A-24

Genç kız, sabahtan beri Çiçek'in peşinde koşturmaktan telefonuna hiç bakamamıştı. Sonra da telefonu Gülfem'in kuaför salonunda unutmuştu. Serhan kızmış mıydı acaba? Nihayet gelin odasından çıkarken derin bir nefesi içine çekti ve boyunun el verdiğince uzun adımlarla salona doğru ilerlemeye başladı. Bir an evvel onu görmek ve içini rahatlatmak istiyordu. Sabah bir günaydın mesajı dışında iletişim kurmamıştı sevgilisiyle. Buna kafayı takar mıydı pek bilgisi de yoktu işin aslı. Salona yaklaştıkça kulağını dolduran müzikle Çiçek adına heyecan yapmaktan da alıkoyamıyordu kendisini. Nikaha dakikalar kalmıştı. Peşi sıra attığı adımlar yırtmacını açarken yavaşlayıp üstüne çeki düzen verdi. Elbisenin çok bir açıklığı yoktu. V yaka ince askılı kiremit rengi uzun bir elbiseydi. Göğüs dekoltesi yoktu. Sırtı yarısına kadar açıktı, bir de dizinin iki karış üstünden başlayan yırtmacı vardı. Oldukça sade bir elbise olduğu bile söylenebilirdi. Saçlarını kıvırcık yapıp salık bırakmıştı. Ona kıvırcık saçın yakıştığını da bu denemeleriyle anlamışlardı. En azından görenler yakıştığını söylemişti. Salonun kapısından girmesiyle gözlerini etrafta dolaştırmaya başladı. Kapının önünde dikilen birkaç delikanlının ilgili bakışları kendi üzerine çevrildiğinde adımlarını hızlandırdı. Acaba Hakan gelmiş miydi? Dün geceki olaydan sonra gelmemiş olmasını umuyordu. Yavaşça yutkunduğunda sol önlerde bir hareketlilik seçti gözleri. Yuvarlak masanın etrafında oturan komşularını gördüğünde o tarafa yöneldi. Masaya varmak üzereyken Hakan'ın zayıf bedeni ondan önce davranıp önüne serilivermişti. Fakat yan dönmüş vaziyetteydi ve Ecem'i görmüyordu. Masada oturanlarla konuşuyordu. " Ay Hakan ne oldu yüzüne kimle kavga ettin? " sorusu Kezban Hanım'a aitti. Hakan sesli bir nefes bıraktı önce dudaklarının arsından, sonra etrafta dolaştırdı bakışlarını. Gözleri önce kendisine doğru ilerleyen Ecem'i gördü ve bakışları kısıldı. Hemen sonra Ecem'in arkasından gelen Serhan'ı görüp yanıtladı kadını. " Sokak serserileri. Önemsiz. Bir iki tartakladım yolladım. " " E seni de fena etmişler ama anacım. " " Avans verdim diyelim. " dedi ters ters. Ecem masaya vardığında Kezban Hanım'ın ilgisi de genç kıza kaymıştı. " Ay ne güzel olmuşsun kız sen. " Ecem gülümsedi hafifçe. " Teşekkür ederim. " " Hakan'a ne yapmışlar Ecem haberin var mı? Vardır gerçi. " Ecem gergin bakışlarını yanında dikilen adamın yüzüne çevirdiği an yutkundu. Dudağı ayrı, kaşı ayrı patlamıştı. Burnunun üstü de hafif kızarmıştı. " Yoktu. " diye mırıldandı güçlükle. Hakan yamuk bir gülümseme bahşetti genç kıza. " Önemli değil, sıkma canını. Canım yanmıyor. " dedi sonra. Ecem, onun alay edip etmediğini anlayamadı. Kendisine kızgın olmalıydı fakat öyle bakmıyordu hiç. Genç kız sesini çıkartmadan çaprazdaki masaya yöneldi ve Dila'nın yanına oturdu. Gergince etrafına bakınırken Serhan'ın da yanından geçip ilerideki erkek masasına yöneldiğini görmüş ve iç çekmişti. Bir ara onunla konuşup telefonunu unuttuğunu söylese iyi olacaktı. Serhan kıza doğru bakan sandalyeyi çekip oturduğunda Ecem sandalyesinde heyecanla dikleşti. Adam bal rengi irislerini kızın yüzüne dikti başta. Usul usul okşadı bakışlarıyla. Sonra saçlarına baktı ve kaşları hafifçe havalandı. Aynı zamanda dudaklarının kenarları gerilmiş ve genç kız Serhan'ın da saçlarını beğendiğini anlamıştı. Tutamadı kendini ve güldü hafifçe. Bununla birlikte Serhan'ın tebessümü de büyümüştü. Sonra üstünü süzdü ağır ağır. Dünkü elbisesi gibi değildi elbette ama çok güzel görünüyordu Ecem. Bakışları yeniden sevgilisinin gözleriyle buluştuğunda tek gözünü kırptı. Ecem de bunun üzerine dişlerini göstererek sırıtmıştı. Eriyordu resmen adamın karşısında. Yüreği göğüs kafesini zorlayacak raddede hızlı çarpıyor, soluk alışverişi hızlanıyordu. Haftalar olmuştu ama hala alışamamıştı buna. Tam da o an gelin ve damadın anonsu yayıldı salonda. Herkes yanındakiyle konuşmayı bırakıp salonun girişine çevirdi başını. Giriş müziği çalmaya başladığı an göründü Çiçek ile İbrahim. Konfetiler patl…