Bölüm 13

Denize aşık olmuştum.. Bu gerçek zihnimde duvardan duvara zıplarken kapıyı kapatıp son anda pencere koşup gidişini seyrettim..Ona bakarken ağzımın suyu akıyordu resmen ve tam bu anda Deniz kafasını çevirip benim benim olduğum cama bakıp sırıttı. Beni görmüş olamazdı değil mi ? Ardından cebinden telefonu çıkarıp numara tuşladı ve aramaya bastı buardan her şey net görünüyordu. Bu adam şimdi kimi arıyordu? İçimdeki arsız kıskançlık o kişiyi yolmak istiyordu, cebimde titreyen telefonu elime alınca istemsiz kaşlarım çattı, arayan oydu! İçimdeki kelebekler halaya tutuşmuştu! Loke loke hanım ey lokeee! O kadar tatlısın ki seni yiyebilir miyim Deniz? İç sesimin ağzını silip telefonu açtım. " E-efendim Deniz?" " Beni dikizlemeyi bıraksan hani küçük sapık." dediğinde kıkırdadım, dudaklarım utanç ile kıvrıldı, bu lafın altında kalmayacaktım. Ben hazır cevap bir insandım sende neden tekliyordum? " Seni yolcu etmek ve dikizlemek arasında fark var Deniz Güney!" dedim ima ile. " Haklısın bulmuşsun tabi benim gibi yakışıklı nişanlıyı tabi ki izlersin." dediğinde küçük bir kahkaha attım perdeyi sonuna kadar açmış öyle bakıyordum oda karşı kaldırımda benim olduğum pencereye bakıyordu. içimde ki neyse bu hissin adı ne ise hep dursun orada! " Uyuzsun biliyorsun değil mi ?" " Evet öyleyim yavrum!" dediğinde dona kaldım bana yavrum mu dedi o? " Ya nişanlıyiz yani yani rol yapıyoruz ya hani.." aşağıda kıvranıyordu telefonu kendimden uzaklaşıp kıkırdadım. O sıra yukarı baktı o kadar uzaktan göz göze geldik desem inanır mısınız? Gözleri bağıra bağıra bir şeyler anlattı fakat bir şeyler anlamadım ya da bu benim tamamen hayal ürünüm.. " Anladım zaten merak etme rol gereği. " " Ben gitsem yoksa gözlerin beni süzmekten vazgeçmeyecek!" " Hııı hııı aynen az daha durursan aşık olacağım. " dedikten sonra dilimi ısırdım " Keşke.." bir şeyler geveledi ama anlamadım. " Ne dedin anlamadım? " " Gitsem iyi olacak iyi geceler yemekler çok lezizdi." " Zehirlenmedin şükür, afiyet olsun. " güldü. " Aynen çok şükür. Gidiyorum o zaman ben." " iyi geceler. " bana bakıyordu yürümeye başladı. Ah bugün harikaydı hatta mükemmeldi, kendimi yatağa attım ben bu adam için deli divane oluyordum. Ah duygularım, doruklarda yaşamaktan ne zaman vazgeçecektim.. Birini sevmek kolaydı, hatta farkında olmadan sevebilirsin ama kabul etmek tamamen kendine kalmış ne zaman kabul edersen o zaman o kişiyi gerçekten sevdiğini anlarsın. İlk gördüğüm an etkilenmiştim ondan ama kabul etmek bugün Esra'nin sözleriyle olmuştu. Yoksa ben sakız gibi uzatırdım, Esra duygularına sözcü olmuş ve kabul etmemi sağlamıştı. Belki de çoktan biliyordum ama bilmezlikten geliyordum. Aşk ummadık anda karşıma çıkmıştı, imkansız gibi görünen bir aşk evet demiş bulunmaktayım. Çat kapı habersiz gelen aşkı kovmamıştım kovamamıştım, sesimi çıkarmayıp içeri davet etmiştim. Sonuçlarına katlanmaya hazırdım, Deniz Güney'i seviyordum ne pahasına olursa olsun ondan vazgeçmeyecektim. Nasıl biriyse öyle kabul edecektim, onu daha fazla tanıyıp her halini görüp ezberleyeceğim gece yatarken onları düşünüp sırıtıcaktım... Evet kesinlikle Deniz Güney tanıyacağım.. ⚡⚡⚡ Gözlerimi araladığımda ne ara uyuya kaldığımı anlamadım yanımdaki telefona baktığımda 03.44 olduğunu gördüm iki seçeneğim vardı bu şekilde uyumak ve üstümü değiştirip uyumak. Zor olanı seçip kalktım tek gözümle üstümü çıkarıp giyinmek zor olmuştu. Işığı açıp göz makyajımı da sildim saçlarımı dağınık topuz yaptım uykum hafiften kaçmıştı. Tuvalete gidip işimi görüp elimi dişimi fircaladım, son kez telefona baktığımda saat çoktan 4 olmuştu. WhatsAptan Deniz'den fotoğrafları istedim, evet gecenin bu saatinde. Kendime sövüp, facebook girip ana sayfama baktım. Deniz Güney durum güncellemişti, " Kısılan gözlerim hatrına , sev beni." " Ay sevmez olur muyum tabi severim.. Yiğidim çekik gözlüm..." diyip telefonun ekranını öptüm. İşte telefonun ekranını öpecek kadar aşık etmişti kendini.. ⚡⚡⚡ Gülümseyerek güneşi selamladım, yatakta esneyerek kendime geldim, telefonu elime aldığım…