A-37

Merhaba bölüm geciktiği için özür dilerim. Yeni bölüm hızla gelecektir. Instagram'dan beni takip eder misiniz? Yayınevleriyle görüşüyorum ve takipçiye ihtiyacım var. Hesabım: ailkesandikli Gülfem dükkanın içinde gergince Melih'in gelmesini beklerken bir yandan da Halit'in bir delilik yapıp çıkıp gelmesinden endişe ediyordu. Gerçi Melih, adamla son derece açık ve kaba şekilde konuşup konuyu kapatmıştı fakat yine de endişe ediyordu kadın. Bu yüzden kapısı tıklandığında irkildi. Sonra hızlı adımlarla kapıya vardı ve temkinli bir şekilde açtı. Melih'i elinde devasa bir pembe gül buketi ile gördüğünde ise şaşkınlıkla kalakalmıştı. Genç adam içeriye doğru bir adım attığında Gülfem şaşkın bakışlarını güllerden alamamıştı. " Bunlar ne? " diye sordu sonra adamın kahvelerine bakarak. " Sana aldım. Belki sabahki güllerde aklın kalmıştır, içinde kalmasın diye. " diyerek uzattı Melih buketi kadına. Gülfem aldığı yanıtla daha da şaşırırken adamın uzattığı devasa buketi de iki eliyle birden kavramıştı. " Çok güzeller. " diye mırıldandı ve kokusunu içine çekti güllerin. " Teşekkür ederim. " Melih eğilip kadının alnına bastırdı dudaklarını usulca. " Senin kadar değil. " Gülfem ansızın içini ısıtan bir hisle dudaklarının gerildiğini fark etti ve kendini tutamayıp kocaman gülümsedi. Melih'in kendisine bu kadar iyi hissettirmesi tahmin dahi edemeyeceği bir şeydi. " Hadi eve bırakayım seni. " Başını salladı kadın usulca. " Yarınki akşam yemeğini bugüne mi taşısak? " diye sordu dükkanın kapısından çıkarken. Melih duraksadı bu soruyla. " Senin için uygunsa olur. " Gülfem kapıyı çekip kilitlemeden önce buketi Melih'e geri vermişti. " Yemek yok evde ama hızlıca bir şeyler yapabilirim. " Melih kadının dükkanı kapamasını beklerken omuz silkti. " Yemek önemli değil gülüm. " Gülfem anahtarı çantasına attı ve güllerine uzandı. Melih parmakları arasındaki buketi kadına bırakırken sordu. " Nasıldı bugün? " " Her zamanki gibi. Senin? " " Benim de aynı sayılır. " İkili birlikte sokağın başındaki arabaya yerleşti ve oldukça kısa süren yolculuğu tamamladı. Gülfem son derece küçük olan fakat kendisine yeten evinin kapısından içeriye girerken Melih de ayakkabılarını çıkartmıştı. Bu evin önüne daha önce gelmişliği çoktu fakat ilk kez içeriye giriyordu. Kadın ışıkları yakıp mutfağa ilerlerken adam da kapıyı kapatmış ve kadının peşine takılmıştı. " Şurada vazo olacak onu verebilir misin? " Gülfem bakışlarıyla üst dolaplardan birini işaret ettiğinde Melih kadını bekletmeden dolabın kapağını açıp cam vazoyu görmüştü. Uzanıp eline aldı ve tezgaha indirdi. Gülfem de dikkatli şekilde buketin içerisindeki gülleri çıkartıp vazoya yerleştirmeye başladı. İçine biraz su koydu ve bir damla çamaşır suyu damlattı. Bir küp de kesme şeker attığında tamamdı. Vazodaki gülleri salonuna yerleştirmek üzere mutfaktan çıktı. " Çok güzel olmadı mı? " Melih kadının peşinden salona girdiğinde dikkatle içeriyi inceliyordu. " Oldular gülüm. Yakıştılar. " Gülfem masasının üzerindeki çiçeklere son bir bakış attı ve adama döndürdü bedenini. " Ellerimi yıkayayım da bir şeyler hazırlayayım. " Melih uzanıp tuttu kadının ellerini. " Yorulma şimdi. Açsan sipariş verelim. Başka sefere yaparsın. Seninle bir şey konuşmak istiyorum hem. " Gülfem kaşlarını kaldırdı. " Tamam. Ne konuşacağız? " " Oturalım mı? " Kadın başını salladı ve adamı da kendiyle birlikte arkalarındaki yeşil koltuğa oturttu. " Evet seni dinliyorum. " " Ben yarın bir dükkan daha kiralıyorum. İşi büyüteceğim. " dedi Melih doğrudan. Gülfem kaşlarını çattı hafifçe. " Madem evleneceğiz. Hiçbir şeyde aklın kalmasın istiyorum. Her şey istediğin gibi olsun. Benimle olduğun için pişman olmanı istemiyorum Gülfem. Kurduğun hayallerin tamamı gerçekleşsin istiyorum. " Kadın duydukları karşısında afallarken Melih iç çekti. " Yani elimden geleni yapacağım. Mahalleden çıkıp başka yere de taşınacaksak masrafımız olacak illaki. Hem düğün için de... " Kadın bu kez kesti adamın sözünü. " Melih biraz yavaştan alabilir miyiz lütfen? Çok hazırlıksız yakalad…