Bölüm 15

Bana mesaj atalı tam iki gün olmuştu koskoca iki gün.. Ve ben cevaben hiçbir şey yazamadım. Evet iyi geceler yeşil göz'e cevap bulamadım oda zaten bi daha mesaj atmadı. Saat kulesine gelip biraz sohbet etmiştik Kamran'la, önümüzdeki yolu da geçtik mi denizin kokusunu çekecektik. İzmir yaşanılacak bir şehirdi, sıcağı ile beni benden alsa da denizi bile farklıydı. Deniz'in memleketi olan Artvin bana daha cazip geliyordu sanırım Deniz Laz kökenliydi ve lazlar bana göre çok sevecendi.Neyse konu Deniz'in laz olması değil. Konu ben ona delice aşıktım ve o sadece ego tatmin etmek için bana mesaj atıyordu. Yani ben öyle düşünüyorum. Kafamın içi kazan gibiydi. Kayalıklara vuran hırçın dalgalara kapılmak istedim bir an tam gidecekken Kamran bileğimi kavradı. " Hava buz gibi ıslanırsın saçmalama. " " Sadece biraz daha yakına gitmek istedim yosun kokusunu daha yakından içime çekmek istedim o kadar. " " Gece üzüldüğünü görebiliyorum sen üzülüyorsun benim canım yanıyor " dedi çaresizce. " Elimden başka ne geliyor Kamran ? Söyler misin ? Sadece üzülebiliyorum. " " Vazgeçme o adamdan. " " Karşıydın Deniz'e diye biliyordum? " dedim sorarcasına. " Karşı değil kıskandım diyelim. " dedi kıkırdadık. Biraz sessiz kalıp ciğerlerimin yanmasına izin verdim. Burada kış ilk defa bu kadar sert geçiyormuş ablam öyle demişti. Gözüme ağzıma giren saçlarımı zar zor topladım. Düşüncelerim kıyıya vuran dalgalar gibiydi, dengesiz.. " Üşüteceksin ikiz gidelim. " Kamran'ın sesiyle düşüncelerimden bir an olsun sıyrıldım. Uyumuyor olsaydım Denizi o zamanda düşüneceğime eminim. Adam 7/24 beynimde , insan çıkıp biraz hava alır der kızın beyni biraz başka şeyler düşünsün ama yok. Sürekli her anı tekrar tuşuna basmış gibi gözlerimin önüne getiriyordu. Ah bu beynimin oyunları kesinlikle beni tımarhanelik edecekti. " Peki gidelim " " Karşıdan karşıya geçerken elini tutayım mı ? Bu dalgınlıkla araba sana değil sen arabaya çarparsın. " dedi gülmeye başladı. Ah sinir şey. " Sana buradan bir vuracağım jet hızıyla eve varmış olacaksın Kamran. " deyip gözlerimi devirdim. Zaten asabım sinirim moralim kısaca her şeyim bozuk. " Ay ay benim boncuğum kızarmış da " diyen Kamran cidden sinirlerimi zorluyordu. " Kamraaannn! " sert bir şekilde bağırdım.. Ellerini havaya kaldırdı " Oww çok kızmışsın sustum. " dedi eliyle ağzındaki görünmez fermuarı kapattı. Sakin hızlı adımlarla yürümeye başladık birden parlıyordum birden de sönüveriyordum. Ben buydum. Kapıya yaklaşınca " Özür dilerim bağırmak istemedim birden oldu biliyorsun" " Önemli değil çıkmama yardım eder misin ? " ⚡⚡⚡ " Teyzeciiiim pasta yapalım mı" diyen Miray gözlerimi kısarak öpücük yolladım. Allahım çok tatlıydı. " Tabiii teyzemm yaparızzzz " " Araaabalııı olsunn titi " tabiki bu "titi" Miraç'a aitti. O kadar üşengeçti ki teyze demek yerine titiyi tercih ediyordu. 3 gün içinde bana alışmışlar hatta bensiz durmayacak hale gelmişlerdi. " Ahh Miraç el becerim olsaydı keşkeee.." dediğimde ikisi de kıkırdadı. Eniştem ve ablam bugün misafirliğe davetli olduğu için çocuklarla ve Kamran beyle yalnızdım.. Pastanın kremasını yaydıktan sonra tabure yardımıyla aynı boyda olduğum ikizler beni dikkatli bir şekilde izliyorlardı. " Siz de süsleyin bakalımm " dediğim ikisi de sevinçten alkışladılar. Ah bu çocuklarla uğraşmak harika bir şeydi. Bu çocuk hevesi birden nerden çıktı derseniz bu yaz arkadaşlarımın yarısı evleniyordu. Tülay 2 çocuğa hamileydi Seda ilk çocuğunu kucağına almıştı. Ben mi ? Ben hala işte üniden mezun olmaya çalışıyorum, yaşamaya çalışıyorum..İkizlerle ve pastayla birkaç tane selfi çektik en güzellerini seçip facebookta paylaştım. Ana sayfa çıkınca anında beğeniler almıştı ve gözüme çarpan tek şey. Fotoğrafımı beğenen Deniz olmuştu. Kalbimin hızlanması ve bacaklarımın titremesine engel olamadım. "Teyzee ne zaman yiyebiliriz bunuu " " Evet titi canım çok çektii" dudaklarını bükerek konuşması yok mu bu Miraç'ın , ölesim geliyor valla. " Azıcık buzdolabında kalsın teyzem sonra yiyeceğiz olur mu ? " dediğimde ikisi de surat…