1.BÖLÜM:YOL

Selamlar,ben geldimm Hem de Aşkın Skoru ile Umarım bölümü çok seversiniz,iyi okumalar ❤️ Yorumlarda buluşalımm ❤️❤️ Bölüm Şarkısı:Sezen Aksu-Yol Arkadaşım ******************** Şu an nerede miydim?Beni tanıyanların çok da şaşırmayacağı bir yerdeydim aslında. Sabiha Gökçen Havalimanı’ndayım. Süper ligin bitmesi beni maç izlemekten alıkoymamıştı. Elimdeki siyah el çantamla bineceğim uçağın anonsunun yapılmasını bekliyordum. Yolculuğumun nereye olduğunu soracaksınız,biliyorum. Bugün danışanlarımla görüşmelerimi ucu ucuna bitirmiş Avusturya’ya gidiyordum. Fenerbahçe Avusturya kampında hazırlık maçlarına hazırlanıyordu.İçime dolan özgürlük hissi ve huzurla uçağın giriş kapısına doğru ilerledim çünkü beklediğim anonsu duymuştum. Tek başına yolculuk etmenin benim gibi kendine sakin alanlar yaratmayı seven birine nasıl olduğunu soracaksınız biliyorum. Kafamı dinlendirdiği için hoşuma gitse de insan yanında birisi ya da birileri olsun istiyordu.Çünkü hiçbir yol tek başına çekilir olmuyordu.İllaki bir yol arkadaşına ihtiyaç duyuyordu insan. Arada zorumla maçlara gelen üniversiteden arkadaşım Ceyda,şu an nişanlısıyla Maldivler tatilindeydi.Birbirlerine aşkla bakan insanlara imreniyordum çünkü birini sevdiğimi ve sevildiğimi düşündüm esnada arkadaş olduğumuz yüzüme vurulmuştu. Ve benim yüzümden aramızdaki arkadaşlık da bitmişti.Varlığından tamamen uzaklaşmak zorunda kalmıştım.İki yabancı olarak aynı üniversiteden mezun olduk ve herkes kendi yoluna baktı. Sanırım bir dövme yaptıracak olsam uçak dövmesi yaptırırdım.Çünkü uçaklar bulunduğum yerden biraz daha özgür olabileceğim yerlere gitmemi sağlıyordu.Kafamı dağıtıp düşünceler arasında kendimi boğmamı bir süreliğine engelliyordu. Aslında biletimi hazırlık maçları belli olunca almıştım ama tatile çıkmadan önce işlerimin yetişmesi gerektiğinden programım da bir hayli sıkışıktı.Çünkü aynı yolda yürüdüğüm insanları yolun herhangi bir yerinde bırakmanın hayatımda yeri yoktu. Çoğunlukla tek kalan ben olsam da kimseye bunu yaşatamazdım. Ya bir yola başlayıp yolu yanımdakiyle tamamlardım ya da o yola hiç çıkmazdım. Ailemden bunu görmüştüm, baskıcı olabilirlerdi ama öğrettikleri bazı prensipler için haklarını inkar edemezdim.Bu hakları ömrüm boyunca ödeyemezdim ama ailem de benden aldıklarının da haklarını ömürleri boyunca ödeyemezlerdi. Her şeyden öte saygılı bir insan olarak yetiştirilmiştim.Saygım herkesin ve her şeyin önünde boynumu kıldan ince yapıyordu. Ve ben bunu seviyordum. Ekonomi sınıfının olduğu bölüme doğru ilerledim.Ailem ekonomi sınıfından bilet aldığımı görse ne gerek var diyebilecekken geleceğimi düşünerek paramı planlı ve ihtiyaçlarıma göre harcama taraftarıydım.Her iki sınıfta da aynı yere uçuyordum.Elbette pahalı zevklerimde vardı ama hep bir şekilde dengeyi bulmaya çalışırdım. Biletime bakıp 10Y’yi aramaya koyuldum.Koltuğumu bulunca yanımda oturacak kişiden özür dileyerek yerime geçtim.Çünkü cam kenarında oturacak olan bendim .Uçağın saatinin yaklaşmasıyla koltuklar birer birer doldu. Türkiye saatiyle saatlar 17.20’yi gösterirken uçak kalktı.Çocukken uçağa binmek korkutucu gelse de şimdi kafamı dinlendiriyordu. Sizler beni tanıdıkça kafamı dinlendiren her şeyi tek tek ve detaylıca öğreneceksiniz.Merak etmeyin ve lütfen bana güvenin. Ve bilinçli bir insan olarak telefonumu uçuş moduna aldım.Çantama yolculuk boyunca okurum diye bir kitap almış olsam da ajandamı alarak ilerleyen günlerdeki programımı kontrol ettim.Asistanım İlayda da elbette programımızı hatırlatıyordu ama yapacağım işleri kendi gözümle görmek elbette daha farklı oluyordu.Gözümden bir şey kaçsın asla istemiyordum. Starliçe’ye ait olmak programımı hevesle hazırlamamı sağlayan en önemli faktördü. 10 Temmuz yani yarın ve 13 Temmuz akşamı maçlar vardı.13 Temmuz gecesi döneceğim şekilde programımı ayarlamıştı İlayda.Normalde pazar günleri de çalışırdım ama yorgun olabileceğim için o günü kendime evimde dinlenmeye ayırmıştım. Pazartesi itibariyle yeni danışanlarım da gelecekti bu beni içten içe heyecanlandırsa da bir ya…