İsimsiz Mektup

Dönme dolap yeniden hareket etmeye başladığında Banu derin bir nefes verdi. Kabin yavaşça yere yaklaşırken gülümsemeye çalıştı. “Sanırım bir daha asla dönme dolaba binmem.” Yağız hafifçe güldü. “Buna inanmamı mı bekliyorsun? Beş dakika sonra yine sıraya gireriz.” “Hayatta binmem.” “Emin misin?”…