20. BÖLÜM

Setareh Örgütü . Setareh, Farsçada yıldız demek. Çember içindeki yıldız simgesi, dünyanın içindeki yıldızları simgeliyor. Ve bu örgüt ana 12 koldan oluşuyor. Örgütün başında bulunan kişi Rehhan. O gün o dağıtılan içeceklerde uyuşturucu vardı. Rehhan gelmeden içeride toplanan kişilerin içmesini sağlayanlar vardı. İçilen uyuşturucu sayesinde Rehhan'ın her dediğini yapıyorlar, boyun eğiyorlardı. Rehhan bu uyuşturucuları kullanan kişileri kendisine kul yapıyor, onları kul olarak görüyor. O uyuştrucuya maruz kalanlarsa emirlerine itaat ediyorlar. İçilen uyuşturucu öyle etki bırakıyor ki adeta içeni büyülüyor. Her ay yapılan bu toplantı aslında Rehhan'ın yeni kullarını kendisine taptırma olayıdır. Her ay yaptığı bu ayinlerle "sözde kulları" çoğalıyordu. Verdiği uyuşturucu kendisine bağımlı yapıyordu insanları. İhtiyaçla kıvrandıkları için karşı çıkamıyor, Rehhan ne derse başlarını eğiyorlardı. Rehhan'ın ülke kurma isteği bu yaptığı ayinler sonucuyla büyüyordu. Çünkü yanına çektiği insan sayısı çoğalıyordu. O günün üzerinden tam 1 ay geçmişti. Baran içerideydi. Rehhan'ın kurbanlarından biri gibi görünüyordu. Rolünü o kadar iyi yapıyordu ki tek bir kimse anlamamıştı asıl amacını. Öğrendiği bilgileri istihbarat için kullandığı cihazdan aktarıyordu ama ne yazık ki bu birkaç gün öncesine kadardı. Cihaz kapandığı için bilgi akışı yapamıyordu. Duyup öğrendiği bilgileri bulduğu kağıt parçalarına yazıyor, kimse görmesin diye vücudunu saran bir parçayla kağıtları kendisiyle taşıyordu. Baran kaldığı yerin koridorunda ilerliyordu. Adımları çok dikkatliydi. Kaldığı süre boyunca içerideki kameraların yerine kadar her şeyi öğrenmişti. Kapılarda bekleyen adamları, onların nöbet değişim saatini, kaç kişi olduklarını, giren çıkan insan sayısını. Kaldığı yer bir bölgeydi. Örgütün kendisine işaretlediği bir bölge. Burada bir çok insan kalıyordu. Bunların bir kısmı bu örgüt için çocuk doğurup yetiştiriyor ve bunu yaparken hiçbir şekilde çalışmıyordu. Örgüt kendilerine bakıyordu. Bu Baran'ı hayrete düşüren bir olaydı. Belki çok şey görüp duymuştu ama böylesini de ilk defa duyuyordu. Meslek boyunca unutamayacağı anlara eklenmişti. Bir kısmı da sonradan örgüte alınacak, henüz acemi kişilerdi. Bunlar da burada yetiştiriliyordu örgüt için. Kafalarına olmadık bilgiler yerleştirip insanları gazlıyor ve yaşadıkları yere karşı kışkırtıyordu. Tabi bunu yaparken de kendi ürettikleri, insanın derisine ve tüm hücrelerine kadar giren uyuşturucuyu da enjekte ediyorlardı. Yapılan ve verilen uyuşturucunun en büyük özelliği de süre boyunca karşısındakinin ne derse yapıyor oluşu, boyun eğiyor oluşuydu. Uyuşturucuyu verdiği kişiler bir süre sonra bağımlı hale geliyor. Bu nedenle akılları yerlerinde olsa bile bağımlılıklarından dolayı istemeseler de boyun eğiyorlardı. Ki doldurulan beyinler sonucunda isteyerek boyun eğen kısım fazlaydı. Baran koridorda yürüyüp kendi kaldığı odaya geçti. Üstünde geniş bir sweet vardı. Asıl gövdesini saklıyordu. Yapılı vücudunu giydiği bol kıyafetlerle saklıyor, kendisini ezik ve güçsüz göstermeye çalışıyordu. Çünkü örgüt en çok böyle kişileri severdi. Başını daha çabuk eğen, ne derse anında yapanları. Baran tam olarak bu görüntüyü veriyordu. Kaldığı odasının kapısını açıp içeriye girdi. Kilitlemek istiyordu ama hiçbir odada tek bir kapı kilidi yoktu. Bunun yanında pencereler de demir korkuluklarla etkisiz hale getirilmişti. Baran buradaki her şeyi artık biliyordu. Aktarması gereken olaylar vardı ama şartlar sıkıydı, ki cihazı da bozulmuştu. Birkaç gündür bununla uğraşıyor. Çalıştırmak için malzeme toplamaya çalışıyordu ve bugün son malzemeyi de bularak cihazı çalıştırmak için elinden geleni yapacaktı. Fazla geç kalmıştı. Örgütün yaptıklarına hala akıl sır erdiremediğinden en ufak zaman dilimi, kalan tüm zamanlarını riske atacaktı. Baran geçip tek kişilik yatağına oturdu. Bu yatakta doğru düzgün uyuyamamıştı. Göz altları mosmordu, yüzü çökmüştü. Dinlenmeyi kendine yediremiyordu. Bir gözü bir kulağı sürekli etrafında olan olaylardaydı. Önce e…