3.Bölüm
Yazar: Elif Weasley

Kesinlikle olmaz."Snape sabrı tükenmiş bir halde tek eliyle burun kemerini ovuşturarak konuşmuştu.İksir dersi başlamak üzereydi. Draco'nun yüzünde acınası bir ifade belirdi." Neden olmaz? O kızla birlikte oturamam Profesör.Lütfen bir şey yapın." Snape öfkeyle soludu."Otoritemi senin için yeterince esnetiyorum zaten.Her istediğini elde edemeyeceğini öğrenmen lazım çocuk." Draco öfkeli ve çaresiz bir halde yeni yerine oturdu.İçinden Hermione'nin gelmemesi için dua ediyordu ama bunun mümkün olmadığını biliyordu. Hermione hiçbir dersi kaçırmazdı. Draco ecelini bekleyen idam mahkumu gibi gözlerini sınıfın girişine dikti.Gerginliği katlanamayacağı bir noktaya tırmanana kadar bekledi.Hermione göründüğüyse tuhaf bir rahatlama hissetti ve buna şaşırdı.Beklemek gelecek olan sondan daha çok ızdırap veriyor sanırım diye düşündü. Bir an önce yüzleşip kurtulmak en iyisiydi. Kaçmanın bir anlamı yoktu. Hermione Harry ve Ron'a işi olduğunu söyleyip geride kalmıştı. Draco'yu görmeye kendisini hazır hissetmiyordu. Ne hissetmesi gerektiğinden emin değildi. Kendilerini tuhaf bir duruma sokmuşlardı. Nolurdu şu iksiri yanlış yapsaydı? Kendisini zor durumdan kurtaran Draco'nun sırlarını öğrenmek istemiş ve iksiri titizlikle hazırlamıştı.Karma bu sefer anlaşılan o ki ona karşıydı. Ayakları geri geri gitse de sonunda sınıfa en son girenlerle birlikte içeri girmişti. Draco'nun bakışları altında yerine geçip oturdu. Hermione yanına oturunca Draco kafasını çevirmeden içinden provasını yaptığı şekilde konuştu. "Sakın bir anlam çıkarayım deme Granger.Aptal iksirin hatalıydı." Hermione'nin tepkisini ölçmek amacıyla göz ucuyla kıza bakmak için yoğun bir istek duysa da kendisini tuttu ve bakışlarını ileriye sabitledi.Şaşıran Hermione hemen atıldı. "Ben bir anlam çıkarmamıştım zaten." Draco şüpheyle "Sahi mi? "diye sordu. Temkinli bir ifadeyle kıza bakıyordu artık. Hermione hızla başını salladı ve gözlerini kaçırarak konuştu. " Haklısın aptal iksir yanlış olmalı." Draco başını öne eğdi. "Anlaştığımıza sevindim Granger." Hermione birden dudak büktü."Neden hiç adımı söylemiyorsun?" Draco'nun kaşları havalandı."Ne?" "Bana sürekli Granger diyorsun sebebi ne?" Draco bunun üzerine hiç düşünmemişti.Biraz düşündü. "Böylesi daha resmi hem sen de bana Malfoy diyorsun.Ayrıca zor bir ismin var Hermione."Draco ismi kesinlikle bilerek çok hatalı telaffuz etmişti. Hermione yüzünü buruşturdu. " Adım Her-mi-one" Draco sırıttı."Bende aynısını söyledim" Hermione derin bir iç çekti."Alakası bile yoktu ama önemli değil." "Granger kulağa hoş geliyor." Hermione güldü."Aptal iksir yüzünden mi böyle düşünüyorsun?" Draco sinirlendi."Dalga geçme ayrıca hayır gerçekten böyle düşünüyorum." "İltifat için teşekkür ederim Draco." Draco hemen hırçınlaştı."Ben iltifat etmem sadece düşüncemi söylerim. Tınısal olarak iyi bir kelime. Biliyorsun artık, benim işim kelimelerle." Hermione sinir bozucu bir şekilde gülümsemeyi sürdürdü."Anlıyorum." Başka bir konuşma geçmedi aralarında.Etkileşimleri Draco'nun korktuğu gibi geçmemişti. İşin doğrusu Draco sivri dilli kızın onunla dalga geçmesinden çekinmişti ama kızı da en az kendisi kadar utanmış bir halde bulmuştu.Bu konunun üstünü örtme hususunda sessiz ve ortak bir karar almışlar gibi görünüyordu.İçi rahatlamıştı doğrusu. Hermione iksir dersinden sonra Harry ve Ron ile avluya bakan koridordaki duvara oturmuşlardı. Tatilde okulun olmamasına çok alıştıkları için dönemin başlarında tüm öğrenciler bocalıyordu. Hermione bile kendisini hala alışma sürecinde hissediyordu ve dersler yorucu geliyordu.Hava almak biraz iyi gelmişti. Bugün formasının üstüne uçuk pembe bir sweatshirt giymişti.Kollarını çekiştirdi;hava epey rüzgarlıydı.Hogwarts yüksek bir araziye kurulmuştu ve yılın çoğunda hava rüzgarlı oluyordu.  Hermione saçlarını toplamayı pek sevmezdi.Kabarık saçları şimdi de omuzlarına dökülüyordu ve rüzgarda savruluyorlardı.Duvarın üzerinde Harry'nin yanında otururken titredi. Bir an Harry'nin omzuna dokunduğunu hissetti ve dalgın gözlerini kırpıştırarak ka…