“bir eve vardım sandım, içinde ben yoktum.”

BÖLÜM: 7 “bir eve vardım sandım, içinde ben yoktum.” İstanbul’dan kalkıp bu eve gelirken içimde nasıl bir umut vardı? Ne umuyordum hiç bilmediğim bir ailenin kapısına gelirken? Yüreğimdeki eksikliğin kapanacağını. Bir gecenin sabahında kaybettiğim babamı bir yabancının ailesinde bulabileceğimi mi?…