Sorun Stajyerler.

Otelle gelir gelmez kendimi yatağıma attım, gözlerimin içi yanıyordu. Kim bilir o güneşin altında kaç saat uyumuştum? Temmuz yada ağustosta olmadığımıza şükrediyordum; allah bilir nasıl yanardım! Ama işin iyi yanından bakalım; batunun nerede olduğunu düşünmekle çok uğraşmamış, batun'nu odam da küvette uyurken bulmuştum ve asla ona bulaşmadan kendimi yatağıma attım ve kemiklerim, her yerim sızlıyor oluşuna aldanmamaya çalıştım. Başımı yastın en diplerine gömerken banyodan büyük bir böğürme sesi geldi. Evet, Batun'un uyanmış olduğunu en net şekilde anladım. "Asi!" diye bir ses daha yükseldi ama ben daha uyumamıştım. "Efendim," diyerek bende ona seslendim. "Tamam mı, devam mı?" A evet, bilmiyorum, şuan çok tamam gibi geliyor ama bir yanım da hala devam etmek istiyor ama galiba tamam. "Maalesef tamam." Batun kapıdan bana baktı. Gözlerin altı morarmış, mavi gözleri ölü balığa dönüşmüştü. Yakışıklı prensten kurbağaya evrilmişti beyaz çikolatam. "Defol odamdan da git hazırlan hadi," dedim ve kafamı daha çok yastıklarıma gömdüm. 🌊 Yarım saat daha uyuduktan sonra yataktan kalkabilmiş ve hazırlığa başlayabilmiştim. Valizim küçük olduğu için ve yanıma çok az şey aldığım için hazırlığım çok kısa sürmüştü. Valimin fermuarını çekerken bir yandan telefonum çaldı. Muhtemelen batun arıyordu, bu sebepten hiç acele etmeden valizimin fermuarını çektim, ardından kapının önüne bıraktıktan sonra komodinin üzerin de duran telefonuma uzanmıştım. Evet arayan Batun'du ama onu bir az fazla bekletmiş olabilirdim, telefonu elime aldığım zaman telefon kapanmıştı. Ama Batun tam da ben onu arayacakken tekrar aramıştı; bu sefer hiç bekletmemiş, saniyesinde açmıştım. "Efendim Batun," diyerek açmıştım ama beni bıkkın bir nefes karşılamıştı. "Ne oldu?" dedim sakin bir sesle, belli ki işler istediğimiz gibi gitmemişti. "Sorun. Stajyerler kendi araların da bir anlaşmazlık yaşamışlar, olaylar fazla büyümüş," dedi batun. Durum ciddiydi anlaşılan; olaylar Batun'a kadar taşındıysa başka açıklaması yoktu. "Anlıyorum. Ben hazırım, sende hazırsan havalimanına geçelim," dedim ve anlaştıktan sonra telefonu kapattık. Tek temennim şuan anda olayın çözülebilir bir boyutta olmasıydı, öteki türlü her şey yollun dan çıkardı ve böyle bir dönemeçte en son isteyeceğimiz şey bile değildi bu. 🌊 Uzun bir uçuşun ardından tekrardan İstanbul'daydık. İstanbul da hava soğuk ve ürperticiydi. Uçaktan inince ilk rotamız şirket olmuş, insan kaynakları ve olayın gerçekleştiği bölümün kaptanı ile konuşma yapmaya gelmiştik. Ne yazık ki olay Batun'u ilgilendirdiği kadar beni de ilgilendiriyordu; Rumi ve devrim arasında yaşanan bir olaydı. Rumi benim bölümümün stajyer öğrencisiydi. Tolga bey, Asya Hanım, Batun ve ben bu akşam bu problemle ilgilenmeliydi. Tolga bey, "Asi nur hanım, Batun Bey, bu dışarıdan bakıldığı zaman küçük, önemsiz bir olay gibi duruyor ama konunun aslı çok çetrefili," dedi ve derin bir nefes alarak konuyu Asya hanıma devretti. "Devrim, Rumi'in onun tasarımını çaldığını ve sunum dosyasına eklediğini iddia ediyor ve şahitleri olduğunu da söylüyor," dedi Asya Hanım. "Peki Rumi ile konuşuldu mu, o ne söylüyor, savunması ne?" diye sordum bende. Açıkçası Rumi'yi yakından tanımıyor ve ne yapar ne yapmaz diyemiyordum ama çalışmalarını, çabasını beğeniyor ve taktir ediyordum. "Evet Rumi ile de konuştuk. Böyle bir şeyin olmadığını, hatta kendisin çok eski bir tasarımı olduğunu söylüyor," dedi ama bu kimse için yeterli bir açıklama değildi. "Peki buna dair bir kanıtı var mı? yada kendini aklayacak her hangi bir şey?" diye sordu Batun da. Batun şirketimiz için stajyer seçerken çok seçici davranır, özel yetenek sınavları düzenler ve öyle alır ve özenle sicillerini, not ortalamalarını incelerdi. "Maalesef Rumi'n bir kanıttı yok ama daha önce okulda bu çizimin bir benzerini yaptığını ve istersek hocaları ile iletişime geçe bileceğimizi söyledi," dedi Asya Hanım ve peşinden Tolga Bey ekledi: "Ama böyle bir durumdan okulla bahsedersek ikisinin de sicili kirlenir ve durum ne olursa olsun ikisi…