3. BÖLÜM

Alışıyordum evet. Gelirken korkularım, şüphelerim olsa da henüz yolun başında olmama rağmen alışıyordum. İnsanlar genelde çok istedikleri şeylere kavuşunca hemen ayak uydururlar, alışırlar. Sanki her zaman onunlaydılar, ya da hep oradaydılar. Çünkü isteklerine kavuşmuşlardı. Benimki de o mevzuydu. Sanki her zaman burada öğretmenlik yapıyordum. Sanki hep onlarlaymışım gibi alışmakta sıkıntı çekmemiştim. Çünkü öğretmen olmayı çok istiyordum... Yüzüme gelen güneş ışıklarına daha fazla dayanamadım ve gözlerimi açtım. Odaya dolan güneş ışığına alışana kadar birkaç kere göz kapaklarımı açıp kapatarak bir yandan da kendime gelmeye çalıştım. Sağa dönüp yatakta sırt üstü pozisyona gelip kollarımı yukarı kaldırarak esnettim. Yüzümde anlamsız bir tebessüm oluşmuştu ama aldırış etmedim. Bu mutluluğum belki de öğretmenliğe başlayıp ilk haftamı engelsiz şekilde bitirmem ve ilk hafta sonumu yaşamamdandı. Üstümdeki battaniyeyi kenara itip bedenimi yataktan ayırdım. Küçük odamda göz gezdirip hemen yatağımın yanındaki komidinin üzerinde duran tokamı gördüm. Eğilip aldım ve bekletmeden saçlarımı ensemde topladım. Odamdan çıkıp ilk olarak banyoya geçerek elimi yüzümü yıkayıp, rutin işlerimi hallettim. Banyodan çıkınca mutfağa girdim. Etrafta Begüm'ü görememiştim. Hala uyanmadığını anlayınca kaldırmak için bir girişimde bulunmadım. Bu bir haftadır sabah kahvaltısından, akşam yemeğine kadar hepsini kendisi hazırlıyordu. Bir de hafta sonu için yoramazdım kızı. İlk iş olarak çaydanlığı bulup su doldurarak ocağa koymak oldu. Ardından patates soymaya giriştim ki kızartma yapayım ama ne yazık ki şekil verirken hiç aklımdakine uyuşmamıştı. Yine de pes etmeyip patatesleri hazırlayıp kızgın yağa attım. Onlar kızarırken çayı demledim ve canımın çektiği pankekin malzemelerini kaba koyup karıştırdım. Onun için de bir tava çıkartırken arkamdan duyduğum sesle dönüp kapıya baktım. Begüm tüm uyku mahmuru haliyle karşımda duruyordu. Onun bu haline gülümseyerek baktım. "Oo Begüm Hanım, günaydınlar." Kapının önünde durmak yerine minik adımlarla yanıma yaklaştı. "Günaydın." "Uykunu mu alamadın?" Dedim göz kırparak. Sırtımı tezgaha yaslayıp onu izledim. Karşımda durup tezgaha göz gezdirdi. "Aslında geç de yatmadım ama bilmiyorum ki." Tezgaha attığı bakışları bana döndü. "Kahvaltı hazırlamışsın." Şaşkınlığına göz devirip sırtımı Begüm'e dönerek ocaktaki işime devam ettim. "Biz de biliyoruz bir şeyler." Dedim patatesleri karıştırarak. "Hem kaç gündür sen hazırlıyorsun, bugün de bendensin canım." "Allah razı olsun." Diyen sesine karşı küçük bir gülme firar etti dudaklarımdan. "O zaman ben bir ayılıp geleyim." Begüm'ün gitmesiyle mutfaktaki masaya sofrayı hazırlayıp pankeki de yapmaya başladım. Patatesleri ne kadar doğrayamadıysam pankekleri o kadar ayarında yapmıştım. Konu sevdiğim şeylerse benden iyisi yoktur, bence... "Geldim." Begüm'ün bu sefer enerjiyle mutfağa girmesi üzerine bana da yardımcı olarak kalan kahvaltılıkları koydu masaya. Patateseler kızarınca Begüm çıkardı, ben de o sırada tavaya döktüğüm pankek hamurunun pişmesini bekledim. Çok sürmeden her şey tam anlamıyla hazır olunca sofraya geçerek kahvaltımızı yapmaya başladık. Sanırım , sanırım değil kesinlikle en sevdiğim öğün tartışmasız olarak kahvaltı öğünüydü. Kahvaltı yapmayı geçtim, kahvaltı sofrasına oturmak bile beni yeterine mutlu ediyordu Yemekten sonra kahve yapmış ve kendimizi salona atmıştık. Bugün gelecek olan bazı siparişler vardı. Evin birkaç eksiği vardı ve siparişi geldiğim ilk günlerde vermiştim ama ancak gelebilecekti. Yatak odama iki kapaklı en azından beni idareten götürecek bir gardırop almıştım. Aslında odada küçük bir dolap vardı ama bana yetmediği bir gerçekti. Dolabın yanında küçük bir makyaj masası da sipariş etmiştim. Ev eşyalı olmasına rağmen eksikleri vardı. En azından bana göre. Öğretmen olup okulumu bitirdikten sonra atanana kadar babamın şirketinde çalışmış ve atandığım yere gelene kadar birikim yapmıştım. Tek umudum bu birikimimin beni uzun süre götürmesiydi. Mobilyalar geld…