16- GERÇEKLER

Melek Mosso İlletim Söylemişti işte Kadir. Daha fazla tutamamıştı içinde. Sevdiği kadının gözlerine baka baka içini yiyip bitiren soruyu sormuştu. Çünkü Kadir Agah, kollarında olan bu kadınla ömrünün sonuna kadar beraber olmak istiyordu. Kanun önünde de bunu yasallaştırmak... Yüreğinin en derinlerinde biliyordu, ondan başkasını bir daha sevmeyecekti. Bu sevdadan ölüm olacak dönüş olmayacaktı. Kalbini bir hastalık gibi ele geçiren bu aşk, bakiydi. Ve Maçkalı, ömrünün sonuna kadar bu sevdaya esirdi. Gülfem ise duyduğu sorunun onda yarattığı şaşkınlıkla gözlerine birkaç kere kırptı. Az önce kollarının arasında kıvranırken Kadir'in iradesini yerle bir etmemiş gibi bakıyordu. Oysa gözlerinde öyle yoğun bir tutku yeşermişti ki fırtına gibiydi. Kadir o fırtınaya kapılmamak için zor tutmuştu kendini. Sonra engel olamadan bir süredir aklında olan sözler dilinden dökülmüştü. "Gülfem ben yüreğimi sana verdim, şimdi de soyadımı, hayatımı, bana ait olan her şeyi seninle paylaşmak istiyorum." Yüreğe dokunan sözleri ardından onun yumuşak yanağını okşadı. "Ben seninle evlenmek istiyorum." Büyük bir şeydi bu Kadir için. Çünkü karanlık bir hayatı vardı onun, bu hayata Gülfem'i sokmayı hiç istememişti. Bu yüzden kaçmıştı her defasında fakat ne kadar kaçarsa kaçsın ona da bu aşka da yakalanmıştı. Bunun için aylar önce vazgeçtiği Maçkalı Agâh'ı şimdi yerin yedi kat dibine gömecekti. Gülfem'le beraber o karanlık hayatla arasında en ufak bir bağ bile kalmayacaktı. Onu tehlikeye atacak en ufak şeye göz yummazdı çünkü. Günlerdir bununla uğraşıyordu işte Kadir, her şeyi bitirmeye çalışıyor diğer hayatındaki herkesle bağlantısını birer birer koparıyordu. Gülfem evet dediği an, elindeki silahı da bırakacaktı. Bir daha ne eli ne beli silah görmeyecekti. Sevdası, en güçlü silahı olacaktı. Hayatına Kadir olarak, sadece bir tamirci olarak devam edecekti. Eski hayatının gölgesi dahi ikisinin üstüne düşmeyecekti. Bunun için elinden geleni yapacaktı. Yeter ki sevdiği kadın ona evet desin. Yedi düvele kafa tutacak adam, her şeyi geride bırakmak için küçük bir kadının ağzından çıkacak sözüne bakıyordu. "Evlenirim." Gülfem'in içini söken su yeşili gözleri dolu dolu bakıyordu. "Seninle evlenirim." Kollarını Kadir'in boynuna sarıp kendine doğru çekti. "Ne kadar mantıklı bir karar bilmiyorum ama evet yaparım bunu." Kadir'in göğsündeki rahatlama öyle büyüktü ki... Gözlerini kapatıp şükrederken onun güzel kokusunu içine çekti. Gülfem'in kabulü, Kadir'in hayatının devrimiydi. Ve bu devrimin ayak sesleri çok yüksekti çok güçlüydü. Dünyayı karşısına alan adam Gülfem için o o dünyayı yerinden oynatmaya hazırdı. "Bana şu an yaşattıklarının tarifi yok Gülfem." Gülfem Kadir'in kasvet dolu hayatını bahara çevirmişti. Bir gülüşü bir bakışıyla yapmıştı bunu. Maçkalı'ya yaşamak için neden vermişti. Gülfem kıkırdayıp daha sıkı sarıldı. "Bana yaşattığın mutluluğu bilsen keşke." Kadir geri çekilip sevdiği kadının alnına büyük bir öpücük kondurdu. Bu saatten sonra kıyamet kopardı ama Kadir ondan vazgeçmezdi. Birbirlerine sıkı sıkı sarılmışlardı. Aradan geçen dakikalara rağmen ikisi de daha suskundu. Sanki konuşsalar bu büyülü an bozulacak gibiydi. Kadir'in yüzünde yabancı bir gülümseme vardı, silinmemeye yemin etmişti sanki. Gülfem ise hem mutlu hem de durgundu, bir an gülümsüyor diğer an dalgın gözlerde uzaklara bakıyordu. Kadir bunun nedenini bildiği için sorgulamıyordu. Gülfem'i düşündüren ailesiydi. Babasına bu durumu nasıl açıklayacağını düşünüyor olmalıydı. Kadir onun bu hallerine daha fazla dayanamayıp beline sardığı kolunu sıkılaştırarak yüzünü saçlarının arasına gömdü. "Kadir..." diye fısıldayan Gülfem yavaşça başını Kadir'in göğsünden çekip yüzüne baktı. "Babama nasıl anlatacağımı bilmiyorum." Gülfem itirafı ardından içli bir nefes aldı. "Ama daha fazla bu durumu ertelemeyeceğim. Artık bizi gizlemek istemiyorum." Kadir dudaklarını, onun öpmeye koklamaya doyamadığı boynuna bastırdı. Yıllar önce kaybettiği huzuru, kollarındaki kadın sayesinde tekrar bulmuştu. "Ben de bir an…