1. Bölüm

Selamün aleyküm. Nasılsınız? Beğenmeyi ve yorum yapmayı unutmayın :) Ellerimde tuttuğum iki koca valizle hızlıca yürümeye çalışıyordum. Çalışıyordum diyorum çünkü valizlerim çok ağırdı. Şimdi 'İçine ne koydun da bu kadar ağır?' diyeceksiniz; hemen söylüyorum: Bir valizde kitaplarım varken diğerinde de, tahmin edersiniz ki, kıyafetlerim vardı. Beş yıllık zorlu eğitimim bitmişti ve eve dönüyordum sonunda. Ailemi çok özlemiştim ve tabii odamı da öyle. Karşıdan gelen taksiyi görmemle hemen elimi kaldırdım. Taksi önümde durunca şoför arabadan inip valizlerimi bagaja yerleştirdi. Ben de arka kapıyı açarak koltuğa yerleştim. Taksiye binen şoför gideceğim yeri sordu. "Nereye gideceksiniz hanımefendi?" "Havaalanına gideceğim," diyerek yanıtladım. Şoför, arabayı çalıştırırken ben de çantamdan okuma kitabımı çıkardım. Kitap okumayı çok severim ve bulduğum her fırsatta da okumaya gayret ederim. Kitabımı okumaya dalmışken şoförün durmasıyla başımı kaldırdım. Nihayet havaalanına gelmiştik. Ücreti ödeyerek taksiden indim. Şoför de benden sonra inip valizlerimi bagajdan çıkardı. Saatimi kontrol ettim. Uçağımın kalkmasına az bir zaman kalmıştı. Şoföre teşekkür ederek valizlerimi sürmeye başladım. Hızlı hızlı yürüyorken çözülen ayakkabı bağcığıma basıp düşmekten son anda kurtuldum. Yeniden saatime baktım. Uçağın kalkmasına daha bir buçuk saat vardı. Tek dizimin üzerine çöküp çözülen bağcığımı kurdele yaptım. Tam yerimden doğrulmuştum ki başıma aldığım sert darbeyle bir, iki adım geriye sendeledim. Elim anında ağrıyan başıma giderken gelen azarlama sesiyle elimi başımdan çekip karşımdaki ukala adama baktım. "Hey! Size diyorum hanımefendi bu ne dikkatsizlik böyle?" Başımı acıttığı yetmiyormuş gibi birde beni suçluyordu. "Asıl siz ne diye dikkat etmiyorsunuz, görmüyor musunuz beni?" Karşımdaki adamın dudaklarından alaylı ve sinir bozucu bir gülüş dökülürken baştan aşağı beni süzdü. "Kusura bakmayın da boyunuz kısa olunca fark edemedim." Bana kısa mı demişti o? Birinin boyuma laf etmesi kırmızı çizgimdi ve bence ben kısa falan da değildim, kendisi sinir bozucu bir şekilde uzundu. "Benim boyum 1.65 bir kere. Ayrıca gayet de ideal bir boya sahibim. Asıl sen kendi zürafa boyuna bak. Ukala adam!" Ona ukala demem hoşuna gitmemiş olacak ki kaşlarını çattı. "Sana cevap verirdim, ama uçağımı kaçırmak istemem," diyerek saatini kontrol edip son kez bana bakarak gitti. Ona cevap verememenin sinirini yaşıyordum ki uçağımın anonsuyla valizlerimi sürüklemeye başladım. Önce havayolu ofisinden oturacağım koltuğun ve bagajımın fişini aldım. Sonra da hızlıca kontrollerden geçerek uçağın kalkacağı yere geldim. Görevliye biletimi gösterip hostesin yönlendirmesiyle koltuğuma geçip oturdum. Tüm yolcular binmişti, sadece benim yanım boştu. Kimse gelmez diye düşünürken yanıma oturan kişiyle kim olduğuna baktım, ama bakmaz olaydım. Biraz önce bana çarpıp başımı acıtan adamdı. Onun da bakışları bana değince sinirle konuştum. "Yine mi sen!" "Yine mi sen!" İkimiz de aynı tepkiyi vermiştik. Yapılan anonsla bir şey demeden önüne döndü. "Sayın yolcularımız, uçağımız birazdan kalkış yapacaktır. Güvenli uçuş için kemerlerinizi takmanızı rica eder, size hayırlı yolculuklar dilerim." Kemerimi takmaya çalıştım, ama uçağa ilk defa bindiğim için bir türlü beceremiyordum. Ne yapacağımı düşünürken kemerin üzerinde hissettiğim ellerle hemen ellerimi geriye çektim. Ukala adam kemerimi bağladı ve bir şey söylemeden önüne döndü. Yandan ona bir bakış attığımda gözlerinin kapalı olduğunu gördüm. Başını koltuğa usulca yaslamıştı. Koyu sarı saçları pürüzsüzce yüzüne dağılmış, yüzünde huzurlu bir ifade vardı. "Çok beğendin herhalde?" Aniden konuşmasıyla irkilmiştim. "Neyi?" diye sorarken buldum kendimi. "Yüzümü. Kaç saattir inceliyorsun da." "Hiç de bile sadece yarım dakika geçti." Aniden gözlerini açıp başını bana doğru çevirdi. "Haa! Yani baktığını kabul ediyorsun," diye söylenip gülmeye başladı. O an nasıl bir pot kırdığımı anladım. Hayır yani ne diye adama bakıp duruyorsun Meyra? Başka bakac…