BKİV ~ TANITIM

Tanıtımda çok konuşulmaz diyerek direkt konuya hopppp diye dalıyorum 🤍 güzel bir yolculuk olsun hepimiz için 💌 ❦ Sanrılardan ibaretti sanki bütün yaşananlar... Boğazıma oturan o koca yumru, elimden kayıp giden, bir daha da sahip olamayacağım hayallerim, hayatımdı sanki... Ağlayamadım. Bağıramadım. Durduramadım. 26 yıllık yaşamımın, 7 yılında adım atmadığım şehirde, onun tarafından bir başıma bırakılmıştım. Son umudumda da dalından acımasızca koparılıp alınmış gibi hissediyordum... Varlığımdan nefret eden insanlarla doluydu etrafım. Kaçmak isteyip, kaçamadığım bir labirentin içindeydim sadece. Karanlık yolumu aydınlatan tek bir mumum vardı. Cılız ateşi bir sağa, bir sola savrulurken, koşmam için umut olmuştu bana... Yoktu. Artık o da yoktu. Karanlığın ortasında bir başımaydım. "Sözler hiçbir zaman tutulmaz anne... tutulmaz. Dedim sana. Ben ne sevmeyi hak ediyorum, ne de sevilmeyi. O gün... o gün ölmesi gereken bendim. Bendim." Ucunda oturduğum kayalara, içindeki nefreti döküyormuş gibi çarpan o hırçın dalgalar, sanki sesim olmaya çalışıyordu. Gök gürledi. Bulutlar ağladı... Göğsüme ince bir sızı yayıldı. "Beni sevdiğine inanmamıştım zaten..." Titreyen dudaklarımı zapt etmeye çalışırken, gözlerimi karşımdaki hırçın denizden çekememiştim. "...şayet sen bile sevmekten vazgeçtin." Karadeniz acımasızdı. Aldığını vermez, verdiğini de sormadan ellerinin arasından alırdı... sonra elinde avucunda bir şey kalmazdı. Almıştı . Her şeyimi ellerimin arasından çekip almıştı. Ben yaralıydım . Omuzlarına tonlarca yük konulan o kadındım. Zamanın korkunç pençesinden kaçmaya çalışan, duvarları her defasında acımasızca üzerine yıkılan, arkada kalmasına hep göz yumulan, o kişi olmuştum. Daha hayattan en büyük darbemi yediğimde ne yaşımın güzelliklerini yaşayabilmiştim, ne de yaşadığım o olayın acısını kalbimde hissetmeme izin verilmişti... Haklıydılar. Gökyüzü kuşlarındı ve benim kalbimdeki kuşun kolu kanadı, acımadan koparılmıştı. Ne gökyüzü, ne de deniz... İkisinde de yerim yoktu. Silahtan tek bir kurşun çıkmıştı ama geriye iki vurgun bırakmıştı. Ve benim masalım tam o anda başlamıştı... Kayıpların ortasında. Ben o kurşundum. Ve yine ben, o vurgundum... simaara 🪶 🌑 Yazdığım şeyleri sizlerle ilk defa paylaşıyormuşum gibi bir heyecan sardı beni ❤️‍🩹 biliyorsunuz bu her ne kadar zihnimizdeki şeyleri kelimelere dökmek gibi gözükse de çok daha fazlası. Tereddütlerimle savaştığım bir sürecin ardından buradayım diyebiliyorum. Sevilir veyahut sevilmez, inanın önemli değil. Ben sadece burada sizlerle yeniden bir araya gelmek ve güzel duyguları paylaşmak istiyorum 🫶🏼 0 4 / 0 3 / 2 0 2 4 0 1 / 0 7 / 2 0 2 5 ALINMASI, KOPYALANMASI VE ÇALINMASI DURUMUNDA YASAL İŞLEM BAŞLATILACAKTIR 🖇 INSTAGRAM: SİMAARAWATTPAD