Sırlarla Dolu Bir Kız

Selamm, kitabı düzenlemeye aldım yazdığım bölümlerin bazı kısımlarında saçma olduğunu fark ettim ve düzenlemeye almam daha doğru olacağı için baştan yazıyorum kitabı. 🦋 V. "Alarmını ertelemek yerine kapadın mı gerçekten?" Diye sordu Hera, bana değil Zayn'e söylüyordu. Zayn, Hera, İdil ve ben bugün buluşmayı planlamıştık. Zayn geç kaldığı için azar yiyordu. "İnanmıyorum sana ya! Geç kalıyorsun hep." Diye isyan ediyordu, daha fazla dayanamayarak konuşmanın arasına girdim abartmıştı çünkü. "Hera geç kaldıysa kaldı, buluştuk işte neyini uzatıyorsun?" Dedim susmasını isteyerek, dediğimi duyunca sustu ve kahvesinden bir yudum aldı. Bu sırada Zayn bana teşekkür edercesine baktı, sadece gülümsedim. Kavga çıkmasını istemediğimi o da biliyordu. Kavgadan hoşlanmazdım, daha doğrusu aramızın bozulmasını istemediğimdendi. İdil tuvalete kadar gitmişti. Ya da sevgilisini görmeye... Atlas ile okuldan tanışmışlardı, üniversitenin ilk zamanlarıydı tanıştıklarında. 2 sene falan olmuştur. İdil ile kavga ettiklerine bir kez şahit olmuştum Atlas gram sesini yükseltmemiş sadece İdil'i dinlemişti. İyi anlaşıyorlardı, arkadaşımı mutlu görmek beni de mutlu ediyordu. Yeter ki mutlu olsunlar. Bana gelirsek... Ben Vanessa, Vanessa Demirel. İçine kapanık biri gibi görünüyorum dışarıdan ama inanın bana hiç öyle biri değilim. Dışa dönük sırlarla dolu bir kızım diyebilirim, insanlar beni çözemiyor, -yakın arkadaşlarım dışında-. Sırlarla dolusun diyorlar bana, doğru aslında. Kimsenin bilmediği sırlar saklı bende herkese söylesem bazılarını birbirine düşman ettirecek sırlar hemde. Ki bir tanesini yapmıştım çoktan. Orasını şimdi boşverin, yakın zamanda öğreneceksiniz zaten. Birde... sırlarla dolu bir kız olmayı seviyorum. Hemen öğrenmenizi istemem. Şimdilik bir sürü sırların bende saklı olduğunu bilin yeter. Okulda garip olaylara hep ben şahit oldum, bazıları beni fark etmiş kimseye söylememem için yalvaranlar olmuştu. Sevdiğim kişiler sayılırdı, onların sırlarını kimseye söylemezdim. Eğer bana tek bir yanlışları olursa bütün okula rezil ederim onları. Benim intikam alma şeklim böyle. Tek sırlarla dolu olan ben değilim tabii ki, biri daha var. Ama adını henüz bilmiyorum, tek bildiğim onunda sırlarla dolu olduğu "İdil sonunda geldin ya." Dedi Hera bugün ayrı bir takıntısı vardı Hera'nın. Garip davranıyor. Kaşlarım çatıldı, kaşlarım çatık bir şekilde Hera'ya bakmaya başladım. Bunu fark etmiş olmalı ki bana gülümseyerek baktı. Sahte gülümsemesi... Nerden baksam tanırım. Bir şey yapmış ve bizden ya da benden saklıyordu. Bunu da öğreniriz sorun yok. Ya Zayn olduğu için söyleyemiyor ya da tepkimizden korktuğu için. Derin bir nefes vererek kahvemden yudum aldım. Bu soğukta kim dışarı çıkardı ki? En azından kapalı bir kafedeydik, dışarıda otursak hepimiz hasta olurduk garanti. Hera ve İdil konuşurken Zayn telefonuyla ilgileniyordu. Bizimle konuşmayı pek sevmezdi, onu tanıyorduk üçümüzde. Evde yalnız başına kalınca Parla'yı düşünüp kafayı yiyordu. Platonik kaldığı kız... Parla Vera Dinç. Gözleri önünde hayatını kaybettiği kız, yakın arkadaşlardı birbirlerine söz vermişlerdi aramızda aşk olmayacak diye. Fakat Zayn buna engel olamamış platonik kalmıştı. Söylerse arkadaşlıkları bitecekti çünkü, Zayn de bundan korkuyordu. Bir gün yine onunla buluşacaktı, bu buluşmada o kadar heyecanlıydı ki sebebi ona açılacağından dolayıydı. Parla'yı almaya gidecekti fakat sürekli almaya gittiği için bu sefer almamasını istemişti. Zayn ise dinlememiş Parla'yı almaya gitmişti arabasıyla. Yolda trafik olunca kaza olduğunu anladı ve kaza olan yere gitti, ufak bir kazaydı. Ama araba Parla'ya çarpmak üzereymiş, araba aniden fren yapınca arkasındaki araba önündeki arabaya çarpmış karmaşa olmuştu trafikte. Parla'ya çarpmak üzere olan arabanın içindeki adam, üvey babasıymış. Parla'dan nefret ediyor ve onu öldürmek istiyordu zaten. Parla ile kız kıza konuştuğumuz zaman olmuştu, o gün bunları anlatırken çok ağlamış 'neden babam bizi terk etti' diye sayıklamıştı. Üvey babası Volkan Aktaş bu anı fırsa…