A-30

Ecem, Serhan'ın kafeye geçmek üzere yanından ayrılmasından hemen sonra ılık bir duş almış ve üstüne bol bir tişört ile kot şort geçirmişti. Islak saçlarının nemini havluyla almakla yetinip mutfağa ilerlerken acıktığını hissediyordu. Sabahın erken saatlerinden beri bahçede dedesinden kalma halıyla uğraştıklarından olsa gerek uykusu da gelmişti. Aslında bugün kendi kafesindekilerle vedalaşmaya gidecekti fakat o kadar yorgundu ki muhtemelen vedalaşmayı yarına bırakacaktı. Buzdolabından çıkarttığı tost ekmeği ve peyniri tezgaha koyup kendine hızlıca bir peynirli sandviç yaptıktan sonra sandviçiyle birlikte yeniden bahçeye çıkmıştı. Tek eliyle tuttuğu sandviçten büyük bir ısırık alırken bakışlarıyla telefonunu aradı. Bir süredir telefonuna bakmamıştı acaba Çiçek'in günü nasıl geçiyordu? Masanın üzerinde duran telefonuna doğru ilerlerken yan evin bahçe kapısından çıkan gıcırtıyı duyup o tarafa baktı. Gördüğü görüntüyle olduğu yere çakıldığında baktığı kadının bakışları da kendisine değmiş fakat pek de üstünde durmamıştı. Ecem ağzındaki sandviçi indirirken şoka girmiş vaziyetteydi. Doğru görüyordu değil mi? Yoksa yalnızca benzetiyor muydu? Onu hiç canlı görmemiş olsa da tüm fotoğraflarını ezbere bildiğinden görür görmez tanımıştı genç kız. Yutkunurken şiddetle titremeye başlayan elleri arasındaki sandviçi düşürmekten korkup arkasında duran masaya bıraktı. Kadın ise çoktan evin ziline basmıştı. Ecem olan biteni şaşkınlık içerisinde seyrederken kapı açıldı ve Sinan Bey göründü. Yaşlı adam da en az kendisi kadar şaşkındı o an. " Gamze? " Gamze suratına yerleştirdiği kocaman gülümsemeyle konuştu. " Sinan babacığım nasılsınız? " Ecem, kadının Sinan Bey'e baba demesiyle dişlerini sıkıca kenetledi. Dolmaya yüz tutan gözlerini karşısındaki manzaradan ayırmak istese de yapamıyordu. Sinan Bey baştaki şaşkınlığından sıyrılır sıyrılmaz tebessüm etti. " İyiyim iyiyim asıl sen nasılsın? Şaşırdım kusuruma bakma... Hangi rüzgar attı seni buralara? " Gamze uzanıp adamın elini öperken Ecem yumruklarını sıkıyordu. " Bizimkileri ziyarete gelmiştim size de uğramak istedim. Serhan yok mu? " Genç kız artık tüm bunları seyretmeye tahammül edemeyerek telefonunu masanın üzerinden aldığı gibi eve yöneldi. Sevgilisinin eski nişanlısı onu ve babasını ziyarete gelmişti. Bunu sindirmeye çalıştı birkaç saniye. Fakat başaramadı. Sinirle mutfağa girdiğinde camı açtı ve hala orada mı diye dinlemeye koyuldu. Tam o esnada Sinan Bey'in kadını eve buyur ettiğini işitti. Ne yapması gerektiğini bilemeyerek pencerenin önünde dikilirken elinde tuttuğu telefon çalmaya başlamıştı. Bakışları ekrana düştüğünde gelen onlarca arama ve mesajı gördü. Mesajlar ve diğer aramalar Çiçek'ten gelen arama ise Serhan'dandı. Telefonu, sanki akıl sağlığı buna bağlıymış gibi hızla açtı. " Ecem? " diye sıkıntılı bir ses işitti. Cevap veremedi. Belli ki o da almıştı haberi. " Güzelim orada mısın? " Genç kız derin bir iç çekerken mutfağın içinde ilerledi. " Serhan eski nişanlın burada. " dedi sonra tek solukta. Kısa bir sessizlik oldu ikili arasında. Sonrasında ise Serhan aynı sıkıntılı ve telaşlı ses tonuyla konuştu. " Güzelim ben de yeni aldım haberini dönüyorum hemen. " " Dönme. Babanla size girdiler. Ne yapacaksın ki dönüp? " dedi Ecem birden kıskançlığına mani olamazken. " Senin yanına geliyorum. " dedi Serhan bu kez. Ecem gürültüyle soludu bunun üzerine. " Sen nereden aldın haberi? Seni mi aradı? " " Aramış ama görmemiştim. Biz halı yıkarken aramış. Sonra Ethem söyledi kafeye geldi diye. " " Kafeye de mi gitmiş? Neden ki? Ne istiyor senden? " " Hiç bilmiyorum. Bak yarım saat gösteriyor tamam mı? Geleceğim. Lütfen üzülme. " " Üzülmüyorum. " dedi Ecem. Fakat apaçık yalandı bu. İçi içini yiyordu resmen. Üstelik ayrılan da Gamze'ydi. Serhan'ın kafası karışır mıydı? Alt dudağını sertçe dişlediğinde Serhan'ın onu sevdiğini söylediğini işitti. " Ben de seni seviyorum. " dedi kupkuru bir sesle. Sonra telefonu kapattılar ve genç kız evin içinde volta atmaya başladı. Bir yandan da Çiçek'ten gelen mes…