2 bölüm : Karşılaşma 🤍

Merhaba. Umarım ilk bölüm beğendiniz. İyi okumalar 🤍 Bölüm okumadan önce karakter hakkında ne düşünüyorsunuz? Asena merdivenlerden sakin adımlarla aşağı indi. Salona girdiği anda içeride yabancı misafirleri görünce kısa bir an duraksadı. Şaşkınlığını gizleyemedi. Nazikçe gülümsedi. "Merhaba." dedi. "Misafirimiz olduğunu bilmiyordum. Kusura bakmayın." Salondaki herkes ayağa kalktı. İlk olarak Ateş, Asena'ya doğru bir adım attı. Kibarca elini uzattı. "Ateş Karahan." Asena da elini uzatarak tokalaştı. "Asena Soydan." İkisi kısa bir an birbirlerinin gözlerine baktı. Ardından zarif bir kadın gülümseyerek Asena'ya yaklaştı. "Ben de Nermin Karahan, kızım." Asena saygıyla gülümsedi. "Memnun oldum, Nermin Hanım." Nermin Hanım da sıcak bir ifadeyle karşılık verdi. "Ben de seni tanıdığıma çok memnun oldum." Asena tam kapıya yönelmişti ki Ateş arkasından seslendi. "Asena Hanım..." Asena durup arkasına döndü. "Efendim?" Ateş sakin bir ifadeyle konuştu. "Eğer sizin için uygunsa... Sizi çekime ben götürebilirim." Salonda kısa bir sessizlik oldu. Asena şaşkınlıkla Ateş'e baktı. "Rahatsızlık vermek istemem." "Rahatsızlık olmaz zaten çıkacaktım." Nermin Hanım da gülümseyerek söze girdi. "Bence iyi olur." Ahmet Soydan kısa bir an düşündü. Sonra başını salladı. "Asena karar senin." Asena ilk kez babasının bu konuda fikrini sorduğunu fark etti. Ateş'e baktı. Kibar ve sakin bir tavırla . "Eğer gerçekten sizin için sorun olmayacaksa - dedi." "...memnuniyetle." Ateş başını hafifçe eğdi. "O hâlde çıkalım." İkisi birlikte kapıya yönelirken, salondakiler sessizce onları izliyordu. Asena çantasını omzuna taktı. Kapıya yönelmeden önce babasına döndü. "Baba..." Ahmet Soydan başını kaldırdı. "Efendim?" "Bugün biraz geç gelebilirim." Babası kaşlarını çattı. "Neden?" "Biliyorsun, reklam çekimim var." Kısa bir duraksamadan sonra devam etti. "Eğer çekim erken biterse, Egemen Ailesi'nin bu akşam açılışını yapacağı yeni kulübe uğrayacağım." "Davet ettiler. Kısa bir süreliğine katılmayı düşünüyorum." Ahmet Soydan birkaç saniye düşündü. "Peki ama geç kalma - dedi." Asena hafifçe gülümsedi. "Merak etme baba." Sonra misafirlere döndü. "Tekrar hoş geldiniz." Nermin Hanım gülümseyerek başını salladı. "Teşekkür ederiz kızım." Ateş sessizce Asena'ya baktı. "Hazırsanız çıkabiliriz." Asena nazikçe gülümsedi. "Hazırım, Ateş Bey." Ateş ve Asena yan yana salondan çıktılar. Köşkün kapısından dışarı adım attıklarında serin akşam rüzgârı yüzlerine çarptı. Şoför aracı hazırlamış, kapının önünde bekliyordu. Şoför tam arka kapıyı açacakken Ateş eliyle onu durdurdu. "Gerek yok." Birkaç adım öne çıktı. Arabanın kapısını açtı. Asena şaşkınlıkla ona baktı. "Buyurun." Asena birkaç saniye tereddüt etti. Sonra nazikçe gülümsedi. "Teşekkür ederim." Araca binerken Ateş'in gözlerine kısa bir an baktı. İçinden, "Ne kadar kibar biri..." diye geçirdi. Ateş kapıyı yavaşça kapattı. Sonra diğer taraftan araca binip Asena'nın yanına oturdu. Şoför dikiz aynasından ikisine baktı. "Nereye gidiyoruz hanımefendi?" Asena adresi verdi. "Sky Vision Stüdyoları." Şoför başını salladı. "Emredersiniz." Araç yavaşça Soydan Köşkü'nden ayrıldı. İlk birkaç dakika boyunca ikisi de sessizdi. Bu sessizlik rahatsız edici değildi... Araç, stüdyonun önünde yavaşça durdu. Şoför kapıyı açmak için hareket edecekken Ateş önce indi. Ardından arabanın diğer tarafına geçerek Asena'nın kapısını açtı. Asena hafifçe gülümsedi. "Teşekkür ederim." dedi. Arabadan inerken çantasını omzuna taktı. Birkaç adım attıktan sonra durdu. Arkasını dönüp Ateş'e baktı. Yüzünde bu kez daha içten bir gülümseme vardı. "Yine de... beni buraya kadar getirdiğiniz için teşekkür ederim, Ateş Bey." Ateş başını hafifçe eğdi. "Rica ederim ." Tam stüdyonun kapısından içeri girecekken bir an durdu. Tekrar Ateş'e döndü. "Bu arada..." Ateş merakla baktı. "Tanıştığıma memnun oldum." Ateş'in yüzünde hafif bir tebessüm belirdi. "Ben de, Asena Hanım." Ateş ise onu gözden kaybolana kadar sessizce izledi. Asena stüdyoya girer girmez genç bir adam onu karşıladı. "H…