~Ufak Bir Prüz~
Yazar: Zehra

-Anne merak etme bir şey olmayacak. -Ah yüce Tanrım beni buna inandırman uzun sürecek küçük hanım. Aklını kaçırmış gbi konuşuyorsun! -Hadi ama anne böyle düşünmene sebep olan ne? -Böyle düşünmeme sebep olan ne mi? Soylular dan intikam almak istediğini söylüyorsun daha ne olsun? -Yani tamam nurdan bakınca biraz çılgınca geliyor kabul ediyorum. Ama o şerefsiz melezlerin babama yaptıklarının bir bedeli olmalı. -Elbette onlara derslerinin verilmesi gerekli ama bunu yapacak kişinin sen olduğunu da nereden çıkardın? -Yani babamın tek varisi olarak ben yapmayacağım da kim yapacak? Bende başka birisinin yapmasına izin vermem!! Annem fikrimi değiştiremeyeceğini anlayınca hafifçe başını salladı ve son kozunu oynayarak; -Peki nasıl yapıcak mışsın bunu? Annem güçlü bir koz oynamış olabilir ama ben bu gün için uzun zamandır hazırlanıyorum. Olası bir güç kısıtlayıcı tılsım ile karşılaşırsam diye dövüş sanatlarında kendimi oldukça geliştirdim. Bunun yanında sahip olduğum ve varlığından haberdar olmadığım bütün güçlerime iyi gelicek meditasyonlar ve güç antremanları yaptım. Tabiki annemin bunlardan haberi yok. Haberi olsaydı geceleri Üstad Liam`ın yanına gitmeme kesinlikle izin vermezdi. -Ahh tabiki bunun için hazırlığım var. Tam üç yıldır bu güne hazırlanıyorum. Evet tam babamın ölümünden beri ve elbette senin haberin yok. -Bir dakika ben üç yıldır bunu nasıl fark etmem ve neden bana söylemedin? -Her gece sen uyuduktan sonra dört saatlik çalışma programı hazırladım. Ve haberin yok çünkü haberin olsaydı asla izin vermezdin. -Elbette izin vermezdim daha güçlerini bile kullanamayan kızım bana soylulara haddlerini bildirmek istediğini söyledinde izin vermem çılgınlık olurdu. -Hahahahaha işte o konuda yanılıyorsun anne, çünkü Usta Liam`a göre şuan kontrol edebildiklerimden de fazla gücüm var. Belki bilmiyorsundur diye söylüyorum benim babam potent - yani en güçlü elf ırkı - soyundan geliyor. Otomatik olarak bende bir potent`im. -Tabiki babanın bir potent olduğunu biliyorum. Sen bunu nereden biliyorsun? -Usta Liam söyledi. Bu konuşma artık canımı sıkmaya başlamıştı. Annem vaktimi harcamaktan başka hiçbir şey yapmıyordu. Bunu fark ettiğim gibi odama doğru yürümeye başladım. -Hey nereye gidiyorsun bakalım? -Beni daha fazla oyalamana izin vereceğimi zannetme sakın. Şuan beden kontrol gücümü kullanmamak için kendimi zor tutuyorum! Annem benden kontrol gücünün ne kadar güçlü olduğunu bildiği için geri adım atarak yolumdan çekildi. Artık hazırlanmak için odama gidebilirdim. Odama geldiğimde annemin yapacaklarına bir önlem olması için kapıyı kilitledim. Hemen taşıması oldukça kolay olan yan çantamı yanıma aldım içine yedek kıyafet, her duruma karşı ne olur ne olmaz diye hançer ve gece annem uyurken hazırlayıp odama getirdiğim erzak poşetini çantama ekledim. Annem ile daha fazla muhatap olmak istemediğim için ışınlanarak en iyi arkadaşım Tom`un evinin önüne geldim. Tom geldiğimi görmüş olucak ki hemen dışarı çıktı. -Hoş geldin Linda. Bende çantamı hazırlıyordum. -Harikasın Tom! Ama acale et daha Zoe`yi alacağız. Benlik sorun yok ama sen ışınlanamıyorsun. Son cümlemi oldukça alaycı söylemiştim. Tom`un tek kaşı havaya kalktı, bir gözünü kıstı ve o çekici bakışı ile bana baktı. İkimizde kendimizi tutamayıp gülmeye başladık. -Oyalama beni çantamı hazırlayıp geliyorum. İstersen içeri geç dışarıda beklemen tehlikeli olabilir. -Haklısın, geliyorum. Umarım benim için hindistan cevizi kurusu ayırmışsındır. Çünkü karnım oldukça aç. Tom`un bakışları değişti. Endişeli bir şekilde bakıyordu artık -Seni azıcık olsun tanıyorsam evden asla ama asla aç bir şekilde çıkmazsın. Ne oldu da bu gün aç olduğunu söylüyorsun? Yine tek kaşını kaşdırmış ama bu sefer sorgulayıcı bir bakış atıyordu. -Annemle tartıştık biraz. Yaptığımın samalık olduğunu düşünüyor. Ama anlamıyor, eğer birisi bu pislik insanlardan intikam alıcaksa o ben olmalıyım. Usta Liam`a göre ben son yüzyılın en güçlü potent`iymişim. -Usta Liam çok doğru söylemiş. Sen küçük bir çocukken bile hepimizden önce güçleri…