Kitap.

Merhaba herkese Umarım hepiniz iyisinizdir. Yeni bölümle sizi baş başa bırakıyorum Bolca yorum yapmayı unutmayın🫂 **** Kitap📕 Günler,aylar,yıllar birbirini kovaladıkça Nirena da büyümüştü. Artık 3 yaşında küçük sevimli bir kız çocuğuydu. Leira onu köyünde başka krallıkta yaşayan kuzeninin kızı olarak tanıtmıştı. Sonrasında kuzeninin ölümcül hasta olduğunu,Nirena'yı kendisine emanet ettiğini söylemişti. Başta herkes Nirenanın farklılığını yadırgasa da Leira'nın söylediği yalana herkes inanmıştı. Nirenanın kızıl, kıvırcık, aralarında yer yer beyaz buklelerin bulunduğu saçları ilk başlarda herkesin dikkatini çekmişti,sonrasında alışmışlardı. Bazen çocuklar annelerine Nirena'yı sinirlendirdiklerinde gözlerini daha da kırmızılaştığını söylerlerdi,tabii ebeveynleri bunu çocukların hayal gücüne bağlardı. Nirena'nın gözleri bal köpüğü rengindeydi. Güneşte gözlerine bakınca sanki içinde kızıl sisler oynuyordu. Nirena diğer çocuklardan hep farklıydı. Daha bebekken bile üzüldüğünde ve ya ağladığında çevrede herşey susar,rüzgar diner yapraklar kıpırdamazdı. Sinirlendiğindeyse açık hava aniden kararır şimşekler çakmaya,çok üzüldüğünde ve ağladığında bir süre sonra sağanak yağmur başlardı. Yaş aldıkça bu değişiklikler daha da belirginleşmeye başlamıştı. Nirena bir gün bahçede oynarken düşüp dizini kanattı,kötü yaralanmıştı, ağlayrak gözyaşları içinde annesine koşmuştu. Leira yarasının büyüklüğün ve akan kanı gördüğünde çok korkmuş,temizlemek için sıcak suyla bez getirmeye gitmişti. Döndüğünde Nirena'nın dizini temizlemiş ama yarayı bulamamıştı,diğer dizini hatta kollarını bile aramıştı,olayın şokuyla. Yara kendiliğinden kapanmıştı. Nirena hiç hastalanmazdı,yaraları kısa sürede iyleşirdi. Galiba Leira'nın Nirena'da en sevindiği özellik buydu. Leira Nirena'nın farklı olduğunu kabullenmişti. Eskiden bunu inkar edip farklı kalıplar bulup kendini kandırmayı başarsa da, şimdi herşey göz önündeydi. Artık köye daha az iniyordu. Siluetin verdiği kitaba şimdiye kadar dokunmamıştı. Çünki Nirenanın normal olmasını istiyordu,o saçmalıklarla bebeğinin kafasını doldurmak istemiyordu ama durum gitgide bambaşka bir hal alıyordu. Sonunda Leira kitaptan yardım almak zorunda kalmıştı. Leira kitabı sakladığı yerden çıkardığında gözlerine inanamadı. Kitabı öyle sıkı biryerde saklamıştı ki, Leira onun çoktan çürüdüğünü ya da toz bastığını düşünüyordu. Ama kitap yepyeni duruyordu. Kırmızı deriyle kaplı olan kitabı eline aldı,o sırada kitabın üstündeki altın desenler anlık olarak parladı. Kitabı açtığında yine karmakarışık desenlerden,yazılardan başka birşey görmedi ve hiçbirşey anlamadı. O sırada Nirena üstü başı çamur içinde içeri girdi. "Anni! Paul saçıma çamuy attı! Bana da mayul kafa dedi." Bunu söylerken yine dudaklarını büzmüştü Nirena. O an gözü annesinin elindeki kırmızı deri kaplı altın işlemeli kitapa çarpmıştı. Leira onun bu haline gülümsemeden edemedi,bebekken de birşeye küstüğünde dudaklarını büzerdi,kimi kandırıyordu hala bebekti Şefkatle ona yakınlaşıp elini yüzüne koydu. "Paul'ün saçları seninki gibi olmadığı için kıskanıyor bence. Hem çamur saçlara bazen iyi bir maske olabilir,ne dersin güzelce bir banyo yapalım mı?" Parmağının ucuyla Nirenanın saçından çamur alıp hafifçe burnuna vurunca Nirena kıkırdamış ve başını sallamıştı hevesle. Birlikte banyo yapmaya gitmiştiler.Banyodan sonra Leira incelemek için kitabı rafa kaldırmıştı. Nirena artık 8 yaşına basmıştı. Çok akıllıydı. Herşeyi çok çabuk kavrıyordu. Hatta yazmayı ve okumayı beş yaşından kendisi öğrenmişti.Annesinin ona öğütlediği gibi normal davranmaya çalışıyordu. Sinirlendiğinde şimşekler çakıp,yağmur yağdığını,üzüldüğünde rüzgarın bile durup sonrasında tozu dumana kattığını farketmişti. Ha bir de sinirlenince alev alev yanan gözleri vardı. Sinirlenince çözüm olarak gözlerini kapatıyor ve ya boş bir alana gidiyordu. Okula başlamıştı. Köydeki okula gidiyordu. Gidişte ve dönüşte mutlaka annesi eşlik ediyordu ona. Kızını gözünden bile sakınıyordu Leira. O herşeyden önemliydi onun için. Ama…