2. BÖLÜM: YARASINI TAŞIYAN ÇİÇEK
Yazar: yaralarkadar
AYAZ Şehirler gündüzleri binalarla, geceleri ise insanların sakladığı günahlarla örtülürdü. Ben geceleri severdim. Çünkü karanlık, insanlardan daha dürüsttü. Kimse karanlıkta ne olduğunu saklamaya çalışmazdı. Siyah, siyahtı. Sessizlik, sessizlikti. İnsanlarsa farklıydı; gülümserken bile…