Aynı Gökyüzünün Altında

Sana Yakın

Yazar:

Aynı Gökyüzünün Altında – şapka faresi kitap kapağı
Aynı Gökyüzünün Altında – şapka faresi kitap kapağı

Aylar geçmişti. Ama Hürkan için zaman hiçbir şeyi iyileştirmemişti. Telefonunun ekranında hâlâ Emre'nin adı duruyordu. Mesaj geçmişini silmemişti, fotoğraflarını silmemişti. Hatta Emre'nin bir zamanlar gönderdiği, "İyi geceler sevgilim." yazılı mesajın ekran görüntüsünü bile hâlâ telefonunda tutuyordu. O gece yine uyuyamadı saat 02.17'ydi. Hürkan yatağından kalkıp pencerenin önüne geçti. Uzun süre dışarı baktı sonra telefonunu eline aldı. Emre'nin profilini açtı. Yeni bir şey yoktu. Hürkan derin bir nefes aldı. Hürkan: Seni özledim. Mesajı yazdı. Göndermedi. Sildi. Tekrar yazdı. Hürkan: Nasılsın? Yine göndermedi. Telefonu yatağın üzerine bıraktı. Birkaç saniye sonra tekrar aldı. Bu kez mesaj yazmadı. Sadece kendi kendine fısıldadı. "Ben bunu daha ne kadar sürdüreceğim?" Cevap yoktu. Hürkan dolabını açtı. Birkaç parça kıyafet çıkardı. Çantasına koydu. Sonra durdu. Ne yaptığını kendisi de bilmiyordu ama içindeki ses artık susmuyordu. "Git." Saat 03.05'te arabasının anahtarlarını aldı, aşağı indi. Arabaya bindi, motoru çalıştırdı. Bir süre direksiyonun başında öylece oturdu sonra navigasyonu açtı. Eskişehir → Antalya Ekranda uzun bir yol belirdi. Hürkan haritaya baktı sonra hafifçe gülümsedi. "En azından artık senden birkaç yüz kilometre uzakta olmayacağım." Arabayı çalıştırdı ve yola çıktı. --- Saatler sonra Antalya'ya vardığında güneş yükselmişti. Hürkan yorgundu ama aylardır ilk kez içindeki o ağır boşluk biraz olsun hafiflemişti. Emre'nin yaşadığı bölgeye geldi. Sokağın başında arabasını durdurdu. Telefonunu çıkardı. Emre'nin adresi hâlâ kayıtlıydı. Ekrana baktı. Parmağı arama butonunun üzerinde durdu ama aramadı. "Henüz değil." Kısa süre sonra Emre'nin evine yakın bir apartmanda küçük bir daire buldu. Kirasını ödedi, anahtarı aldı. Yeni evine girdiğinde içeride neredeyse hiçbir eşya yoktu. Sadece çantasını yere bıraktı. Pencerenin önüne geçti, dışarı baktı. Emre'nin evi birkaç sokak ötedeydi. Hürkan'ın gözleri doldu. Aylardır göremediği insana artık birkaç dakika uzaklıktaydı ama Emre'nin bundan haberi bile yoktu.

Bölümün tamamını WritePad'de oku