Gizemli bebek

Merhaba. Bu benim ilk kitabım. Sevilir,sevilmez bilmiyorum ama bana çok güzel bir anı olarak kalıcak. Eğer severseniz desteğinizi esirgemeyin lütfen. Sabırla okursanız, pişman olmayacağınızı düşünüyorum. Hayal dünyama saygı duymanızı önce rica sonra da talep ediyorum. Buraya başlama tarihimizi not edelim 21.04.2025 🌲🌲🌲 Gizemli bebek. ☀️ Bir gün, çok uzak bir köyde, gecenin karanlığında, gizemli bir ormanın derinliklerinden gelen çok parlak bir ışık hüzmesi belirdi. Işık o kadar parlaktı ki,ormanda yaşayan canlılar bir an için sabah olduğunu bile düşündü. Bu ışık köye çok uzak olan krallıktan bile görülmüştü. Bazıları bunu Tanırının bir mucizesi,bazıları bir laneti olduğunu savunuyordu. Mucize olduğunu savunanlar bile lanet olduğunu savunanlara olan inançlarından ormana girmeye cesaret edemiyorlardı. Bu cesareti sadece iyi kalpli köylü bir kadın gösterebildi. Tabii bundan kimsenin haberi olmadı. Ormanla köyün sınırında yaşayan kadın ışığın patladığı bölgeye çok yakındı. Işığı gördüğü an kalbinde bir merhamet belirdi,anne merhameti. Bir hiss ona oraya gitmesini söyledi.Ve her kadın gibi o da buna karşı koyamadı, içgüdüsel olarak ışığa doğru gitti. Işık çok parlaktı ama yakmıyordu. Çok güçlüydü lakin incitmiyordu. Sanki kadının iyi kalpli olduğunu biliyordu. Kadın işığa yaklaştıkca işık onun gözlerini yakmadı. İşığın içinde kızıl sisle çevrelenmiş bir sepetin içinde bembeyaz kundakta bir bebek gördü. Kadın bebeği görünce durdu. Etrafına bakındı. Buna buraya kim neden koymuştu,nasıl kıymıştı,oysa ki, çok güzel bir bebekti. Yeni doğmuş olmalıydı. Gözleri kapalı ağzıyla birşeyler arıyor gibiydi,açtı. Kadın daha fazla bu görüntüye dayanamadı. Bebeğe yaklaştığında kızıl sis açılarak kadına izin veriyormuş gibi yavaş yavaş soldu. Kadın bebeği kucağına alınca işık hüzmesi de aniden kesildi. Bebek kızılla harmanlanmış balköpüğü renkli gözlerini açıp kadına baktı,barmağına tutundu ve kıkırdadı. Kadın onun bu şapşik haline gülümsedi,içine birşey aktığını hissetti. Bebek onunla buluştuğu ilk dakikadan gücünü göstermiş ve sevgisini kalbine akıtmıştı. Kadın onu ormana yakın olan evine götürdü. Küçük ama huzurlu olan bu evi iki kattan oluşuyordu.Evine girdi ve derin nefes aldı. Ama ne bu çocuk ne bu hiss ona hiç yabancı değildi,en çok şaşırdığı da buydu. Ama evinde bebek için hiçbirşey yoktu, ve onun bunları almaya gücü de yetmezdi. Bir anlık hangi akıla hizmet o bebeği ormandan aldığını düşündü. Salonunun duvarında yuvarlak, kenarı işlemeli,boyutu biraz büyük denilecek bir aynası vardı. Yıldönümlerinde ona bunu kocası Xena almıştı. Kocasını sevdiği gibi,ona aldığı herşeyi de çok severdi. Xena da bunu kadınına kendi güzelliğini daha çok görsün diye almıştı. Çünki kendisi her gördüğünde yeniden aşık olurdu karısına. Ama Xena gittiğinden beri pek bakmazdı aynada kendi yansımasına. Hayata olan neşesi onunla birlikte gitmişti çünki. Kadın anılarından sıyrıldığında ormanda bebeğin çevresindeki sisin aynada da belirdiğini gördü. Tam yüzü yoktu ama insana benzer bir siluet belirdi aynada. Aynı bebek ortaya çıktığındaki ışık gibi parlak gözleri vardı. Saçları havada uçuşuyor gibiydi ve heryeri kırmızıydı. Duruşundan asalet ve güç yağıyordu, gözlerini göremese de bakışlarını anlıyordu. Bebeğe bakıyordu sisteki siluet.Aynadaki siluet etrafa baktığında evde aniden bebek için ihtiyacı olucak şeyler belirdi. Şokla gözleri büyüyen köylü kadın gözünü etrafında gezdirdi ve şaşkınlıkla aynaya baktı. Tüm bedeni titriyordu,bunun korkudan mı,sevinçten mi olduğunu anlayamamıştı. Belki iksini de aynı anda hissediyordu. Bundan bir cesaret alarak aynaya bir adım attı. Aniden ev ufak bir sallandı ve masanın üzerinde kitap belirdi. Siluet önce kitaba sonra da bebeğe baktı. Kadın siluletin bakışlarını göremese de şefkatle baktığını hissetti. Bir annenin bebeğine baktığındaki gibi. Ve kafasında beliren derinlerden gelen bir kadın sesi de düşüncelerini doğruladı,karşısındaki de bir kadındı. Siluetin güçlü sesi kadının zihnine yansıdı " Bu bebek kaderin bir parçasıdır,…