1.Bölüm:Yeni Başlangıçlar

Yine sabahki alarmım çalınca kalktım ve gözlerimi avuştururdum. Yine güzel bir sabah beni bekliyordu. Yatağımdan kalktım ve lavaboya yöneldim, elimi yüzümü yıkadım. Ardından kahvaltı yapmak için mutfağa gittim. Buzdolabından çıkardığım sütü masaya koydum ve yulafımı alıp sandalyeye oturdum. İlk defa çok güzel yaptığım için kendimle gurur duyuyordum. Sonra merakımdan televizyonu açtım, en sevdiğim dizinin yeni bölümü başlamıştı. O kadar sarmıştı ki saatin kaç olduğunu unutmuştum. Tam o sırada telefondan bildirim sesi geldi. Bu mesaj en yakın arkadaşım Deniz’denmiş, şöyle yazıyordu: — “Aylin kahve dateni unutmadın değil mi? 🩷 ” Ben de hemen cevap yazdım: — “Hayır asla unutmam 🎀 ” Odama çıkıp kıyafetlerimi seçtim. En sevdiğim mavi gömleğim ve kısa ama rahat olan beyaz eteğimi giydim. Çantamı alıp hızlıca aşağıya indim. Bir de baktım ki bizim kızlar arabayla beni bekliyorlarmış! Ben de hemen arabaya bindim ve bu eğlenceye ortak oldum. Aynı esnada, şehrin diğer ucundaki karakolda ise hava bambaşkaydı... — “Oğlum Enes nerede?” dedi Engin amir. — “Amirim ben en son dışarıda gördüm,” dedi Ahmet. — “Bana çağır,” dedi Engin amir. — “Emredersiniz amirim,” dedi Ahmet ve Enes’i çağırmaya gitti. O sırada dışarıda Enes ve Arda oturmuş konuşuyorlardı. — “Oğlum sen evlenecek misin artık?” dedi Arda. — “Bilmiyorum Arda, kendime uygun birisini bulamadım ki,” dedi Enes. Tam o sırada Ahmet koşa koşa yanlarına geldi, yüzünden terler akıyordu. Enes onu görünce şaşırdı: — “Ne oldu Ahmet, iyi misin?” dedi Enes. — “Engin amirim sizi çağırıyor,” dedi Ahmet. Enes hemen amirin odasına doğru gitti. Arda da arkasından Ahmet’e dönüp, “Kardeşim sana su vereyim,” diyerek ona buz gibi bir su uzattı. Enes, Engin amirin odasına girdi, hazır ola geçti: — “Buyurun amirim, beni çağırmışsınız,” dedi Enes. — “Evet seni çağırdım Enes. Şimdi olay çok karışık, nasıl söyleyeceğimi bilmiyorum,” dedi Engin amir. — “Ne oldu amirim, bir sorun mu var?” dedi Enes merakla. — “Evet oğlum... Senin tayinin çıktı,” dedi amir üzgün bir şekilde. — “Nasıl ya? Ben tayin istemedim ki. Bir kusurum mu vardı amirim?” dedi Enes büyük bir şaşkınlıkla. — “Yok oğlum, bizim de şimdi haberimiz oldu. Rize’ye tayinin çıkmış, oradaki ekip güçsüz diye,” dedi amir. — “Ama orada jandarma da var amirim,” dedi Enes, durumu anlamaya çalışarak. — “Bilmiyorum, neden seni çağırdılar... Yarın çıkarsın yola. Görüşürüz oğlum,” dedi amir. — “Tamam amirim, hakkınızı helal edin. Görüşürüz,” dedi Enes, üzüntüyle amirine sarılarak odadan çıktı. Kapıda bekleyen Arda, Enes’in yüz ifadesini görünce hemen meraklandı: — “Ne oldu oğlum?” dedi Arda merakla. — “Tayinim çıkmış Rize’ye...” dedi Enes üzülerek. — “Sen... Sen tayin mi istedin?” dedi Arda şok içinde. — “Hayır ben istemedim. Oradaki ekip güçsüz diye beni oraya almışlar,” dedi Enes üzülerek. — “Ah be kardeşim, keşke böyle olmasaydı. Hakkında hayırlısı olsun,” dedi Arda. — “Sağ ol Arda. Görüşürüz,” dedi Enes. — “Görüşürüz Enes’im,” dedi Arda. Enes son kez odasındaki üniformasına bakıp dolabını kapattı. Arabasına geçti, emniyet kemerini taktı ve gaza basıp uzaklaştı. Aynı dakikalarda, Aylin ve kızların kahve randevusuna doğru giden arabasında ise bambaşka bir heyecan yaşanıyordu. Deniz arkaya dönüp kızlara baktı: — “Kızlar, bizim belki de bu son buluşmamız olabilir,” dedi Deniz. Bütün kızlar bir anda şoke olmuş bir şekilde Deniz’e kilitlenmişti. Deniz o heyecanlı sessizliği bozarak, “Bu yüzden!” dedi ve elindeki tektaş yüzüğü kızlara gösterdi. Arabanın içinde bir anda çığlıklar koptu. — “Yaaa kızım sen var ya!” dedi Zeynep sarılarak. — “Hayırlı olsun şekerim,” dedi Esra. — “Sağ ol canım,” dedi Deniz. Aylin de arkadaşına sevgiyle baktı: — “Besti hayırlı olsun,” dedi Aylin ve ona sıkıca sarıldı. “Eniştemiz kim?” dedi heyecanla. — “Kızım çok mu merak ettin? Sen de eş bul, tanıştırırız,” dedi Deniz gülerek. Aylin ise net bir tavırla başını salladı: — “Yook vallahi, uzak kalsın benden,” dedi Aylin. — “Eğer eş bulursan sana hatırlatırım Aylin, bak unutmam!” dedi Deniz g…