1.BÖLÜM

Merhaba arkadaşlar. 😊 Burada yeniyim ve sizlerle kurgumun ilk bölümünü paylaşmak istedim. Umarım sevdiğiniz bir başlangıç olmuştur ve okumaktan zevk almışsınızdır. Lütfen yorumlarınızı eksik etmeyin. Yazım yanlışları gibi hatalarım varsa affedin. İyi okumalar.🤗🌼 Yağmur saatlerdir yağıyordu. Sokak lambalarının sarı ışıkları, ıslak asfaltın üzerinde kırılıp dağılıyor, liman bölgesini olduğundan daha sessiz gösteriyordu. Başkomiser Emir Aydın aracın kapısını açtığı anda burnuna o tanıdık koku geldi. Islak beton. Pas. Deniz. Ve ölüm. Yirmi yıllık polislik hayatında öğrendiği şeylerden biri buydu. Ölümün kokusu vardı. Ve insan bir kere öğrendi mi, bir daha unutamıyordu. Emir cebinden sigarasını çıkardı. Tam yakacaktı ki olay yeri inceleme amiri Serkan yanına yaklaştı. "Komiserim, cesedin üç metre yakınında sigara içerseniz sonra kriminal laboratuvar beni öldürür." Emir sigaraya baktı. Sonra Serkan'a. "Üç gündür üçüncü cesedi görüyorum Serkan. Laboratuvar biraz bekleyebilir." Serkan hafifçe gülümsedi. "Laboratuvar beklemez komiserim." Emir polis şeridinin altından geçti. Kırmızı ve mavi ışıklar yağmurun altında dans ediyordu. Fotoğrafçılar çalışıyor, olay yeri ekipleri ölçümler alıyor, adli tıp uzmanları kendi aralarında konuşuyordu. "Durum ne?" Serkan dosyasına baktı. "Erkek şahıs. Kırk iki yaşında. Kimliği doğrulandı." "Ölüm sebebi?" "Henüz kesin değil ama ilk iki vakayla aynı görünüyor." Emir gözlerini kaldırdı. "Emin misin?" Serkan başını salladı. "Darp izi yok,mücadele izi yok,savunma yarası yok." "Ve..." Serkan birkaç saniye sustu. "Diğer iki vakada olduğu gibi yine çiçek bırakmış." Emir yaklaşarak cesedin yanına çömeldi. Göğsünün üzerinde tek bir beyaz zambak duruyordu. Yağmur damlaları yapraklarının üzerinde birikmişti. Bir anlığına bütün sesler kayboldu. Sadece yağmur ve o çiçek vardı tüm hengamenin içinde sanki. Kısa bir sessizliğin ardından Emir başını kaldırdı ve konuştu. "Basına sızdı mı?" "Hayır." "İyi sızmasın." "Emredersiniz komiserim." Emir gözlerini zambaktan ayırmadı. Bu bir imzaydı ve aynı zamanda açık bir davetti.Birisi onu oyuna çağırıyordu. "Çevredeki yakın çicekçiler araştırıldı mi?" "Kontrol ediliyor komiserim." "Kamera kayıtları ne alemde?" "Çevredeki güvenlik kameralarının çoğu çalışmıyor geri kalan kameralarda görüş alanı dışında kalıyor." "Laboratuvar ne diyor?" "Parmak izi yok." "DNA?" "Şimdilik temiz." "Ayakkabı izi?" "Yağmur çoğunu yok etmiş." Emir istemsizce güldü. "Adam profesyonel." "Mafya işi olabilir mi?" Emir başını salladı. "Mafya neden öldürdüğü adamın cesedinin üstüne çiçek koysun Serkan?" Aralarında kısa bir sessizlik oldu. O an genç bir polis memuru yanlarına geldi. "Komiserim, kurbanın dosyası geldi." Memur elindeki tableti uzattı. Emir doğrularak meslektaşının elindeki tableti aldı ve bilgileri okumaya başladı. Maktülün adı Murat Kılıçtı. 2020 yılında cinsel saldırı suçundan hüküm giymişti.Sekiz yıl ceza almıştı.Dört yıl sonra tahliye edilmişti. Memur yavaşça konuştu. "İlk maktülün suçu çocuk istismarı,ikincisinin tecavüz. Şimdi de bu." Serkan sessizce ekledi: "Bu kadarı tesadüf olamaz artık." Emir cevap vermedi. Zambağa baktı.Sonra cesede ve sonra tekrar zambağa.... "Doğru bu tesadüf değil.Belli ki birisi liste yapıyor." Serkan başını salladı."Seri katil diyorsun yani." Emir birkaç saniye sustu. Sonra gözlerini karanlığa çevirdi. "Tam olarak öyle." Bir ambulans görevlisi sedyeyi hazırlamaya başladı. Adli tıp uzmanı cesedin yanına çömeldi. "Nakle başlayabiliriz." Emir son kez cesede baktı. Bir şey onu rahatsız ediyordu. Adamın yüzü... Korku,şaşkınlık yada panik yoktu.Sanki ölmeden önce katiline güvenmişti yada katili çok yakından tanıdığı biriydi. "Tanıyormuş." Serkan başını çevirdi. "Ne?" "Kurban katili tanıyormuş." "Nereden çıkardın bunu?" "Mücadele yok,kaçmaya çalışmamış." Derin bir nefes alıp ellerini deri ceketinin cebine koydu ve rahat bir ifade ile baktı arkadaşına. "Demek ki tehdit hissetmemiş." Serkan birkaç saniye düşündü. "Psikolog gibi konuşuyorsun bazen komiserim." Emir h…