A-19

İki genç birbirlerinin gözlerine yoğun hislerle bakarken şaşkınlık, haz ve utanç kıvılcımları damarlarını yakıyordu. Hiç hesapta olmayan bir şey gerçekleşmişti az önce. İkisi için de... Serhan tepeden tırnağa mutlu ve şaşkın bir vaziyette genç kızın gözlerine bakarken Ecem de utanç ile alt dudağını ısırmış, bakışlarını kaçırmıştı. Çoktan pişman olmuştu bile tüm bu yaptıklarına. Pişmanlığın yanı sıra devasa bir utanç ve derinden bir kırgınlık hissediyordu. Ne yaptığını dahi anlamamıştı, birden bire olmuştu her şey. İçinden ne geldiyse öyle davranmıştı. Şu an içinden gelenler ise bambaşkaydı. Fakat adam Ecem'in içindeki karmaşanın farkında değil gibiydi. Kızın bedenini tutan ellerini çekip yüzünü kavradı ve hafifçe eğildi. Ecem, bu hareketiyle yeniden adamın gözlerine bakarken buldu kendini. " Ben de seni seviyorum. Her şeyden çok. " Genç kız sertçe yutkunurken daha çok utanmış ve kahvelerini yumup geriye doğru bir adım atmıştı. Bu hareketiyle adamın ellerinin arasından da kurtulmuş oldu. Birkaç saniye öylece durup derin derin solurken düşündü. Adam ise kızın utandığından mı yoksa pişman olduğundan mı kaçtığını anlayamadı. Kaşları istemsizce çatılırken çekinerek seslendi. " Ecem?" Genç kız yavaşça yutkundu önce ve sonra gözlerini açıp adamın huzursuzca bakan gözlerine dikti. " Serhan benim kafam allak bullak. " dedi kısık bir sesle. Adam kaşlarını daha çok çatarken kızın ne demek istediğini anlamaya çalıştı. Gerçekten de pişman mı olmuştu, kendisini öptüğüne? Hem de sevdiğini itiraf etmesinden hemen sonra? Ecem ise onun sessizliği üzerine konuşmaya devam etmek zorunda hissetti kendini. " Söylediğin onca şey... " derken kırgınlığı her halinden belliydi. Serhan'ın kaşları havalanırken eli gayriihtiyari kıza uzanmış ancak bir karşılık bulamamasıyla yanına düşüvermişti. " Ecem... ben özür dilerim. Gerçekten. " Genç kız başını, önüne eğerken yavaşça iki yana salladı. " Beni hiç mi tanıyamadın? " dedi bu kez gücenmişlikle. " Ben saçmaladım. " dedi adam, sesinde minik de olsa telaş kırıntıları vardı şimdi. " Bana nasıl böyle ithamlarda bulunabildin? Aklım almıyor. Üstelik... " derken başını yeniden kaldırmış ve adama kırgınlıkla bakmıştı. " Üstelik haksızca sorguya çektin. " dedi ve omuzlarını önüne düşürdü. Serhan ne diyeceğini bilemedi o an. Evet, hakkı yoktu tüm bunlara ama kendini tutamamıştı işte. Genç kız bakışlarını, adamın çehresinde dolaştırırken kırgınlığının zamanla arttığını hissetti. " Beni çok üzdün. " diye itiraf etti. " Ecem... " Genç kız başını yana çevirdi ve derin bir nefesi göğsüne doldurdu. " Bilmiyorum Serhan. Kafam allak bullak. Az önce yaşananlar... belki de hiç yapmamalıydım. " Adam acı çeker gibi baktı kızın yüzüne. Her şeyin aniden tepetaklak oluşuna inanamıyordu. Buna engel olmaya çalıştı çaresizce. " Beni sevdiğini söyledin. Daha demin dedin bunu. Ne olur yapma. " diyerek kıza yaklaşmak istedi fakat genç kız geriledi. " Evet. " " Seni sevdiğimi söyledim evet. " dedi ve durup adamın hafifçe çatılan kaşlarının altından attığı bakışlara baktı. Sonra sertçe yutkundu ve kendi de çattı kaşlarını. İçindeki devasa kırgınlıkla ne yapacağını bilemeyerek... " Seni seviyorum ama bu bana böyle hissettirmen hakkını vermiyor. Beni kimle karıştırdın bilmiyorum ama... ne o söylediklerini yapacak biriyim ne de bunların hesabını sorabileceğin biri. " dedi sonra tek nefeste. Adam yıllarca Amerika'da nasıl kadınlarla tanışmış, nasıl bir hayat sürmüştü bilmiyordu fakat kendisinden bunları beklemesi çok ağrına gitmişti. Yıllarca ailesinin öğrettiği üzere kendisini özel olan kişiye saklamıştı genç kız. Böyle konuları dile getirmekten bile imtina ederek büyümüştü. Tek bir kimse bile bugüne kadar kendisiyle bu konu hakkında ileri geri konuşamamıştı. Konuşulmasına sebep olacak tek bir şey bile yapmamıştı çünkü. Fakat şimdi, hem de sevdiği adamdan bunları duymak... Tahammül edemiyordu bu duruma. Kabullenemiyordu. Belki Gamze ile paylaştığı aktif bir cinsel hayatı olabilirdi adamın. Fakat Ecem kesinlikle Gamze değildi. Bunu nasıl bilm…