A-21

Çiçek elinde tuttuğu aynayı bir o yana bir bu yana çevirirken bir yandan saçlarını detaylı bir şekilde inceliyor bir yandan da Ecem ile konuşuyordu. " Ay vallahi beğendim. Yakıştı dimi? " Genç kız başını salladı hızla. " Ben de çok beğendim. Elbisenle de çok yakışacak kesinlikle bu modeli yaptırmalısın. " İkisi Gülfem Hanıma kına öncesi saç makyaj provası yaptırmıştı. Çiçek ise eve döndüklerinden beri aynanın karşısında kendini seyrediyordu. Onun için belki de en önemli iki günüydü kınası ve düğünü. Bu nedenle her şeyin çok güzel olmasını istiyordu. " Vallahi İbrahim'e de dedim. Biraz masraflı olacak ama olur o kadar. Sonuçta kaç kere evleneceğim? " Ecem sessiz kaldı. Evlilikten o kadar uzaktı ki empatisini yapamıyordu bir türlü. Fakat Çiçek'in samimi bir şekilde heyecanlı ve hevesli hissettiğini de görebiliyordu. " Ay o değil de. Gülfem Abla sonunda turnayı gözünden vurmuş he. O herif neydi öyle dalyan gibi. " derken aynayı masaya bırakıp kıkırdadı. Ecem de buna karşılık gülmeden edememişti. " Yakışmışlardı bence de. " diye karşılık verdi sonra arkadaşına. " Bunca yıl beklediğine değmiş. Bir de nasıl zengin kim bilir arabasını gördün mü? " Genç kız bir kez daha, arkadaşının önem verdiği fakat kendisi için en ufak bir şey ifade etmeyen bir konuşmanın ortasında buluverdi kendini. Kimsenin parası pulu bugüne kadar ilgisini çekmiş değildi. Kendi elindekilere odaklanmıştı o hep. Kimsenin malında gözü de olmamıştı. Daha fazlasına göz de dikmemişti. Tek arzusu kimseye el açmamaktı hepsi bu. İki genç kız balkonda hoşbeş ederken kendilerini dinleyen adamdan haberdar bile değildi. Melih tüm konuşmayı baştan sona dinlemiş ve bir hışımla annesinin yanına gitmişti. Birazdan söyleyeceği şeyleri birkaç gündür düşünüyordu. Anlık bir karar sayılmazdı pek fakat yine de arzusuna zıt bir talep olduğunu yüz ifadesi bile ele veriyordu. " Anne bir şey diyeceğim. " Tülay Hanım çay bardağını sehpaya bırakıp izlediği dizinin sesini kapatırken oğlunu tepeden tırnağa süzüverdi. O an anladı ki bir şeyler yolunda değildi. Melih ne zaman tepesi atsa dellenir gider hiç olmayacak şeyler yapardı. Babaları da adam değildi ki başlarında dursun. Evin yolunu hatırlarsa gelir yatıp zıbarırdı anca. Her şeyleriyle uğraşan bir kendisi vardı. " Ne oldu? " diye sordu endişeyle. Düğün öncesi bir aksiliği kaldırmazdı kafası. Endişesi bundandı daha çok. Adam derin bir nefesi ciğerlerine gönderirken omuzlarını dikleştirdi ve çatık kaşlarının altından attığı keskin bakışlarını odanın içinde gelişigüzel gezdirirken yanıtladı annesini. " Ben evlenmeye karar verdim. " Tülay Hanım hiç beklemediği bu cümle karşısında gözlerini kocaman açarken dudaklarından ise bir hayret nidası dökülüvermişti. " Ney? " Birden oturduğu yerden doğruldu. " Ay doğru mu duydum ben? Evleneceksin? Kiminle? " Melih annesinin abartılı ve gürültülü tepkilerine sinirlense de ses etmedi. Heyecanlanan kadınla göz teması kurarken omuz silkti belli belirsiz. " Bul işte birini. O yüzden söyledim sana. " Tülay Hanım aniden havalara uçtu sanki. Çünkü Allah biliyordu ya Melih densizin birini tutup gelin diye getirecek diye ödü kopuyordu senelerdir. Oysa şimdi yüce Rabb'i tüm dileklerini duymuş gibiydi. Kendi seçtiği kızla evlenecekti oğlu. Daha ne isterdi? " Allah! Ay oğlum! Yakışıklı oğlum! Efendi oğlum! Hemen! Hemen bulacağım birini! " diye bağırarak oğluna sarılırken Melih annesinin bunaltıcı sevgisinden kendini kurtarmaya çabalıyordu. " Anne bir dur. Tamam. " O esnada Tülay Hanımın bağırışlarını duyan kızlar ise merakla içeriye girmişti. " Anne ne oldu? " diye sordu Çiçek merakla. " Ay kız abin evleniyor. " diyerek kızına dönen kadının boşluğundan istifade Melih kolları arasından çıkıp kendini evin dışına atıvermişti. Hakan'ı bulup bir çilingir sofrası kurmak istiyordu. Yüreğindeki kadına veda edecekti bu şekilde. " Oha! Kimle? Sevgilisi mi varmış? " Tülay Hanım aniden çattı kaşlarını. " Kız ne sevgilisi? Tövbe tövbee. Abini bilmiyor musun sevgili falan yapar mı o? " " Ee o zaman kimle? " diye sordu Çiçek. "…