✂️2. Yalan Dolan

✂️ Elias’ın anlatımıyla Uyandığımda yan sedyemde yatan kadının da uyanık olduğunu biliyordum. Odanın içi sessizdi. Karnımda dayanılmaz bir acı vardı. Olayları anımsadım. Bu yüzümü buruşturmama sebep olmuştu. Hemşire yeniden yanımıza geldi ve serumlarımızı kontrol etti. Onu göremesem de bakışlarım yan sedyede yatan kadına çevrilmişti. “Merak etmeyin, sevgilinizin durumu iyiye gidiyor. Hastaneye getirildiğinde çok kan kaybetmişti.” Sevgilim. Beni bıçaklayan kadın için oldukça tuhaf bir unvandı. Çok kan kaybetmişti. İşte bu garipti. “Saldırganı bulabildiler mi ?” Hemşire yüzüne görev icabı takındığı üzgün ifadeyi yerleştirdi. “Üzgünüm, bayım. Bu konuda hiçbir bilgim yok,” dedi. Daha fazlasını sormama fırsat vermeden diğer hastalara yöneldi. Perdemin aralanmasıyla tüm dikkatim kadına yönelmişti. Yine o koku yayılmaya başlamıştı. Varla yok arasında ama belirgindi. Lavanta… “Sevgilim “ Sesinin narinliği, dudaklarının titremesi… Bu işte gerçekten de çok iyiydi. Onunla aynı role büründüm. “Sevgilim “ Bakışlarımız birbirine kitlenmişti. Beni çözmeye çalışıyordu. Belki de neden rolüne ortak olduğumu anlamaya çalıyor olabilirdi. Bu role devam etmek git gide daha da ilginç hale geliyordu. Odada yankılanan telaşlı ses ikimizin de dikkatini çekmişti. Sesin sahibini tanıyordum. Onun tanımadığını bilmek hoşuma gidecekti. Yanıma koşarak gelen kız hiç düşünmeden sarılmıştı. “Bebeğim ben iyiyim merak etme.” diyebildim karnımdaki acı ile yüzümü buruşturdum. Bu gelen benim küçük kız kardeşimdi. Bunu bilmediğine o kadar emidim ki. Sevgilim sanması bile bir ihtimaldi. Kadına baktığımda yüzündeki endişeli ifade yerini başka bir şeye bırakmıştı. Neydi o hayal kırıklığı mı. Anlamak zordu. Duygularını bu kadar iyi saklayan birisi için oldukça sıradışıydı. “Yaralanmışsın. “ dedi kız kardeşim. Ne kadar korktuğunu tahmin bile edemiyordum. “Seni de kaybedecem diye çok korktum. “ Başını okşadım ve sakinleşmesini bekledim. Sarılırken kolu karnındaki yaraya değdiğinde onu nazikçe kendimden uzaklaştırdım. “Ben iyiyim merak etme. “ dedim “Seni asla bırakmam. “ Başına küçük bir öpücük kondurdum. “ Sevgilinle beraber yaralandığını söylediler. “ bakışları yan sedyedeki kadına çevrildi. “Ne zamandan beri bir sevgilin var. “ Meraklı bakışlar ile bana bakıyordu. “Sevgilin olduğunu bana söylememiştin. “ Derin bir nefes aldım. Ona yalan söylemek hoşuma gitmiyordu ama buna mecburdum. “ Daha çok yeni. “ dedim. Uzatmak istemiyordum. Bakışlarım bizi merakla dinleyen kadına çevrildi. Adını sorsa söylecek yalanım yoktu. Adını bile bilmediğim bu kadın için şimdiden çok fazla şey yapmıştım. Kız kardeşimin hareketlenmesi ile hiç beklemediğim bir şey oldu. Kadının yanına gidip sarılmıştı. Kadın ona şaşkın şaşkın bakıyordu. “Ben Serra , çok korkmuş olmalısın. “ “Senin adın ne ?” Tereddütte kaldığı belliydi. Yapmacık bir gülümseme bekledim. O ise beni şaşırtan bir içtenlikle gülümsedi. “Abin senden çok bahsetti Serra , böyle tanıştığımız için kusura bakma. Ben Emily “ Bakışları beni bulduğunda yalan söylediğini anlamıştım. Kız kardeşim odadan çıktıktan sonra ona döndüm. Ayağa kalkıp ona doğru bir kaç adım attım. Yatağın ucunda oturuyordu. Bu hareketimi beklemediğinden biraz hareketlenip yatakta geriye doğru gitti. Gözlerimi gözlerine kitledim. “Şimdi yalnızız “ dedim. “Önce gerçek adını mı söylemek istersin , “ aramızdaki mesafeyi dahada azaltıp burun buruna getirdim. “ yoksa beni neden bıçakladığını mı ,sevgilim?” Kapıda bekleyen polis memurlarını gördüğümde derin bir nefes aldım. Bir kez daha yalan söyleyip bu kadını kurtara bilirdim. Yada gerçekleri anlatıp bu oyuna bir son verebilirdim. “Size saldıranı görebildiniz mi? “ Bakışlarım yan sedyedeki kadına çevrildi. “Hayır” dedim. “Yüzünü göremedim. “ O gece onun için söylediğim ikinci yalandı. Polisler bir kaç soru daha sorup gitmişti. Şimdi tekrar yalnız kalmıştık. Yüzünde ufak bir tebessüm vardı. Yalanına ortak olmam hoşuna gitmişti. Bu sefer sadece onun duyabileceği bir tonda konuştum. “Bana makası sapladıktan sonra ne oldu?”…