DERİN YARALAR

"Sevgi affeder ama herşeyi değil..." Mercan sabah erkenden uyanmıştı Umaya bakınca Umay hala uyuyordu. Ayağa kalkıp gidip pencereyi açtı temiz havayı içine çekince yüzünü yıkamak için odadan çıktı. Merdivenlerden inip lavaboya gitti elini yüzünü yıkadı ve aynaya bakınca morali bozulmuştu. Çünkü Carlos ona eziyet ettiği için yüzü ve kolları mosmor olmuştu. Carlostan nasıl kurtulacağını düşünerek lavabodan çıktı ve yürürken bir anda Carlosu karşısında gördü. Mercan onunla konuşmamak için hemen yürümeyi düşündü. İlk adımını atınca Carlos kolundan tutarak kendine döndürdü. Hafifçe gülümseyerek "nişanlına günaydın yok mu? " dedi . Mercan bıkkınlıkla "günaydın" dedi . Carlos " hah şöyle, bu arada bu gece bir davet var oraya gideceğiz" dedi . Mercan soğuk bir sesle " ben gelmiyorum" dedi. Carlos " hayır geleceksin" deyince Mercan " gelmiyorum dedim işte "dedi. Carlos"sana geleceksin dediysem geleceksin dedi soğuk bir sesle. Mercan gözleri dolu bir şekilde "bu halimle mi geleceğim eserine bak gurur duy" diyerek hızlıca merdivenleri çıkmaya başladı. Mercan yüzündeki morluklardan dolayı utanıyordu birde üstüne Carlos onunla davete gitmek istiyordu. Odasına yetisince Umayın uyuduğunu gördüğü için sessizce ağlıyordu ve gidip yatağın üzerine oturdu. Bir aydır yaşadıkları artık ona ağır geliyordu hem en nefret ettiği kuzeniyle evlenmişti hemde ona eziyet ediyordu. Mercan ağlamaya devam ederken Umay uyanmıştı gözlerini ovuştururken Mercana " günaydın" demişti . Ama Mercan sesini çıkarmıyordu çünkü onun ağladığını görmesini istemiyordu. Mercandan cevap gelmeyince Umay biraz tedirgin olmuştu . "Mercan ne oldu niye sesin çıkmıyor?" deyince yine ses çıkmamıştı. Umay şüphelenerek ayağa kalkınca Mercanin yaşlarla dolmuş yeşil gözlerini gördü ve sinirlenmişti çünkü arkadaşına bir zarar gelsin istemiyordu. Tedirgin bir şekilde"ne oldu Mercan niye ağlıyorsun "diyerek yanına oturdu . Mercan" bişey yok" demişti ama Umay hala ısrar ediyordu. En sonda Mercan ısrara dayanamayarak " Carlos beni bu hale getirdiği yetmiyormuş gibi birde benimle davete gitmek istiyor" deyince Umay " utanmaz bu herif ya hem eziyet etsin hemde birde gidip herkese göstermek istiyor ha " . Mercan hala ağlamaya devam ediyordu Umay ne yapacağını bilmiyordu . Mercan bir anda " eğer ki annem yaşasaydı bunların hiçbirine izin vermezdi" diyerek daha fazla ağlamaya başladı. Umay ona sarılarak " öyle deme lütfen ben varım burda " diyordu ,diyordu ama bir annenin yerini tutmayacağını biliyordu. Mercan ağlamaya devam ederken Umay sinirlenerek " benimde ismim Umay da bu evliliği bozarım"diye kendi kendine yemin ediyordu. Sonrada Mercanin yüzünü avucuna alarak kaldırdı " dil artık o gözyaşlarını bu işin üstesinden birlikte geleceğiz" dedi. Mercan gözyaşlarını sildi ve ayağa kalktı Umay bu ruh değişimini anlamamıştı. Mercan bir anda " o davete gideceğim " deyince Umay şok olmuştu çünkü az önce gitmek istemediği için ağlıyordu. Umay " ne oldu da fikrini degiştirdin " dedi . Mercan" o davete gideceğiz ve onun burnundan getireceğiz" dedi. Umay sorgulayıcı bir sesle gideceğiz derken" dedi . Mercan "beni o adamla tek göndermeyi düşünmüyorsun değil mi?'" dedi . Umay gülerek " her işe de beni ortak et zaten " diye homurdandı. Mercan" hadi mızmızlanma " diyerek güldü. *** Kahvaltılarını yapmışlardı tabi yine Umay ve Carlos kavga etmişti ama artık alışmışlardı. Kahvaltılarını yapınca salonda oturmuşlardı . Mercan sıkıcı sohbetleri dinlemekten sıkılmıştı ve Umaya dönerek" ormanda biraz yürüyelim mi? " dedi . Umayda sıkıldığını için Mercanin teklifini kabul etmişti. " Mercan Timura dönerek" baba biz biraz ormanda yürüyüşe çıkacağız " dedi . Carlos " sinsice gülerek " kendine dikkat et Karıcığım!" demişti Karıcığım derken özellikle bastırıyordu ama Mercan hala karısı değildi nişanlısıydı. Mercan ona bakarak " ben senin karın değilim " dedi Carlos Mercana bakarak " çok yakında olacaksın ama" dedi . Mercan daha fazla dayanamayarak salondan çıktı. Umayda arkasından çıkmıştı. Mercan sesli bir şekilde" gıcık…