1. Bölüm

NOT: Bu kitap tamamıyla eğlence ve deneme amaçlı yazılmıştırr. 1. Bölüm Bilinmeyenn_kisi: Benimle çıkar mısın? Alinaabzl: Hayır? Bu kişinin engelini kaldırmak için ekrana basılı tutun. ⋆ Kim bilir gene kim benimle dalga geçmeye çalışıyordu. Hesapta zaten anonimdi. Birilerinin benimle uğraşmasından nefret ediyorum. *ੈ✩‧₊˚༺☆༻*ੈ✩‧₊˚ Ders zilini duyduğumda başımı sıradan kaldırdım. Bu ders edebiyattı ve sınavlar için not tutmam gerekiyordu. Ama sınıfa giren nöbetçi öğrenciyle hocanın zaten olmadığını anladım. "Ders boş, dışarı çıkabilirsiniz." Kimse kusura bakmasın, ben bu sıcakta dışarı çıkamazdım! Herkes yavaş yavaş dağılırken, nöbetçi öğrenciyle ben sınıfta tek kalmıştık. "Sen çıkmıyacak mısın?" "Hayır." "Peki." 'i' harfini uzatarak sınıftan çıktı. Tam o kapıdan çıktıktan sonra önüme dönmüştüm ki, gelen sesle tekrar kapıya döndüm. "Emin misin?" Kafasını sınıfa doğru uzatmış ve gözlerini kısmıştı; sanki gizli bir şey söylüyormuş gibi de kısık sesle konuşmuştu. Bende gözlerimi kıstım. "Mert, gene kimle uğraşıyorsun sen?" Gelen, bıkmış tonda bir sesle kafasını uzatmış, çocuğun arkasındaki bedene baktım. Mert adındaki çocuğu ensesinden tuttuğu gibi yanına çekti. Elini ensesine koydu ve "Kusura bakma." dedikten sonra ensesinden tutuğu çocukla birlikte arkasını döndü ve ilerlemeye başladı kaçarcasına. Aslında daha çok o ilerliyordu çünkü Mert adındaki çocuk daha çok sürükleniyormuş gibi duruyordu ama olsun. Birde hâlâ bana el sallamaya çalışıyordu. Onlar gözden kaybolurken yüzümde bir gülümseme belirdi. Bütün deliler beni buluyordu gerçekten. Kafamı iki yana sallayarak önüme doğru döndüm. Susayınca çantamdaki şişeyi çıkardım, ancak gördüğüm boş şişe yüzümü düşürdü. Çantamdan cüzdanımı çıkardım ve ayağa kalktım. Kantin okulun içindeydi en azından, ama en alt kattaydı. Ve benim sınıfım 3. kattaydı. Bu sıcakta bir de merdivenlerden inip çıkması vardı. Mecburen merdivenlerden inmeye başladım. 2. kata ulaştığımda gözlerimle koridoru taradım; birkaç öğrenci ilerliyordu, onların haricinde koridoru dolduran sesler hocaların sesleriydi. Daha fazla oyalanmadan 1. kata ulaştım. Gözlerim tekrar aynı manzarayla karşılaşınca, bu sefer çok da dikkat etmeden tekrar diğer merdivene yöneldim. Merdivenin önüne geldiğimde devam edecekken arkamdan gelen seslerle duraksadım. "Hain!" "Sabır!" Arkamı döndüğümde gördüğüm manzara istemeden kıkırdamama sebep oldu. 'Hain' diyen sesin sahibi Mert'ti ve bana doğru bakıyordu; arkasında da yine aynı çocuk vardı. O da sanırım sabır çekiyordu ve Mert'i zapt etmeye çalışıyormuş gibi duruyordu. Benim kıkırdamamla ikisi de bir an hareket etmeyi bırakmıştı sanki. İkisi de duraksadığında oluşan görüntüyle tekrar kıkırdadım. Benim tekrar kıkırdamamla Mert kendine gelmiş ve hızlıca arkasındaki çocuktan uzaklaşmıştı. O çocuk hâlâ donmuş gibi bana bakıyordu. Mert, o çocuğun elinden kurtulduğu gibi, arkadaşı olduğunu düşündüğüm çocuğa eliyle beni göstererek ve yüzünde şaşkın bir ifadeyle konuşmaya başladı: "Bak, gülüyor!" Onun tepkisiyle ben yine kıkırdadım. Değişik bir çocuktu. Sonra ne yaptığını fark etmiş olmalı ki kendini silkeledi ve kaşlarını çattı. "Hani sınıftan çıkmayacaktın, hain!" Bunları söylerken aynı zamanda bana doğru yaklaşıyordu. O bana doğru ilerlerken, "Suyum bitmiş," dedim dudak büzerek. Kendimi neden açıkladığımı bile bilmiyordum. Tek bildiğim, şu an sebepsizce çok eğleniyor olduğum ve onu samimi buluyor oluşumdu. Mert, çattığı kaşlarını serbest bıraktı ve "Suyun mu bitmiş?" dedi; inanılmaz bir şey olmuş gibi. "Suyum bitmiş," diye onayladım, bilerek üzgün bir ifadeyle. Ben daha ne olduğunu anlamadan Mert merdivenlere koştu ve hızlı bir şekilde merdivenleri yarıladı. Sonra arkasını dönüp bana baktı ve kaşlarını çattı. "Ne duruyorsun o zaman, koş!" dedi ve hızlıca merdivenleri inmeye devam etti. Merdivenleri inmeden önce gözlerim arkadaki Mert'in arkadaşını bulmuştu; o da yüzünde hafif bir gülümsemeyle ve yavaş adımlarla merdivenlere yaklaşıyordu. Kısa bir kıkırtının ardından ben de Mert'in peşinden hızlıca…