1. Bölüm
Yazar: eylemongun

Perdenin kenarından sızan ışık beni zorluyordu sanki sesiz bir ezgiyle kalk diyordu bugün ilk iş gününde geç kalma. Ama daha alarmım çalmadı. Uykucu bir bünyem vardı 7.24 uyu deseler uyurdum ama malesef iş seçimim yani gençlik hatam yüzünden sürekli uykusuz kalıyordum tek tesellim birilerine yardımımın dokunmasıydı. İş seçimim kötüydü ve küçük esmadan bir özür bekliyorum. Birbirine yapışan uzun kirpiklerim gözlerimi açmama ve yatakta daha çok kalmama sebep oluyordu. Gözlerimi açmadan kalkmak da aklımın bir ucunda güzel birfikir gibi duruyordu. Yataktan kalktım ve ayaklarımı çift kişilik olan yatağımın kenarından sarkıttım.