0,8
Yazar: Vera

Oy vermeyi ve satır arası yorum bırakmayı unutmayın, çok seviyorum sizii <33 Instagram: mmelo0s Tiktok: kirazhs whatsapp kanalımız instagram öne çıkanlarımda var 🫰🏻🤍 Keyifli okumalar!! " 8. Bölümü sizin için... insanlardan kaçmak isteyipte kaçamayanlara." BÖLÜM 8: İZMİR | YENİ BAŞLANGIÇLAR #2 Raviş - Güzel Kadın RÜYA Ankara, 2026 Kafamı kaldırıp gökyüzündeki yıldızlara baktım. Annem artık beni arayıp sormuyordu. Yani Ankara'ya geldiğimden beri bir kez aramıştı ve bir daha ulaşmak için hiç bir şey yapmamıştı. Bende annemin üstüne fazla düşmedim. Düşersem onu ne kadar düşündüğümü düşünecekti ama ben annemi düşünecek kadar fazla yorgundum. Annem bir kez beni düşünsün. Elimi cama koyduğumda camın buz gibi soğu içimi titretti. Temmuz ayında Ankara'da yağmur yağması beklenmiyordu ama hava durumuna belli olmuyordu. Uyuyan Selin'e baktım. Bugün oldukça yorulmuş olmalıydı. Selin bana; gidelim demişti. Nereye gidecektik, nereden en baştan başlayacaktık? O kadar kolay mı en baştan başlamak? Değildi. Ama yanınızda güveneceğiniz insanlar varsa belki bir umut her şey hızlıca hallolurdu. Başımı tekrardan dışarıya çevirdiğimde camın altında bana bakan Pars'ı gördüm. Yüzünde bir tebessüm vardı. Elini kaldırıp gel işareti yapması ile gülümseyerek gri ceketimi alarak odadan çıktım. Ev sessizdi. Sakin. Herkes uyuyordu. Dışarıya çıktığımda yağmur saçlarımı ıslattı. Sırılsıklam olan Pars'a baktım. "Ne yapıyorsun bu yağmurda?" dedim. "Delirdin mi?" "Evet, delirdim." dedi. "Seni özledim." Elimi tuttuğunda arka bahçeye yönelerek beni kollarının arasına aldı. "Özlemişim." dedi dudaklarını açık olan boynuma değdirip derin bir nefes aldı. "Bende seni özledim." dedim yanağından öperek. "Bugün İstanbul'a dönecektim." dedim. "ama Emir bileti yarına almış." "Aslında bence oda senin gitmeni istemiyor." "Nasıl?" dedim. "Emir utangaç bir insan, sana bir abi olmaktan korkuyor çünkü seni incinmekten daha çok korkuyor." Sözleri ile başımı kaldırıp Pars'a baktım. Bir şey demedim, bir şey söylerken kelimeleri seçiyordum. "Böyle daha çok incitiyor." dedim. Pars ceketinin fermuarını açarak beni kendine yaklaştırıp sarıldı. "Düşünme." diye fısıldadı. "Dans edelim mi?" dedim utanarak. Pars gülerek, "Olur, edelim." dedi. Pars'ın sırtından ellerimi çekerek telefonumdan şarkı açacakken Pars hızlıca telefonumu elimden alarak Raviş - Güzel Kadın şarkısını açtı. "Sevilmek en çok sana yakışıyor, Rüya'm." dedi ve beni etrafında döndürerek dudaklarıma bir öpücük bıraktı. O küçük bir öpücük içimi ısıtmaya yetmişti. Pars beni bir kez daha etrafında döndürdü ve yanına çekti. Ayaklarımız şarkının ritmi ile dansa devam ederken başımı Pars'ın göğsüne koydum. "Çok seviyorum seni." dedim. Pars başıma bir öpücük kondurarak ellerini bana sardı. "İyi ki gelmişsin." diye fısıldadı Pars. Başımı kaldırıp anlımı anlına yaslayarak gülümsedim. "İyi ki." dedim. Başımı tekrardan göğsüne koyarak gözlerimi kapattım. Belki yarın yeni bir kaos içinde uyanacaktım ama umrumda değil. Şuan bu anın tadını çıkarmak istiyordum. Pars benden yavaşça ayrıldı. Ellerimi bırakarak bir kaç adım uzaklaşarak bana baktı. "Bir arkadaşım vardı. Adı Yekta Karankara."dedi ve sakince devam etti. "Bir kıza aşık oldu. O kız sayesinde yasa dışı kafes dövüşlerini bıraktı." Sözünü tamamladığında ona bakarak kaşlarımı çattım "Neden bana anlatıyorsun bunu?" dedim. Yanıma gelerek ellerimi tuttu bir kez daha "Bende senin sayende kötü alışkanlıklarımdan kurtuldum, Rüya." dedi. "Pars..." diye fısıldadım. Ama beni konuşmaya devam ederek beni susturdu. "İzmir'de o kız ile yaşıyor. Belki de evlenmişlerdir. Kendisi liseden arkadaşım oluyor, üniversitede ise ayrıldık. Ben Ankara'ya geldim o İzmir'e gitti." "Sonra?" dedim. "Mira diye bir kızla tanışmış, kıza sırılsıklam aşıkmış. Hep anlatırdı." dedi. Yağmur şiddetlenmeye başlarken Pars beni duvarla kendisinin arasına aldı. "İzmir'e gideceğiz." dedi. "Ne?" dedim şaşkınla. "Duydun, İzmir'e gideceğiz. Yekta'ya ulaştım, bize bir ev hazırladı. En baştan başlayacağız. Selin'in dediği gibi ye…