4. Bölüm

Yine sıkıcı bir iş günüydü. Ama eskisi gibi mutsuz değildim. O günden sonra neredeyse hayatım değişmişti. Hastalarla ilgilenirken aniden içeri mutlu mutlu Eylül girdi "Aden." Dediğinde tüm yorgunluğuma rağmen gülümsedim. Elime kahve bardağımı aldım "Gel, molaya çıkıyorum." Dedim ve beraber dışarı çıkıp bir çardağa oturduk. Eylül aniden cebinden bir düğün davetiyesi çıkardı. İçtiğim çayı püskürttüm "Oha! Evleniyor musun?" Dediğimde güldü ve üzerine gelen kahve kalıntılarını sildi. Heyecanla ayağa kalkıp Eylül'e sıkıca sarıldım "İnanamıyorum, sonunda evlenme teklifi etmiş öküz." Dediğimde Eylül boğazını temizledi ve arkamda bir ses duydum. "Yenge, ayıp oluyor ama ya." Dediğinde arkamı döndüm karşımda Ege ve Eylül'ün sevgilisi Atlas vardı. Şaşkınlıkla Atlas'a baktım "Yenge derken?" Dediğimde Ege, Atlasın kafasına vurdu. Eylül koşup sevgilisinin koluna girdi "Siz biraz oturun biz birazdan geleceğiz." Dedi ve neredeyse kaçıp gittiler. Anlamıştım, bu önceden planlanmıştı. Ege'ye döndüm "Eylül'ü ikna etmek hiç zor olmadı değil mi?" Dediğimde Ege gülmeye başladı "5 dakikamı aldı." Dedi. Gülüp oturdum "İyi uzun sürmüş. Geçen beni beğenen bir adama 1 saniyede numaramı vermişti." Dediğimde Ege ciddileşti yanıma gelip oturdu. Yanımda çok uzun görünüyordu "Ne yaptı dedin?" Dediğinde sinirden çenesini sıktığını görüyordum. Sırıtıp ayağa kalktım ve kahvemi alıp yürümeye başladım "Önemli birşey değil, komutan bey." Dediğimde arkamda sinirden köpürdüğünü hissedebiliyordum. Hastahaneye girdikten bir süre sonra telefonuma gelen bildirimle telefonuma baktım. Komutan bey: Pazartesi günü isteme var, Eylül söylemiştir ama unutma diye yine söylüyorum. Doktor hanım: Sağol, Komutan bey. Mesaja cevap verdikten sonra işime devam etmeye başladım. Pazartesiye daha çok vardı sonuçta deyip umursamadım. Nasıl oldu bilmiyorum ama o gün geldi. Bugün Eylül'ü istemeye geliyorlardı. Tüm grup toplanmıştık. Hepimiz hazırlanıp süslennmiştik. Bordo renk straplez diz hizasında bir elbise giymiştim, uzun sarı saçlarımı topuz yapıp, ayağıma siyah topuklu ayakkabı giymiştim ve güzel bir makyaj yapmıştım. Heyecandan yerinde duramayan Eylül'e sıkıca sarıldım "Çok güzel olmuşsun." Dedim. O da bana sıkıca sarıldı "Sende çok güzelsin, Ege sana bayılacak." Diye kulağıma fısıldadığında istemsizce kızarmıştım. Kızları hizaya dizmiş başlarında elimde kağıt ve kalemle bekliyordum "Dekorasyon." Dediğimde Ela konuştu "Hazır." Dedi. Kağıda bir tik atıp devam ettim "Yüzükler ve makas." Dediğimde Derin konuştu "Hazır." Dedi. Tik atmaya devam ederken konuştum "Kahve, cezve, kahve bardağı." Dediğimde Asya konuştu "Hepsi temiz ve hazır." Dedi. Tekrar bir tik attım "Oturma odasındaki yastıklar." Dediğimde Arya konuştu "Misafirler daha rahat otursun diye hepsini kaldırdık." Dedi. Ve son tiki attıktan sonra kalemi ve kağıdı bırakıp Eylül'ün yanına gittim "Herşey hazır." Dediğimde aniden Eylül bana sıkıca sarıldı "Aden, herşey için teşekkürler." Dediğinde gülümseyip sarılmasına karşılık verdim. Bir süre sonra damat tarafı gelmişti. Atlas, anne ve babası, kardeşleri girdikten sonra kapıda tim kalmıştı. Kız tarafı tamamen içeri geçmişti. İçeri geçmek için hazırlanan ekibi durdurdum "Sadece damat ve ailesi ayakkabıyla girebilir. İki gündür evi temizliyoruz diye canımız çıktı. Çıkarın o ayakkabıları." Bunu dememle hepsi istemsizce kıkırdadı. En önde Ege ayakkabılarını çıkararak tüm tim ayakkabılarını çıkarıp içeri girdi. İsteme bitmiş yüzükler takılırken Atlas'ın kız kardeşinin sesini duydum "Ege, biz ne zaman evleneceğiz, aşkım?" Dediğini duyunca sinirden dişlerimi gıcırdatmaya başladım. Elimdeki tepsiyi o kadar sıktım ki ellerim bembeyaz olmuştu. Kız Ege'nin koluna yapışıp sarılmıştı. Gözlerim dolmuştu. Elimdeki tepsiyi Asya'ya verdim. Boynumdaki Ege'nin aldığı kolyeyi kopartıp yere fırlattım ve yüzümden akan yaşları umursamadan dış kapıyı açıp dışarı çıktım. Ege peşimden koşmaya başladı "Aden bekle." Dediklerini umursamayıp yürümeye devam ettim. Dışarıda yağmur yağıyordu. Ben yağmurun altında…