A-28

Ecem önündeki tabağa bakarken heyecandan titreyen sesiyle konuştu. " Her şey çok güzel görünüyor Sinan Amca ellerinize sağlık. " Sinan Bey kocaman içten bir gülümsemeyle genç kıza baktı. " Sevmediğin bir şey var mı bilemedim o yüzden basit bir şeyler yaptım. " dedi nazikçe. Ecem bakışlarını adamın gözlerine kaldırırken yutkundu. " Yok yemek ayırmam. " Tülay Hanım'dan yemek gelmediği sürece boğazından düzgün bir ev yemeği geçtiği de yoktu işin aslı. Bu yüzden sıcak bir tabak yemeğe hiçbir zaman hayır demezdi. Sinan Bey'in yüzündeki gülümseme daha da büyürken ellerini çırptı. " E hadi başlayalım o halde. " Bu komutla hem Ecem hem de Serhan önlerindeki kaşıkları ellerine almış ve çorba kaselerine daldırmıştı. Ecem fazlasıyla gerginken Serhan ise bir o kadar rahattı. Üçü de sakin sakin çorbalarını içtiler ve Ecem yemekleri koymak için ayağa kalktığında Serhan da peşinden kalktı. Dolap kapağını açıp üç yemek tabağı çıkartırken Ecem de masadaki boş kaseleri topluyordu. İkisi birlikte yemekleri tabaklara doldurup masaya geri oturur oturmaz Sinan Bey sordu. " E nasıl gidiyor Ecem kızım okul? " Ecem elindeki çatalı tabağın kenarına bırakırken başını hafifçe kaldırmıştı. " Önümüzdeki hafta finaller başlıyor Sinan Amca biraz onun stresi var. " " Halledersin sen akıllı kızsın. Rahmetli seni çok iyi yetiştirdi Allah mekanını cennet eylesin. " Genç kız aniden dedesinin konusunun açılmasıyla sertçe yutkunmak zorunda kalmıştı. Bunu fark eden Serhan da uzandı ve masanın altından avucunu sevgilisinin diz kapağına kapattı. Ecem onun desteğiyle yeniden ana dönmeyi başarmış ve burukça bir tebessümle bakmıştı. Sinan Bey konuyu değiştirdiğinde dahi Serhan'ın diz kapağındaki eli yerinden oynamadı. Baş parmağıyla kızın dizini usul usul severken Ecem dakikalardır ilk kez gevşer gibi oldu. Fakat bu çok uzun sürmedi. " Serhan sana bahsetmiştir. Aranızdaki iletişimden haberim var kızım. " diyen adam Ecem'i bu akşam kalpten gönderecek gibiydi. Ecem aniden kaskatı kesilirken Serhan da elini kızın dizinden ayırmış ve babasına dik dik bakmaya başlamıştı. Kızı utandıracak bir şey dememesi için onu bakışlarıyla uyarmayı denese de Sinan Bey ona bakmıyordu. " Ben çok mutlu oldum. " dedi bir anda adam ve genç kızın kaşları havalandı. " Seni doğduğundan beri severim bilirsin. Hanım hanımcık aklı başında bir kız oldun hep. Mahalledekilerden farklı bir çocuktun. Ve şimdi üniversite okuduğunu da duyunca senin hakkında yanılmadığımı görüyorum kızım. Allah biliyor ya hem rahmetli annesi hem ben hep Serhan'ım için en iyisini istedik. O karşımıza kimi getirse de kabulümüzdü. Ama o kişinin sen olması beni öyle mutlu etti ki anlatamam Ecem kızım. " Ecem işittikleriyle ağzının kuruduğunu hissettiğinde telaşla peş peşe yutkunmuştu. " B-ben teşekkür ederim Sinan Amca. " dedi ne diyeceğini bilemezken. Bu defa Serhan girdi araya. " Baba tamam utandırdın Ecem'i yeterince. " sesi yalandan da olsa sitemliydi. Sinan Bey güldü bunun üzerine. " Tamam tamam utanmayın. Demek istediğim sizi desteklediğimi bilin. Beni bir baba olarak görmeni ben çok isterim yavrum. Ve ne zaman neye ihtiyacın olursa da çekinmeden ilk bana gelmenizi. " derken bakışları karşısındaki ikilide dolaştı. Ecem başını sallarken Serhan da iç çekmişti. Babasının hızını alamayıp konuyu evliliğe getireceğinden endişe etse de Sinan Bey aniden yemeğine dönüp havaların bu aralar ne kadar tuhaf olduğundan söz etmeye başlayınca o da rahatladı. Ve yemek boyu da ikilinin ilişkisi üzerine bir daha konuşulmadı. Gün sonunda Ecem bulaşıkları makineye yerleştirirken Serhan da çayları dolduruyordu. " Bu hafta evdesin değil mi güzelim? " Ecem son tabağı da makineye koyup kapağını kapattıktan sonra doğruldu. " Bir tek matematik dersine gideceğim işte. " Serhan sıkıntıyla solurken başını salladı. " Az kaldı deyip sabredeceğiz artık." Ecem önce içerideki yaşlı adamı kontrol etti ve sonra uzanıp Serhan'ın elini tuttu. " Merak etme densiz bir şey demeye kalkarsa direkt derse son verip seni arayacağım. " Bunu derken hocasından bir densiz…