A-6

Genç kız parmaklarının arasında tuttuğu kalemin ucuna dişlerini geçirmiş, soruyu anlamaya çalışırken Serhan ister istemez gülmüştü. Ecem birden bakışlarını kaldırıp adamın parıldayan gözlerine baktı. " O kalemi kemirmek yerine amacı için kullansan çözeceksin. Hala tek bir çizik atmadın kağıda. " Genç kız utanarak kalemi dudaklarının arasından çıkartırken oflamıştı. " Nereden başlayacağımı bile bilmiyorum ki. " Serhan, ona daha fazla işkence etmek istemeyerek önündeki kitabı kendine doğru çevirdi ve kızın elindeki kalemi aldı. Kalemin ucunun ıslaklığını görmezden gelerek soruyu hem çözmeye hem de anlatmaya başladığında Ecem iç çekerek elini çenesinin altına yerleştirmiş ve onu dinlemeye başlamıştı. Yaklaşık bir saattir bu şekilde ders çalışıyorlardı. Serhan'ın düşündüğünden daha kötüydü Ecem'in durumu fakat dersi geçmesi için elinden geleni yapacaktı. Soruyu çözdükten sonra kitabı masanın üstünde kıza doğru ittirdi. " Hadi sil şimdi, sen çöz. " Genç kız yutkunarak eline aldığı silgiyle sorunun yanıtı silerken bir yandan da ezberlemeye çalışıyordu. Ezberi kuvvetliydi. Bilhassa görsel hafızası çok iyiydi. Keşke soruları almanın bir yolu olsaydı... Yarım saat daha çalıştıktan sonra Serhan paydos vermiş ve evden ayrılmak üzere harekete geçmişti. Ecem onu mahcup fakat minnettar bir tavırla uğurlarken adam ayakkabılarını giyip kıza döndü. " Yarın kaçta dönüyorsun? " Ecem düşünceli bir tavırla iç çekti. Bugün kafeye gitmemişti. Yarın gidecek miydi bilmediği gibi, patronunu zor durumda bıraktığı için gidecek bir işi olduğundan da emin değildi. Telefonunu bile açmamıştı saatlerdir. Kim bilir kaç kez aramıştı? " Akşam dokuzda evde olurum her türlü. " diye yanıtladı onu kabaca. Adam başını salladı. " Pekala yarın görüşürüz. " deyip arkasını dönecekken durdurdu kız onu. " Şey... " Serhan meraklı bakışlarını minyon kıza çevirdiğinde Ecem aklındaki şeyi nasıl dile getireceğini bilemez gibiydi. Fakat nihayetinde olduğu gibi söyleme kararı aldı. " Acaba burada çalışmasak mı? " Serhan tek kaşını kaldırırken sordu. " Nerede çalışalım? " Omuz silkti kız gözlerini kaçırırken. Sonra yavaşça yutkundu. " Bilmiyorum. Sadece, birileri bir şey der diye çekiniyorum. " Serhan işittikleriyle gerilirken göğüs kafesi genişlemiş, kızın karşısındaki mevcudiyeti daha da heybetli bir hal alıvermişti. " Kim ne diyecekmiş? " diye sordu bu kez, bir umut yanlış anladığını düşünerek. Ecem alt dudağını dişlerken adamın gergin yüzüne baktı. " Şey biliyorum, sen benim abimsin. Yani tabi ki böyle bir şey söz konusu dahi olamaz ama çekiniyorum işte. Dedikodu çıkartırlar diye. " Serhan bir an sessiz kaldı. Ne dese olmayacaktı. Mahalledekilerin bağnazlığından haberdardı elbet. Fakat kaç yıl olmuştu, hala biraz olsun gelişmemiş miydi vizyonları gerçekten? Gürültüyle solurken ister istemez çatılan kaşlarını gevşetme gereği duymaksızın baktı kıza. " Kimse bir şey diyemez. Şayet birinin senin hakkında konuştuğunu işitirsen direkt bana geliyorsun. Tamam mı? " dedi güven vermekten ziyade dikte eden bir ses tonuyla. Ecem yavaşça yutkunurken başını salladı. Söylemişti işte, daha ne diyebilirdi ki onun sözünün üstüne? Serhan burnundan solurken başını iki yana sallayarak arkasını döndü. " La havle... " *** Gökçe ve Mert'ten gelen mesajlara göz gezdirirken bir yandan da arkadaşının gazının geçmesini bekliyordu. Niyeyse Çiçek bu duruma kendisinden daha çok içerlemiş gibiydi. " Yelloza bak sen ya! " Ecem derin bir iç daha çekerken başını telefonundan kaldırdı. " Sadece yardım etmek istedim, senin hakkında kötü hiçbir şey söylemedim diyor. " Çiçek burun kıvırdı. " Mesele özelini sana sormadan paylaşması değil mi zaten? " Genç kız yavaşça başını salladı. " Öyle, öyle de... " derken gözlerini arkadaşının gözlerine çevirdi. Çiçek yüzüne düşen perçemi kulağının arkasına tıkarken oldukça sinirli görünüyordu. " Ne? " Yutkunurken bakışlarını sokağa çevirdi. " Kızın söylediklerinin hangisi yanlış ki? " Çiçek şimdi daha çok sinirlenmişti. Birden ayağa kalktı. " Aa üstüme iyilik sağlık! Kalk gidi…