11. Bölüm

Barın'ı kibarca ikna ettikten sonra koşarak odama gittim ve dolabımı açıp geriye çekildim. Bir kıyafeti bile gözümden kaçırmamalıyım, her an fikrim değişebilir. Bir yandan odamdaki kıyafetleri ilk defa görmüşüm gibi deneyip diğer yandan da Aslı'yı ikna etmeye çalışıyordum. Henüz Barın hakkında hiçbir şey anlatmadığım için onu alt kattaki dede zannediyordu. "YA KIZIM SEN ŞEY MİSİN? Şey mi derken yanlış anlama hani böyle dünden razıymışsın gibi olmasın diye şey ediyorum." Bir de böyle yüzünü buruşturarak ağzından bir şeyler kaçırıyor, sonrada kırılmamdan korkar gibi tedirginlikle düzeltmeye çalışıyordu. "Ben senin aşk üzerine bi ilişkin olduğunu sanmıştım. Sugar daddy değil." Onun bu kıvranmalarına daha fazla kıyamayıp için durumu açıklamak için yüzüne bakıp derin bir nefes aldım. Tam durumu açıklayacakken telefonuma yağan bildirim yağmuruyla ikimizde aynı anda yüzümüzü buruşturduk. Bu telefonun sesini kim bu kadar açıyordu yahu! Barın'dan mesaj gelme ihtimali içimi bi tuhaf ederken Aslı'nın yargılayan bakışları eşliğinde komodinin üzerindeki telefonumu alıp bildirimlere baktım. Barınamayan Baklava: Ihım Barınamayan Baklava:Öhhöm Barınamayan Baklava: Ahhaah Barınamayan Baklava: Efnan Islak Cadı: Bugün söyler misin yoksa birazdan yüz yüze mi konuşalım istersin? Barınamayan Baklava: Şey Barınamayan Baklava: Ben çok heyecanlandım da acaba bugün buluşmasak mı? Islak Cadı: Benimle görüşmek istemiyorsan bunu açık açık söyleyebilirsin. Barınamayan Baklava: Öyle demek istemediğimin sende farkındasın. Ben 7 yıldır bugünü bekliyorum. Islak Cadı: O zaman 1 saat sonra beni kapıdan al. Almazsan da bi daha konuşmayalım. Barınamayan Baklava: Tanak Islak Cadı: Tanaksa tanak sen bilirsin! Sohbetten çıkarken telefonu kapatıp komodine geri koydum. Gerginliğinde haklı tabii ama sonuçta bende gerginim her gün birinin beni 7 yıldır sevdiğini, sırf bana yakın olabilmek için alt katıma taşındığını öğrenmiyordum ve buna bi daha cesaret edebileceğimi de sanmıyordum.