1. Ander Gözlü

Ben geldim! Ve size bölüm getirdim. Yeni kurgumuzun ilk bölümü ile karşınızdayım. Ben yazarken çok zevk aldım umarım sizde okurken aynı duyguları yaşarsınız. Bu arada bir konuya açıklık getirmek istiyorum. Baş erkek karakterimiz ve yanındaki insanlar doğdukları günden beri Karadeniz'de olan insanlar. Bu yüzden Karadeniz ağızı ile konuşmaları aşırı normal ama asıl konu yan karakterlerin değil baş erkek karakterimizin konuşma tarzı. Poyraz karakteri kitabın başından sonuna kadar Karadeniz ağızı ile konuşacak ve bende elimden geldiğince onu iyi yazmaya çalışacağım. Yani kısaca Poyraz hep Karadeniz ağızı ile konuşacak ve şivesi olacak. Bunu bilerek kitabı okursanız sevinirim. Neyse fazla uzatmadan bölüme geçiyorum. İyi okumalar! Yorum yapmayı ve oy vermeyi unutmayın! *  Bir Hafta Sonra 21.12.2025 İzmir / Bayındır İnsan ölümüne hazırlanır mı? Kefenini zorla giymek zorunda kalır ve yüzündeki izleri kapatır mı? İnsan cenazesine katılır mı? Ben ölümüme hazırlanıyorum, kefenimi zorla giyiyor ve yüzümde bırakılan izleri kapatmak zorunda kalıyorum. Ben bugün ölüyor ve ölmeden önce de cenazeme katılıyorum. Ben Çisem Sevinç, bugün ölüyorum. Annemin hayatı için kendimden vazgeçerek başka bir adamın karısı olmayı kabul ediyorum. Rızam yok, o adamın karısı olmak istemiyorum ama annem için, bu dünyadaki en değerli varlığım için kendimden vazgeçiyorum. "Çisem Hanım," diye mırıldanan kadın ile daldığım düşüncelerden çıktım. Bakışlarımı yanımda elinde fırça ile duran kadına çevirdim. Esmer kadına bakıp efendim, der gibi başımı salladığımda fırça ile yüzümü gösterdi. "Yüzünüzü kapatmam lazım. Başınızı kaldırır mısınız?" dedi çok normal bir şey istiyormuş gibi. Karşımdaki bir kadındı, aynı benim gibi. Dayak yemiştim, yüzümde onların izleri vardı ama bu başka bir kadının umurunda bile değildi. Ne için? Para. Onun aç gözünü doyuracak kadar para. "Kapat tabii! Kapatalım yüzümüzü de efendiniz rezil olmasın değerli insanlara," dedim gözlerim dolu dolu. Yüzümü karşımdaki makyaj aynasına çevirdim ve gözlerimdeki yaşların çoğalacağını bilmeme rağmen yüzümün haline baktım. Esmer kadın ise bir süre durmuş ama saniyeler sonra işini yapmaya başlamıştı. Benim gözleri ise yüzümdeydi. Patlamış dudağım, morarmış çenem ve elmacık kemiğimi düzeltmek için fazlasıyla makyaja maruz kalacaktım. Diğer izler kolaydı. Uzun bir elbise giyeceğim için kollarımdaki izler görünmezdi. Ne mutlu bana izlerim görünmeyecek! Artık babamdan sonra vücuduma yeni izler bırakan biri daha vardı. Bugün cenaze namazımı kıldıracak kişi oydu, Taner Zorlu. Benim yeni canavarım. Psikopat manyağın teki olan adam. Bundan bir hafta önce beni evimden bir malmışım gibi alan ve benimle evleneceğini söyleyen pisliğin teki. Babam, Taner'e olan borçlarının silmesi karşılığında beni vermişti. Kızını satmıştı, elindeki mallar gitmesin diye. Yalvarmıştım ama beni yine de vermişti. Kızını bir canavarın ellerine teslim etmişti. Özellikle o canavar bana garip bir şekilde takıntılı manyağın tekiydi. Öyle bir manyaktı ki beni evlenmeye zorluyordu ve bunu annemi kullanarak yapıyordu. Bundan üç gün önce yanıma gelmiş ve nikah tarihi aldığını söylemişti. Ben asla onunla evlenmeyeceğimi söylediğimde ise delirmiş bana annemin başına dayalı bir silah fotoğrafı göstermişti. Korkmuştum. Anneme bir şey olacak diye çok korkmuştum ve mecburen kabul etmiştim. Onunla evlenmeyi kabul ederek, kendi ölüm fermanımı yazmıştım. Ruhumu bir mezarın içine koymuştum. Toprağını ise bugün atacaktım. Nikah memuru bana soracaktı. Taner Zorlu ile evlenmeyi kabul ediyor musun, diye. İçimden binlerce kez hayır derken dudaklarım evet diyecekti. Onun için. Annem için kendimi cehennemin en dibine koyacaktım. O da benim için aynısını yapmıştı. Beni korumak için ona zorla sahip olan adama evet demek zorunda kalmıştı. Beni ve ailesini korumak için hiç sevmediği bir adama kendini tutsak ilan etmişti. Hem de kalbinde başka bir adamı taşırken. O benim için sevdasından vazgeçmişti. O benim için hayatından vazgeçmişti, o benim için özgürlüğünden vazg…