11.

Merhaba!!🐱🌟 Okunmalara göre oy ve yorum sayımız çok az, bunu bana çok görmemenizi rica edeceğim, sadece emeğime karşılık olarak. Bir sonraki bölümü atmak için bu bölüme küçük sınır koyacağım. Sadece varlığınızı hissetmek için. 🌟 sınırımız: 30 oy ve 100 yorum. İyi okumalar !🐱🐱 ۶ৎ "Sen şimdi yirmi yaşına girdiysen e o zaman bizim aramızda neredeyse iki yaş var. O nasıl oluyor?" İkimiz de yatağına uzanmış, loş ışıkta sakince sohbet ediyorduk. Aldığı şeker ilavesiz pastayı çok beğenmiştim. Her gün yiyemezdim ama yine de tatlı krizlerime iyi gelebilecek bir şeydi. O ise keyifle doğum günü pastasını yarılamıştı. "Çok akıllı bir çocuk olduğum için okula erken başladım ben," diye böbürlenmesiyle göz devirdim. "Çok mütevazisin." "Mütevazisinininin?" Huysuzca koluna vurdum. "Bu sefer doğru söyledim!" Keyifle gülüp elini karnıma uzattı ve nazikçe dövmeme dokundu yine. "Bacağındaki de aynı mı?" "Değil. Oradaki daha çocuksu." "Çocuksu?" dedi anlamazca. "Tek bir yıldız. Gözleri ve ağzı var. Bir de kol ve bacakları." Kaş çattı bu kez. "Anlamı ne peki?" Dudaklarım kıvrıldı hüzünle. Ben de onun gibi yan dönüp başımı yastığına yasladım. "Slovakya'da bir sürü..." Dudak büktüm. "Hani böyle mesela yardım için olur ya. İnsanlar toplanır, çalışabilirsin orada ama para almazsın. İyilik için. Adı ne onun?" "Dernek mi?" diye sordu beni dikkatle dinledikten sonra. "Galiba," diye onayladım onu. "Ben eskiden bir sürü dernekte çalışıyordum. Bir tanesi hasta çocuklar içindi. Onlarla vakit geçiriyor, oyunlar oynuyorduk," dediğimde dudakları tatlı bir kıvrım yakalamıştı. Şakağına yasladığı elini indirip benim gibi yan bir şekilde dönüp başını koluna yasladı. "Küçük bir kız çocuğu vardı. Laura'ydı ismi. 5 yaşında, kan kanseriydi. O kadar tatlı bir kızdı ki Altan. Tedavi gördüğünden saçları hep dökülmüştü." Dizlerimi karnıma çekerek kıvrıldım. "Yuvarlak gözlükleri vardı. Pembeydiler. Yıldızlı takılarımı hep çok beğendiği için ona da gözlüğü için yıldızlı bir charm almıştım." Burnumun sızladığını hissettiğimde dikkatimi dağıtmak ister gibi elimi uzatıp parmaklarımla yanağına dokundum. "Hep çok yorgun olduğu için pek oyun oynayamıyor, hep çizgi film izliyorduk." O da elini uzatıp saçlarımı okşadı. " Lauranın yıldızı nı biliyor musun? Eski bir çizgi film." "Biliyorum kuzu," dedi gülümsemesi silinmese de buruklaşırken. "En sevdiğimiz oydu. Ezberlemişizdir izleye izleye. Yani...benim ezberimde. Ama o öldü," dediğimde dizlerimi kendime daha çok çekip kıvrılacaktım ki konumumun farkına varıp buna gerek olmadığını fark ettim. Kendime sığınmak yerine kayıp Altan'ın beline sarıldım. "O çizmişti yıldızı. Çizgi filmde çocuğun yıldızı kırıldığı için yara bandıyla onarıyordu, onunki hiç kırılmasın istedim Altan. Korkumdan kemiğime bile denk getirmedim dövmeyi." Sızlayan gözlerimi sıkıp alnımı göğsüne bastırdım. Saçlarımı okşayıp öptü nazikçe. "Ölümün tesellisi yok kuzu. Son anlarını hayatını güzelleştiren bir yıldızla geçirmiş. Böyle düşünerek sevinebilirsin." Dudaklarım titredi hüzünle. "Keşke ölmeseydi. Küçüktü daha. Önünde kocaman bir ömür vardı." Derin bir nefes aldı. "İkimiz de başka bir yaşama inanıyoruz. O yaşamda ebedi bir mutluluk yaşayacağını düşün her üzüldüğünde. Çocuklar ölünce olan kalanlara oluyor, onlar gidebileceği en güzel yere gidiyor." "Keşke çocuklar ölmese." "Keşke, canım. Ama hepimiz öleceğiz." Dudaklarımı birbirine bastırıp başımı kaldırdım yüzünü görmek isteyerek. Göz göze geldiğimizde, "ben her yaşamımda seni isterdim," dedim öylece. Yüzümü sıcak avuçları arasına alıp alnını alnıma bastırdı gülümseyerek. "Ben de seni isterdim kuzum." Gülümseyip gözlerimi kapattım. "Biz bugün çok aştık sınırları. Yarın yine döveceğim seni, alışma." Keyifle gülüp yanağımı sıkarak geri çekildi. "Başlatan kimdi?" "Sen?" "Ben?" dedi şaşkınlıkla. "Arabada-" "Gece mutfakta abim gelmese beni öpecek olan sendin," diye sözünü kestiğimde açık sözlülüğüm beni de şaşırttı. Sırıttı pis pis. "Öpecek miydim seni?" "Öpecektin gayet." "O kanıya nereden vardın?" "Dudaklarıma bak…