Bölüm 18

Araf'ın uzattığı ele bir süre bakakalmıştım. Ne reddetmeye cesaretim vardı ne de kabul etmeye isteğim. Araf koca yerde benden başka yarasını sardıracak kimse kalmamış gibi çaresizce karşımda duruyordu. ​Odasının kapısını açıp içeri girdiğimde bu kez o peşimden geliyordu. Yanımdaki koltuğa oturdu…