11.BÖLÜM İŞİMİZ FALCIYA KALDI

Kızlar güzel bir kahvaltı yaparken Sıla: — Bugün ne yapacağız? dedi. Özde lafa girdi: — Alara’nın 3 saat sonra buluşması var. Alara buluşmadan geldikten sonra Bodrum’da balıklarıyla ünlü bir restoran varmış, Mavi İnci diye. Oraya gideceğiz. Sonra Bodrum’un çok ünlü bir kum falı bakan Fikriye Abla diye biri varmış, söylediği her şey çıkıyormuş. Oraya gideceğiz, sonra da çıkar bir şeyler içeriz diye düşündüm. Bu arada konusunu açmışken sana diğer adaydan da bahsedeyim, dedi Özde ve bahsetmeye başladı. — Metin Çıkıkçı. 29 yaşında. Avukat. Yay burcu --- 3 SAAT SONRA Restorana gelmiş ve adayını bekliyordu Alara. Masaya doğru yaklaşan kişi tanıdık bir yüzdü. İşçi davasındaki karşı tarafın avukatıydı. Buraya hangi niyetle geldiğini merak ediyordu Alara. Metin masaya doğru yaklaştı. Masaya geldiğinde, — Selam, dedi. Alara hesap soran gözlerle: — Merhaba. Neden benimle buluşmak istediğinizi anlayamadım Metin Bey, dedi. Metin masaya oturdu. Ardından garson geldi: — Ne arzu ederseniz? — İkimize de şefin spesiyalini getirin lütfen, dedi Metin, Alara’ya fırsat vermeden. Alara rahatsızlığını belli eden bir ses tonuyla: — Keşke ne istediğimi ben söyleseydim, Metin Bey. — Şu anda konumuz yemek de değil, buluşma da değil, dedi Metin. — Buraya gelme sebebimi yanlış yönde ilerletiyorsunuz, Alara Hanım. Müvekkilinize söyleyin, davadan vazgeçsin. Alara tahrik edici bir kahkaha attı: — Siz de zamanında müvekkilimin maaşını ödememekten vazgeçseydiniz, müvekkilim dava yoluna başvurmak zorunda kalmazdı. Ayrıca tehdit ederek bizi korkutacağınızı zannediyorsanız korkutamayacaksınız. Size tehdit davası açacağım! Deyip masadan kalktı. --- Kızlar Fikriye Abla’nın yanına giderken sohbet ediyorlardı. Özde konuşmaya başladı: — Demek bu yüzden seninle buluşmak istemiş. Onun o davadaki avukat olduğunu bilseydim, emin ol ki listeye eklemezdim Alara. Alara: — Biliyorum. Kendine suçlu hissetme, bu senin suçun değil. Tamamen onun karaktersizliğinden ibaret. Beni tehdit ederek sindirebileceğini düşündü, o kadar. Fikriye Abla’nın evinin kapısına ulaştılar. Zile bastılar. Kapıyı genç bir kız açtı: — İçeri geçin. Sıla: — Bizim bu saatte randevumuz vardı, dedi. Genç kız onlara eşlik ederken: — Fikriye Abla şu anda seansta. Sizin tam saatiniz gelince sizi içeri alırız, deyip bekleme salonunu işaret etti. — Lütfen orada bekleyiniz, ben zamanınız gelince sizi çağıracağım. Sıla, hayret eden bir ses tonuyla: — Demek ki bu kadar kurumsal olacak kadar meşhurmuş, diyerek oturdu. Aynı kadın tekrar geldi: — Hanımlar, saatiniz geldi. Fikriye Abla sizi bekliyor, dedi. Kızlar odaya geçtiler. Yüzünde dövmeler, saçında desenli bir başörtü ve kollarında altın olan bir kadınla karşılaştılar. Kadın, karşısındaki minderleri işaret ederek: — Oturun, dedi. Sonra Alara’yı işaret ederek: — Senin adın Alara. Diğerlerine de aynısını yaptı. Sıla, hayret eden bir ses tonuyla: — İsimlerimizi biliyor! dedi. Alara: — Salak mısın kızım? Hepimizin adına randevu aldım ya, oradan biliyor. Daha dur, hayret edecek yere gelmedik, dedi. Kadın kumda bir şeyler yaparak Özde’yi işaret etti: — Sen düğünde terk edilmişsin. Özde kafasını sallayarak doğruladı. Kadın Alara’yı işaret etti: — Sen aldatılmışsın. — Evet, dedi Alara. En son Sıla’yı işaret etti: — Sen de terk edilmişsin, hem de arkadaşının düğününden hemen sonra. Alara, Sıla’yı dürttü: — Şimdi şaşırabilirsin kızım, dedi. Kadın devam etti: — Geçmişinizi zaten biliyorsunuz. Ben size geleceğinizi anlatayım. Özde’yi işaret etti: — Sen birden fazla kez evleneceksin. Sıla’yı işaret etti: — Sen bekar kalacaksın. Alara’yı işaret etti: — Sen de seninle aynı meslek dalından biriyle evleneceksin ve bir canlı yavruzunuz olacak. Onun ne olduğunu göremiyorum, dedi. Kapı çaldı. Onlara rehberlik eden genç kadın: — Seansımız bitmiştir, dedi. Kızlar dışarı çıktı. Kasanın önüne geldiler. Genç kadın: — Seans ücreti 2.000 liradır. Kart mı, nakit mi? Özde: — Kart, dedi. --- Kızlar Mavi İnci restoranına geldiler. Garson geldi: — Ne arzu edersiniz? Sıla kızlara sordu: — Ne ist…