A-36

Hit ve yorum bırakmayı unutmayınız. Bölüm upuzun oldu ve herkese yer verdim bence seveceksiniz. Çiçek üzerindeki elbiseyi düzelterek derin bir nefes çekti içine ve kafenin kapısından girdi. Kendini ilk defa bu kadar güzel hissediyordu. Elbise ona çok yakışmıştı. Gözleri içeride dolanırken aradığını bulmuş ve yavaşça yutkunmuştu. “ Günaydın. “ dedi titrek bir sesle. Ethem her zamanki gibi gevşek bir tavırla “ Günaydın. “ diyerek başını kaldırdığı an bakakaldı Çiçek’e. Kaşları havalandı önce ve gözleri genç kızı tepeden tırnağa usulca süzdü. Sol elini kaldırıp sakallarını kaşırken hafifçe öksürdü. “ Farklı görünüyorsun. “ Çiçek tam önünde durdu adamın ve gergince baktı üstüne. “ Nasıl yani? “ Ethem bakışlarını nihayet kızın kahvelerine kaldırdığında dudağını büktü. “ Yani farklı işte. “ Genç kız hayal kırıklığıyla suratını asarken kapıdan Melisa giriş yapmıştı. “ Günaydın herkese! “ Ethem bu defa ona döndü ve gülümsedi. “ Günaydın. “ Çiçek, kıza yanıt vermeden hızlı adımlarla personel odasına ilerledi. Ne ummuştu ki sanki? İltifat mı? Farklı görünüyorsun ne demekti peki ya öyleyse? Yakışmamış mıydı yani elbise? Taşıyamamış mıydı? Derin bir nefesi ciğerlerine doldururken içeriye giren kızı fark etti ve dolabına ilerledi. “ Elbisen çok güzelmiş. “ diyen Melisa’ya kuru bir teşekkür etti. Onun iltifatını istemiyordu. Genç kız çantasını ve hırkasını dolaba bırakıp önlüğünü üstüne geçirirken bakışları yan tarafında hazırlanan kıza çarpmıştı. Melisa’nın önlüğünün üstüne iğneli bir aksesuar geçirdiğini fark ettiği an kaskatı kesildi. Melisa kendi önlüğünü üstüne geçirip odadan çıktığında ise başını yukarı kaldırdı ve derin nefesler almaya başladı. Ona da mı broş hediye etmişti Ethem? “ Ah salaksın Çiçek. Salağın tekisin. Ne sandın ki? Özel mi sandın kendini? “ Dolan gözlerinin akmasını engellemek için burnundan nefes alıp verirken titreyen parmaklarıyla yakasındaki broşu söküp çıkarttı yerinden. Ve dolabına atıp kapağını da hırsla kapattı. “ Ne ummuştun ki aptal? “ diye söylene söylene çıktı odadan. Ağlamayacaktı. Burada değil. Ön tarafa geçtiğinde Ethem’in Melisa ile konuştuğunu gördü ve bakışlarını hızla kaçırdı. “ Günaydın Çiçek. “ Genç kız sesin geldiği yöne baktığında Ferhat’ın gülümseyen yüzünü görmüş ve zoraki bir şekilde tebessüm etmişti. “ Günaydın. Bugün de mi bizlesin? “ Ferhat başını salladı. “ Üzülmüş gibisin bu habere? “ Çiçek kirpiklerini kırpıştırdı hızla. “ Yok estağfurullah ben biraz uykusuzum sadece… “ Ferhat güldü. “ Takılıyorum. Bu arada elbise çok yakışmış. “ Genç kız minik bir tebessüm kondurdu dudaklarına. “ Teşekkür ederim. “ “ Kahvaltı yaptın mı? Çay suyu koydum ve simit getirdim. Tezgahtalar. “ Çiçek kahvelerini tezgahın üzerinde duran poşete çevirirken başını salladı. “ Teşekkür ederiz. Çay olunca alırım. “ Sonra herkes işinin başına geçti. O gün kafe daha sakindi bu yüzden olsa gerek Melisa ve Ethem de bolca muhabbet etme fırsatı bulmuştu. Çiçek onlara bakmamak için üstün bir direnç gösterse de seslerini duyuyordu. Masalardan birini temizlerken omzuna dokunan el ile irkilerek sıçradı. “ Özür dilerim seslendim duymadın. “ diyen Ferhat’a bakarken alt dudağını dişledi. “ Yok önemli değil. Dalmışım. “ “ Çay koydum molaya çıkalım mı diyecektim. “ Çiçek önce etrafına bakındı. Kafede müşteri yoktu. Ethem ve Melisa da kahve makinelerinin başındaydı. Başını salladı hafifçe. “ Olur şunları bırakıp geliyorum. “ “Tamam ben dışarıdayım. “ Çiçek hızlı adımlarla mutfağa giriş yaptığında sesleri doluştu kulaklarına. “ Bizim önceki kafede bunun alt segmenti bir makine vardı. Elimizle çeviriyorduk. Aslında her şeyi elimizle yapıyorduk desek yeridir. “ diyen Melisa’nın arkasından geçip elindekileri tezgaha bıraktı. “ Yıllar oldu onlardan kullanmayalı ya. Onun da ayrı bir keyfi var ama büyük mekanlara gelmez o. “ Genç kız molaya çıkacağını haber vermeye yeltense de muhabbetlerini bölmek istememiş ve sessizce yanlarından ayrılmıştı. Uzun adımlarla kafeden çıktığında Ferhat onun için doldurduğu çayı kendisine uzattı. “ Teşekkür…