İTHAF VE YAZARDAN NOTLAR

merhaba, şarap ben. buraya geliş amacım mükemmelliyetçiliğimi yenebilmek ve bir nebze olsun "her şey mükemmel olmak zorunda değil" diyebilmekti. Son günlerde şunu fark ettim, bu pek bir işe yaramıyor. Ama hala inanıyorum kendime, aşabilirim ben bunu. Ya da bilmiyorum... bu kurguyu en yakınıma, biriciğime Ece'mime ithaf etmek istiyorum. biliyorum, sen de normal bir psikolojide değilsin. Sen de kendi içinde ve dışında sorunlar yaşıyorsun. Şunu unutma olur mu? Nereye dönersen dön, nereden düşersen düş... Her zaman kalbin kadar yakınım sana. Sen benim için bir arkadaş değilsin yalnızca. Bir güvensin Bir kapısın Bir dayanaksın Bir dayanansın Her şeysin. İnsan ilişkilerinde yaşadığın zorluklardan bahsetmiştin bana, özellikle "soğuma" durumundan nefret ettiğini söylemiştin. Birinden soğuduğumda eskisi gibi bakamıyorum, demiştin. Bu kurgu senin için, bu kurguda Ece'm değil, Melte'msin... Biliyorum, tamamen sen değilsin o, hata yaptım belki de bazı yerlerde. Karakterim, manen ve hissen sensin. Ben seni yazmadım, seni hissederek yazdım. saçma olabilir veya sonrasında cringe gelecek olabilir. Ama her zaman söylerim. Ben anı anda yaşamayı seviyorum, sonrasında değil. Eğer bu saçma ise, sonrasında saçma. Eğer bu cringe ise sonrasında cringe. Şimdi değil. Benim için. Hoşça kal sevgili okuyucum, seni onlarla başbaşa bırakıyorum :) Seni yazıyorum, seni seviyorum. ben şarapsam, o kadehimdir