3.BÖLÜM

Zor bir bekleyişti. Ve o büyük gece geldi. Kanlı Ay tutulmasını yarattık. Kızıl ışık her şeyi kapladı. Amaterasu’ya döndüm. “Artık gidebilirim, değil mi?” “Hecate… gitmeni istemiyorum.” “Anlaşmamıza sadık kalalım.” Amaterasu bir adım yaklaştı. Sesi titriyordu. “Benim için tek bir şey yapmanı istiyorum… Daha önce de yaptığın gibi.” Yoruldum. Sesim soğuk çıktı: “Sen yokken de yoksun. Eskiden kendi evrenimizde buluşabiliyorduk. Şimdi kısa süreliğine bile gidemiyoruz. Farkında mısın? Yalnızım.” “Ben senin için ne yaptım ki zaten?” diye devam etti Amaterasu, sesi yükselmeye başlamıştı. “Bu evrenin lanetiyle barışmaya çalıştım. Senin sevdiğin her şey için… Sen benim için ne yaptın? Nadir iyiliklerinden başka bir hiç!” O an evren enerjisi dalgalandı. Gölge Tanrılar geldi. Amaterasu onlarla tartışmaya başladı, sesler yükseldi. İçimdeki karanlık taştı. Elimi kaldırdım. Ölümün en büyük gücünü, bana ait olan o buz gibi gücü serbest bıraktım. Ay’ın üç haliyle taçlanmış tacımı düzelttim. Bir kıyamet koptu.