tanıtım ☾

uyarı: herangi bir dini ve ırkı temsil etmemektedir. tamamiyle kurgudur. tetikleyiciler: depresif düşünce, ebeveyn baskısı, fantastik öğeler, olumsuz davranışlar "O ne melekti... ne de gece doğanlardan. Ay onu kendine aldı— ama tamamen sahip olamadı." ⸻ şuraya bir başlangıç tarihleri alalım. ☆ anlatıcı Şiddetli bir fırtınayla birlikte Lodos şehre inmişti. İndiği anda gece daha da kararmış, ay daha çok parlamıştı. Şimşekler koyu gri bulutların ardında tehditkar bir şekilde çakarken, Lodos ince uzun parmaklarının arasına yerleştirdiği sigarasını, dudakları arasına aldı. Yakmadan önce bir adım attı ve bir adım daha - bir adım daha. Adımını attığı her yerde çiçekler solmaya başladığında, sigarasını yaktı ve şimşek bir ağacın ortasına düşüp onu ortadan ikiye böldüğünde gülümsedi. Varlığı Dünyanın başlangıcından bile öteye dayanıyordu. O bir kaybolmuş ruhtu, yolunu kaybetmiş bir düşmüştü. Çok uzun zaman, uykusunda insanların günahlarını, dualarını dinleyip onlara kayıtsız kalmıştı uzun zamandır bu topraklardaydı, evini neredeyse unutacaktı. Lodos'un insanlara veya yaşayan hiç bir canlıya merhameti, sevgisi yoktu. Ruhunu ve kalbini çok uzun zaman önce kanatları ile birlikte kesmişti. Çünkü bir gece yaratığı olmasına rağmen sınırları vardı ve Mahur'u koruyamıyordu onun acılarını dindiremiyor ona yardım edemiyordu. Elinde olan tek şey rüyalardı ve şimdi Mahur'un o dileğiydi. "Artık acılarım son bulsun." demişti. Onun için dünyayı yerle bir ederdi. ☾ Gecenin üstünü örttüğü şehir, yağmura bulanmışken yeraltı dünyasında herkes inzivaya çekilmişti. Yorucu bir dönemden geçiyorlardı. Şehir git gide kasvetli bir havaya bürünüyordu, insanlar hep bir yere yetişmeye çalışıyordu. Ama en önemli olay şu an hiçbir şeyden haberi olmayan, okulun spor salonunda uyuya kalan genç kızdı. Çok yorgundu. Uyuyamıyor, öğün atlıyor ve kendine bakamıyordu. Bir zamanlar geleceği için her şeyi yapan genç kız kaybolmuş, yerine ölü bir beden gelmiş gibiydi. Son zamanlarda yaşananlar her ne kadar zihninden silinse de kendisi oluşan kötülüklerden haberdardı. Sanki o yaşadıklarından sonra rüyaları peşine düşmüş gibiydi. Gözünü kapattığı an ensesinde bitiriyordu. Şimdi ise başı yere düşmüştü, saat gece yarısını çoktan geçmişti fakat kendisi hâlâ spor salonunda, sonsuz deniz manzarası olan okulundaydı. Dudakları hafif aralıktı ve yanağı imzalaması gereken onay belgelerinin üzerine düşmüştü. Uyuyordu. Rahatsız görünmüyordu, aksine; bulunduğu konum her ne kadar rahatsız edici olsa da huzurlu duruyordu. Salonda sadece duvar kenarında duran loş ışık açıktı, onun dışında odayı aydınlatan en büyük etken camdan içeri vuran bahçe ışıklarıydı. Tüm pencereler kapalı olmasına rağmen ufak bir rüzgar sesi odanın içine dolduğunda hemen ardından masanın tam karşısında bir beden belirdi. Siyahlara bürünmüş uzun bedenin sahibi Lodos'a aitti. Onu saran kıyafetler, ikinci bir deri gibiydi. Uzun bedeni karanlığın içinde daha da uzuyordu . Siyahlar içerisindeydi, saçları her zamanki gibi özenli duruyordu. Gözleri uyuyakalmış bedene takıldı. Masa oldukça dağınıktı. Genç kız hâlâ bir eliyle ödev tesliminde gereken kağıtları gevşekçe tutuyordu . Büyük ihtimalle çalışırken oldukça yorgun düşmüş ve uyuyakalmıştı. Genç adam yutkundu. Aslında genç değildi, o yüzyıllardır yaşıyordu ama bedeni hâlâ genç bir adamın bedenine aitti. O, yaşına rağmen çok güçlü bir adamdı. Belirgin adem elmasının hareketi giydiği boğazlı kazağından bile belli olurken yavaşça masanın etrafından dolandı. Gölgesi genç kızın üzerine düşerken onun korkacağını düşündü ama aksine genç kız sanki bunu bekliyormuş gibiydi. Gevşekçe tuttuğu kağıtlar bir anda yere düşünce yüz ifadesi artık daha rahattı. Lodos'un bakışları kalemin düştüğü kağıda döndü. Gördüğü o çizim bir anda duraksamasına sebep olunca kaşları çatılmıştı. Kendisiydi. Silik bir şekilde çizilmiş olsa da kendisi olduğunu direkt anlamıştı. Hemen altında yazan not dikkatini çekince hafifçe kağıda yaklaştı. 'Kimsin sen?' Genç kızın naif sesi sanki kulağında yankılanmış gi…