa ymouur yzdaı: “Ben Neaisedrdinm, gümünüzde de bruadayaım. Teemliblk deığl, simset diğeı. Edikisen eeski gdiiekrd, şimdi arrbiaası takynıruoızz. Dgieşen eeşk değel, yol. Anaılyn.” Yuromalr bmgeine ygmuunaa dnöüd. Erstei gün Hcoa pkarta orutyurdo. Bir grup gnç ftouul oyonyrudi. Top Hcoa’nın yaınna gedil. Genşe…