10.BÖLÜM

Alışverişten geldiğimiz günün akşamında annem eve geldiğimiz gibi bizi sorguya çekti. “Neredeydiniz böyle ayrı gayrı?” diye sorunca anlık afallamıştık. Oklar bana dönecek diye korktum ama öyle olmadı. Zira annemin hedefi ben değildim Ela’ydı. Ela'nın Semih ile olan isimsiz birlikteliğine fazlasıyla takılmıştı. “Nerede olacağız anne? Okuldan sonra arkadaşıylaydı Ela. Ben de iş görüşmelerine gittim. Öyle.” dedim. “Semih mi senin o arkadaşın Ela?” “Evet anne.” Başını hafif öne eğmiş, alttan çekingen bakışlar atıyordu Ela. Annem düşünür sesi çıkarıp kaşlarını çattı ve ardından “Siz şimdi nesiniz?” diye sordu. Ela durdu, bana baktı. Benim henüz Çağan ile olan birlikteliğimi anneme de söyleyemediğimin farkındaydı, bu yüzden beni ateşe atmamak adına konuştu, şok olduk. “Semih bana evlenme teklifinde bulundu.” “Tek sır saklayan ben değilmişim demek ki...” diye mırıldandım. Ela bana kaşlarını çatıp baktı: “Sana söyleyecektim ben abla. Taze haber nihayetinde. Ama seninki pek de taze sayılmazdı.” “Tamam, başlama yine.” “Allah'ım çok mutluyum!” diyordu annem salonda dört dönerken. Sevincini yarıda kesen ben oldum bu kez: “Anne bir şey daha var. Söylemem gereken bir şey...” “Ay Eylül, sen şimdi kiradan gireceksin giderden çıkacaksın. Sevincimi kursağıma dizme yavrum. Susuver az.” “Ama-” “Dur dedim kızım!” dedi heyecanla sonra geçip Ela'nın karşısına oturdu. “Ela, ne zaman gelecekler istemeye?” “Henüz onu konuşmadık anne,” dedi Ela. “Hem daha erken, dönem bitsin anca öyle olur o işler.” Yerinde kıpırdanıp sarı saçlarını kulağının arkasına kıstırdı. “Şey... Ama Semih beni ailesi ile tanıştırmak istiyor tabii. Yarın onlara gidebilir miyim akşam yemeğine?” Annem ilk mırın kırın etse de sonrasında kabul edip, izin verdi Ela'nın yemeğe gitmesine. Bense söyleyemediklerimle kalakaldım öylece. Zaten annemin de sevincinden beni gördüğü yoktu. Annemizin nutuklarından kurtulmak isteyen biz, müsaade isteyip odamıza geçtik aceleyle. Ela dik dik bakan bana çevirdi yeşil gözlerini: “Bugünkü söylediğim tüm sitemli sözleri bana yedirebilirsin abla, hak ettim.” “Öyle bir niyetim yok. Ama madem söyledin, ekleyeyim bir şeyler: Bir daha milletin ortasında bana posta koyma ve arkamdan Çağan ile birlik olup iş çevirmeye kalkma.” “Ne iş çevirmesi abla? Sadece birkaç gündür bildiğimi senden gizledim. Hem fena mı oldu, ne güzel bir gün geçirdik işte.” “Güzel günmüş,” dedim huysuzca kendimi yatağıma bırakırken. “Adamı masrafa soktun. Niçin seçtin ki o kadar şeyi? Hayır, ne gereği vardı?” “Amma konuştun abla sen de. Ben de Çağan abi de beğendik. Gereği var dedi aldık. Tamam, tadında bırak.” Pijamalarını giyip kendi yatağına kuruldu. “Annem seni sıkıştırmasın diye kendimi yaktım az önce farkında mısın bilmem. Yine de yaranamadım tabii.” “Farkındayım canım kardeşim,” dedim sitemle. “Hoş, annemin bugün beni dinleyesi yokmuş zaten. Kendini yakmasan da olurmuş yani.” “Vay be!” dedi Ela abartılı bir mimikle. “Demek öyle he! Fedakârlığın boşunaydı diyorsun, vay be!” “Yine yastık mı atayım Ela?” “Ay yok, kalsın. Beyin sarsıntısı geçirmek istemiyorum.” Ellerini birbirine kavuşturup baktı. “Sen yarın mı konuşacaksın annemle?” “Sen yemekteyken konuşurum.” “Allah yardımcın olsun o hâlde ablacığım...” dedi Ela imalı imalı. “Elbiseler bile alındı. Bunu öğrenince bozulacak Firuze Sultan.” “Asıl senin marka yüzü olma olayını öğrenince bozulacak o Firuze Sultan. Nasıl benden habersiz bunu kabul edersin diyecek. Tabii sonra da delirmiş gibi sevinecek.” “Beni Semih'ten ayırabilir.” derken kıkırdadı Ela, güldüm. “Doğru, çok da yakışıklı bulmuyor onu.” “Of abla ya!” Yatağıma uzanırken hâlâ gülüyordum. “Işığı kapat bari de uyuyalım artık. Yorgunluktan canım çıktı. Yarına güç toplamam lazım.” Gece karanlık örtüsünü çekip yerini gündüze bırakırken Ela uyanan ilk kişi olmuştu evde. Sabah dersi vardı, sonra da akşamdan planladıkları gibi Semih ile birlikte Demirsoy yalısına gidecekler ve aile ile akşam yemeği yiyeceklerdi. Bense gündüz yine pes etmeksizin iş arama girişimlerime devam etme kar…